Mk 16:12-14.
A POTEM UKAZAŁ SIĘ W INNEJ POSTACI DWOM Z NICH, GDY SZLI DO WSI. ONI TEŻ WRÓCILI I OPOWIEDZIELI POZOSTAŁYM, ALE I TYM NIE UWIERZYLI. NA KONIEC UKAZAŁ SIĘ JEDENASTU UCZNIOM, GDY SIEDZIELI U STOŁU, GANIŁ ICH NIEWIARĘ I ZATWARDZIAŁOŚĆ SERCA, ŻE NIE UWIERZYLI TYM, KTÓRZY GO WIDZIELI ZMARTWYCHWSKRZESZONEGO.

Wiele słabości znajduje się w wierze najlepszych chrześcijan. Marek trzy razy opisuje niewiarę jedenastu apostołów. Pierwszy raz, gdy Maria Magdalena powiedziała im, że Jezus zmartwychwstał, oni nie uwierzyli. Potem, gdy ich Pan ukazał się dwóm innym, którzy szli do wsi, im też nie uwierzyli. I w końcu, gdy sam Pan Jezus pojawił się wśród nich, gdy siedzieli u stołu, ganił ich niewiarę i zatwardziałość serca. Tych jedenastu ludzi słyszało kilkakrotnie o tym, że Pan Jezus powstanie z martwych a mimo to, gdy nastał czas, zapomnieli o wszystkim i okazali się pełni niewiary. Nie zdziwmy się, gdy w naszych sercach powstają wątpliwości. Nie oczekujmy doskonałości wiary innych wierzących. Nadal przebywamy w ciele. Jesteśmy ludźmi o takich samych uczuciach jak apostołowie. Dlatego przeciwstawiajmy się niewierze. Módlmy się, czuwajmy i starajmy się o to, byśmy zostali uwolnieni od jej mocy. Nie sądźmy jednak, że nie mamy łaski, ponieważ czasem dręczą nas wątpliwości, ani nie przypuszczajmy, że nie mamy żadnego z apostołami, ponieważ przez pewien czas odczuwaliśmy niewiarę. Powinniśmy zadać sobie pytanie, czy powstaliśmy z martwych z Chrystusem i czy staliśmy się uczestnikami Jego zmartwychwstania. To jedno czego nam potrzeba. Musimy podporządkować się Bogu jako ci, którzy powstali z martwych do życia (Rzym. 6:13). Musimy powstać ze śmierci grzechu i chodzić w nowości życia.

Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Mk 16:9-11
I POWSTAWSZY Z MARTWYCH WCZESNYM RANKIEM, W PIERWSZY DZIEŃ TYGODNIA, UKAZAŁ SIĘ NAJPIERW MARII MAGDALENIE, Z KTÓREJ WYPĘDZIŁ SIEDEM DEMONÓW. ONA POSZŁA I OZNAJMIŁA TO TYM, KTÓRZY Z NIM PRZEBYWALI, A KTÓRZY SIĘ SMUCILI I PŁAKALI. LECZ ONI, GDY USŁYSZELI, ŻE ŻYJE I ŻE SIĘ JEJ UKAZAŁ, NIE UWIERZYLI.

Zmartwychwstanie Chrystusa przypieczętowało wielkie dzieło, dla wykonania którego przyszedł na ten świat. To koronny dowód na to, że okup, który zapłacił za grzeszników, został przyjęty, że wykonało się zadośćuczynienie za grzechy. Apostołowie często odwołują się do zmartwychwstania Chrystusa. Paweł pisze, że On „został wydany za grzechy nasze i wzbudzony z martwych dla usprawiedliwienia naszego” (Rzym. 4:25). Bóg „według wielkiego miłosierdzia swego odrodził nas ku nadziei żywej przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa” (1 Piotra 1:3). Powinniśmy dziękować Bogu za to, że fakt zmartwychwstania został tak wyraźnie udokumentowany. Żydzi, poganie, kapłani, straż rzymska, kobiety, które przyszły do grobu, uczniowie, którzy powrócili do wiary – wszyscy są świadkami, których świadectwa nie można obalić. Chrystus nie tylko umarł za nas, ale również zmartwychwstał. To właśnie Maria Magdalena miała przywilej jako pierwsza zobaczenia zmartwychwstałego Zbawiciela. Przez to, że Pan Jezus ukazał się jej jako pierwsze, pokazuje nam jak wysoko ceni miłość i wierność. Ostatnia przy krzyżu, pierwsza przy grobie, ostatnia która przyznała się do naszego Pana, gdy był jeszcze żywy i pierwsza, która przyszła oddać mu cześć, gdy był martwy. Ten fakt jest przypomnieniem dla Kościoła, że Chrystus uczci tych, którzy Go czczą. Zawsze pamiętajmy, że ci, którzy porzucają wszystko dla sprawy Chrystusa, otrzymają stokroć więcej. Bez względu na to, jak nisko możemy upaść, zostaniemy całkowicie przywróceni do pokoju z Bogiem, jeśli opamiętamy się i uwierzymy Ewangelii. Krew Chrystusa czyni nas całkowicie czystymi w Bożych oczach. Możemy być mistrzami w czynieniu nieprawości, ale gdy przyjdziemy do Chrystusa, nie powinniśmy wątpić, że wszystko zostanie nam przebaczone. Nasze grzechy i nieprawości nie zostaną już nigdy wspomniane.

Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Mk 16:5, 7-8
A GDY WESZŁY DO GROBU, UJRZAŁY MŁODZIEŃCA SIEDZĄCEGO PO PRAWEJ STRONIE, ODZIANEGO W BIAŁĄ SZATĘ I ZDUMIAŁY SIĘ BARDZO.
IDŹCIE I POWIEDZCIE UCZNIOM JEGO I PIOTROWI, ŻE WAS POPRZEDZA DO GALILEI; TAM GO UJRZYCIE, JAK WAM POWIEDZIAŁ. A WYSZEDŁSZY, UCIEKŁY OD GROBU, OGARNĄŁ JE BOWIEM LĘK I ZDUMIENIE, I NIC NIKOMU NIE MÓWIŁY BO SIĘ BAŁY.

Bóg okazuje niezmierną dobroć wobec upadłych sług. Poselstwo, które przekazuje anioł zawiera najlepszą ilustrację tej prawdy. Maria Magdalena i inne kobiety miały przekazać uczniom, że Jezus poprzedza ich w drodze do Galilei i że tam Go ujrzą. Ta wiadomość nie jest skierowana ogólnie do jedenastu uczniów. Już samo to byłoby aktem wspaniałego miłosierdzia po ich smutnej dezercji. Piotr, który trzy razy zaparł się swojego Pana, został wymieniony po imieniu. Piotr, który zgrzeszył w tak szczególny sposób, został wymieniony w szczególny sposób. W dziele łaski nie ma żadnych wyjątków. Wszyscy bez wyjątku zostali ułaskawieni i przywróceni do łask. Równie dobrze możemy powiedzieć, że to nie jest ludzki sposób działania. Chyba w żadnej kwestii nasze poglądy nie są tak ograniczone jak w kwestii niezmierzonej gotowości, z jaką Bóg chce ułaskawić pokutujących grzeszników. Nie zapominajmy, że Bóg „ma upodobanie w łasce” (Micheasz 7:18). Postanówmy, że będziemy szeroko otwierać drzwi miłosierdzia dla grzeszników, w każdym naszym działaniu, mówieniu i nauczaniu o wierze. Postanówmy, że zawsze będziemy przebaczać naszym współbraciom. Jeśli Chrystus gotowy jest nam wybaczyć tak i my powinniśmy być gotowi, by przebaczać innym.
Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.

Mk 16:3-4
I MÓWIŁY DO SIEBIE: KTÓŻ NAM ODWALI KAMIEŃ OD DRZWI GROBU? ALE GDY SPOJRZAŁY, ZAUWAŻYŁY, ŻE KAMIEŃ BYŁ ODWALONY, BYŁ BOWIEM BARDZO WIELKI.

Jak często trudności, których obawiają się chrześcijanie, znikają, gdy tylko się do nich zbliżają. Idąc do grobu kobiety te były pełne obaw, co do przytoczonego do wejścia kamienia. Obawy ich były niepotrzebne. Okazało się, że problem, który przewidywały, nie istnieje. Jakże często wierzący są przygnębieni i zniechęceni przewidując zło, a potem w ciężkiej chwili stwierdzają, że ich obawy znikły, a kamień został odwalony. Znaczna część niepokojów chrześcijan wynika z przewidywania sytuacji, które nie mają miejsca. Patrzymy w przód na wszystkie możliwe sytuacje, jakie mogą nas spotkać w czasie wędrówki ziemskiej. Rozważamy w myślach wszystkie trudności. Psychicznie dźwigamy zarówno dzisiejsze jak i jutrzejsze troski. Bardzo często okazuje się, że nasze wątpliwości były bezpodstawne i że sprawy, przed którymi drżeliśmy, nigdy się nie wydarzyły. Módlmy się o to, byśmy mieli więcej praktycznej wiary. Wierzmy w to, że jeśli będziemy zdążać ścieżką obowiązku, nigdy nie będziemy porzuceni czy opuszczeni. Idźmy śmiało naprzód, a okaże się, że lew na drodze jest w łańcuchach a rzekome ciernie są tylko cieniem.
Pozdrawiam i życzę błogosławionego dnia.