Author Archives: pzaremba

„Wierny jest ten, który was powołuje, On też tego dokona” (1Tes. 5:24).

Wierzę, że potrzebujemy nowego zrozumienie duchowej pielgrzymi Pana Jezusa. Myślimy, że skoro był Synem Bożym, właśnie dlatego kim był, Jego droga była łatwiejsza od naszej, że On dysponował pewnymi mocami, których my nie mamy, że miał jakąś naturę, której my nie mamy. Nie możemy zrozumieć tej tajemnicy, że On był poddany próbom, trudnościom, przeciwnościom, że był próbowany aż do momentu złamania, gdy wołał o interwencję niebios, aby Go przeprowadziły. Został tam doprowadzony; został doprowadzony do tego momentu więcej niż jeden raz, gdzie nawet On nie dały rady przejść, gdyby niebo nie interweniowało i aniołowie nie usługiwali Mu. Mówisz: „Nigdy czegoś takiego nie przeżyłem”. Ach, lecz tak było. Rzeczywiście nigdy nie widziałeś aniołów zstępujących, aby ci usługiwać, lecz nie ma takiego wierzącego, który szedł tą drogą, który przeszedł jakąś odległość i nie wiedział w swym sercu: „Gdyby nie Bóg i Niebiosa nie byłbym tutaj dzisiaj”. Moje własne świadectwo jest takie, że niejeden raz potrzebna była interwencja niebios, aby mnie uratować przed poddaniem się.

Continue reading →

„Litera zabija, lecz Duch daje życie” (2Kor. 3:6).

Jeśli chcesz wiedzieć, co Duch myśli w jakiejkolwiek sprawie, będziesz mógł to poznać przez ożywienie, po Życiu w tym kierunku. Jeśli chcesz wiedzieć czy Duch jest przeciwko, poznasz to, ponieważ w tamtym kierunku będzie śmierć w twoim duchu, nie masz Życia, mówisz, w tym kierunku. W porządku, znaczy to, że znasz Pana, znasz Ducha i wiesz co to znaczy poruszać się na podstawie prawa Ducha Życia w Chrystusie. Ojciec strzegł go dzięki temu prawu. On strzeże nas dokładnie dzięki temu samemu praw, gdy jesteśmy połączeni z Panem, jednym duchem. Prowadzenie, wskazywanie kierunku jest sprawą Życia w Duchu, Życia przez Ducha. Pan Jezus żył życiem uporządkowanym, strzeżonym, prowadzonym, zaaranżowanym w najdrobniejszym szczególe przez ożywienie Ducha, Ducha Życia w Chrystusie.

Continue reading →

„A komu to przysiągł, że nie wejdą do odpocznienia jego, jeśli nie tym, którzy byli nieposłuszni?” (Hbr. 3:18).

Nie mamy prawa iść do niezbawionych i zobowiązywać ich do przyjścia do Jezusa i znalezienia w Nim odpocznienia, dopóki my sami nie znamy tego odpocznienia. Nasze świadectwo i nasza służba są zagrożone, osłabione, ograniczone i zdyskredytowane jeśli sami nie jesteśmy w stanie odpocznienia; a to jest celem działalności przeciwnika w tej dziedzinie – zdyskredytować nas, zabierając nam nasze prawo pierworództwa, którym jest nasza jedność z Tym, który nigdy nie jest zaniepokojony, nigdy zatroskany, nigdy nie wątpi w żadnej sprawie, z Tym Który rządzi. Widzisz, odpocznienie jest praktycznym skutkiem naszej wiary w to, że On jest Panem, a niepokój Jego ludzi uderza  w samo Panowanie Boże…

Continue reading →

„Gdzie są dwaj lub trzej zgromadzeniu są w imieniu Moim, tam jestem pośród nich” (Mt. 18:20)

Musi być dla nas całkowicie jasne, czym szczególnie jest zainteresowany Bóg w tym czasie historii świata, a zatem do czego my, którzy jesteśmy dziećmi Pańskimi, jesteśmy powołani. To, co Bóg czyni w tym szczególnym okresie udzielania łaski to formowanie duchowego i niebiańskiego Izraela. W ten sposób Pan powtarza prawa starego Izraela w duchowy sposób. Podąża drogą postępowania ze starym Izraelem, lecz teraz w oparciu o niebiańskie a nie ziemskie podstawy, ponieważ o ile Jego metody mogą się zmieniać, o tyle zasady są niezmienne. Bóg zostawił ziemską podstawę Starego Testamentu i przeszedł do niebiańskiej podstawy Nowego. Przeszedł od tego, co chwilowe, do tego co duchowe, a to co duchowe jest znacznie większe od tymczasowego… Continue reading →