„My, którzy czcimy przez Ducha Bożego jesteśmy naprawdę obrzezani. Polegamy na tym, co Chrystus dla nas zrobił, Nie polegamy na ludzkich wysiłkach” (Flp. 3:3 NLT).
W Nowym Testamencie obrzezanie jest uważane za coś duchowego i wewnętrznego. Paweł powiedział całkiem dobitnie: „Nie jest obrzezanie, które jest widoczne na ciele,…. lecz to jest obrzezanie, które jest obrzezaniem serca” (Rzm. 2:28-29). „My jesteśmy obrzezaniem, którzy czcimy przez Ducha Bożego” (Flp. 3:3). Jest to coś duchowego, wewnętrznego; dotyka serca. Po prostu oznacza, że w Krzyżu Pana Jezusa to naturalne życie, rozumowanie naturalnego życia czy inaczej życie dla siebie – wola życia dla własnych przyjemności, pragnienie takiego życia – zostały odcięte przez Krzyż. Każdy sposób przejawiania się takiego życia i każdy jego aspekt został odcięty przez Krzyż i zostawiony za zamkniętymi drzwiami. Nie ma otwartych drzwi dla przejawów naturalnego życia. Krzyż mówi: „Te drzwi są zamknięte, śmierć na tym spoczywa”. To jest duchowe obrzezanie.







