Category Archives: Temat

Pytanie:

„Czy Akt Stworzenia zapisany w Księdze Rodzaju interpretujesz literalnie?
Czy interpretujesz sześć dni Stworzenia jako dni 24 – godzinne? Czy wierzysz, że Adam i Ewa byli literalnie stworzeni tak jak Bóg mów, że było? Czy wierzysz, że potop literalnie pokrył całą ziemię?

Odpowiedź:

Odpowiedź na wszystkie te pytania: „tak.”  Traktuję te rzeczy literalnie, ponieważ wierzę, że mogę je udowodnić z Biblii, co jest jedynym niezawodnym źródłem informacji jakie mam.

Istnieje olbrzymia ilość biblijnych dowodów, które obalają teorię ewolucji.
W rzeczywistości, dowodów jest tak wiele, że poświęciłem temu tematowi cały osobny artykuł. Zapraszam do przeczytania go: 
Biblijne dowody przeciwko teorii ewolucji, który pokazuje na podstawie Biblii, dlaczego wierzę, że Stworzenie zajęło sześć 24- godzinnych dni oraz dlaczego Adam i Ewa nie ewoluowali z niższych form życia.

Jeśli chodzi o Potop, to jest pewna fascynując informacja na ten temat w Piśmie. Na początku zauważ, że nie było suchej ziemi aż do trzeciego dnia Stworzenia:

1 Moj. 1:9-13
Potem rzekł Bóg: Niech się zbiorą wody spod nieba na jedno miejsce i niech się ukaże suchy ląd! I tak się stało.
Wtedy nazwał Bóg suchy ląd ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. I widział Bóg, że to było dobre.
…..
I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień trzeci.

Zatem, Bóg mówi nam, że ziemia została ukształtowana z wody i przez wodę i że nie było suchego gruntu, aż do trzeciego dnia Stworzenia, co jest potwierdzone w Nowym Testamencie (z inspiracji Ducha Świętego):

2 Piotr. 3:5-6
Obstając przy tym, przeoczają, że od dawna były niebiosa i była ziemia, która z wody i przez wodę powstała mocą Słowa Bożego przez co świat ówczesny, zalany wodą, zginął.

Otóż trzeciego dnia widzimy jak pojawia się suchy grunt po raz pierwszy. Wróćmy ponownie na początek i zobaczmy bliżej, co się działo drugiego dnia Stworzenia:

1 Moj. 1:6-8
Potem rzekł Bóg: Niech powstanie sklepienie pośród wód i niech oddzieli wody od wód!
Uczynił więc Bóg sklepienie, i oddzielił wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem; i tak się stało.
I nazwał Bóg sklepienie niebem. I nastał wieczór, i nastał poranek – dzień drugi.

Widzisz, co się stało? Bóg rozdzielił wody, tak że część było w górze, a część poniżej, w obszarze środkowym nazwanym „niebem.” Zauważ, że „wody nad [niebem]” nie były w postaci chmur deszczowych, ponieważ chmury deszczowe są raczej zawsze „w niebie”, nie mogą być „nad” niebie. Jednak Bóg mówi, że  niebo było pomiędzy „wodami nad sklepieniem” i „wodami pod sklepieniem.” Gdy Bóg rozdzielił wody, tak że część było nad niebem, wydaje się to opisywać „wodny baldachim,” który otaczał całą ziemię przed Potopem.

Fakt, że nie było w ogóle chmur deszczowych przed Potopem, jest dalej potwierdzony w Fen 2:5-6, gdzie jest napisane, że mgła wydobywała się z ziemi i zwilżała całą powierzchnię gleby i że nie było deszczu.

1 Moj. 2:5-6
A jeszcze nie było żadnego krzewu polnego na ziemi ani nie wyrosło żadne ziele polne, bo Pan Bóg nie spuścił deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał rolę, A tylko mgła wydobywała się z ziemi i zwilżała całą powierzchnię gleby, [słowo tłumaczone jako „mgła” może być również oddane jako „źródła”]

Skoro cała ziemia był zwilżana przez mgły lub źródła, to nie było jeszcze deszczu i nie było chmur deszczowych na niebie  Niemniej jednak wydaje się, że było sklepienie (baldachim) z wód, który otaczał całą ziemię,  powyżej nieba.

Zauważ, że po Potopie, Bóg ustanowił tęczę na chmurach i nazwał ją przymierzem między Nim Samym a ziemią, aby nas powiadomić, że już nigdy nie zniszczy życia wodą:

1 Moj. 9:8-13
Nadto rzekł Bóg do Noego i do jego synów, którzy byli z nim, mówiąc: Oto Ja, ustanawiam przymierze moje z wami i z potomstwem waszym po was, I z wszelkimi istotami żyjącymi, które są z wami, z ptactwem, z bydłem i z wszystkimi dzikimi zwierzętami, które są z wami, z tymi wszystkimi, które wyszły z arki wraz z wszystkimi zwierzętami ziemi.
I ustanawiam przymierze moje z wami, że już nigdy nie zostanie wytępione żadne ciało wodami potopu i że już nigdy nie będzie potopu, który by zniszczył ziemię.
Potem rzekł Bóg: To będzie znakiem przymierza, które Ja ustanawiam między mną a między wami i między każdą istotą żyjącą, która jest z wami, po wieczne czasy;
Łuk mój kładę na obłoku, aby był znakiem przymierza między mną a ziemią.

Podsumowując to, co do tej pory powiedzieliśmy, należy powiedzieć, że Biblia mówi nam, że niebo rozdzieliło wody ponad i wody poniżej oraz że nie było deszczu przez pewien czas przed Potopem. Zostajemy też poinformowani, że Bóg ustanowił Swoją tęczę na chmurach po Potopie.
Tęcza jest znakiem Bożego uroczystego przymierza z całą ziemią, zatem jest nieprawdopdobne, aby było to powszechne zjawisko przed Potopem. W języku hebrajskim słowo tłumaczone jako „tęcza” jest tym samym, które używane jest na określenie „łuku wojennego.” Ustawiając tęczę na chmurach, Bóg dał widoczny znak ziemi, że Jego „łuk wojenny”, którego Pan użył do zniszczenia całego życia na ziemi, został teraz odłożony na dobre. Bóg przypomniał prorokowi Izajaszowi przymierze jakie zawarł z Noem:

Izaj. 54:8-9
W przystępie gniewu zakryłem swoją twarz na chwilę przed tobą, lecz w wiecznej miłości zlitowałem się nad tobą, mówi Pan, twój Odkupiciel.
Bo tak jest u mnie, jak w czasach Noego: Jak przysiągłem, że wody z czasów Noego nie zaleją ziemi, tak przysięgam, że już nie będę się gniewał na ciebie i nie będę ci robił zarzutów.

Widzimy teraz, że strumienie czy mgły, które pokryły całą ziemię, wystarczyły do pokrycia całej powierzchni ziemi oraz że nie było deszczu przed Potopem. Dalsze dowody na to, można znaleźć w Nowym Testamencie, gdzie dowiadujemy się, że Noe został ostrzeżony przed tym „czego nie było widać”:

Hebr. 11:7
Przez wiarę zbudował Noe, ostrzeżony cudownie o tym, czego jeszcze nie można było widzieć, pełen bojaźni, arkę dla ocalenia rodziny swojej; przez nią wydał wyrok na świat i odziedziczył usprawiedliwienie, które jest z wiary.

Co było takiego „czego nie można było widzieć” a o czym Noe został ostrzeżony i co spowodowało, że zbudował  arkę, aby uratować rodzinę?

1 Moj. 6:17
Bo oto Ja sprowadzę potop na ziemię, aby zniszczyć pod niebem wszelkie ciało, w którym jest dech życia. Wszystko, co jest na ziemi, zginie.

1 Moj. 7:4
Gdyż po upływie siedmiu dni spuszczę na ziemię deszcz, który będzie padał przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy, i zgładzę z powierzchni ziemi wszelkie istoty, które uczyniłem.

Noe został ostrzeżony o wodach potopu i deszczu, które były tym, czego „nie można było zobaczyć”, a co jest wspomniane w Hebr. 11:7.

Wiemy zatem teraz, że był pewien rodzaj baldachimu wodnego (nie z chmur, które nie były „niewidoczne”), otaczającego całą ziemie, które mogły przyczynić się do wytworzenia temperaturowego efektu cieplarnianego i średniego klimatu na całej ziemi. Ten wodny baldachim umożliwiał też ochronę życia na ziemi przez to, że odfiltrowywał część słonecznego promieniowania ultrafioletowego, które wywołuje niszczące mutacje i który przyspiesza proces starzenia.

Zobaczmy teraz opis początku Potopu:

1 Moj. 7:11-12
W roku sześćsetnym życia Noego, w miesiącu drugim, siedemnastego dnia tego miesiąca, w tym właśnie dniu wytrysnęły źródła wielkiej otchłani i otworzyły się upusty nieba.
I padał deszcz na ziemię przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy.

1 Moj. 7:19-20
Wody zaś wzbierały coraz bardziej nad ziemią, tak że zostały zakryte wszystkie wysokie góry, które były pod niebem.
Na piętnaście łokci wezbrały wody ponad góry, tak że zupełnie zostały zakryte.

Zauważ, że „upusty nieba” zostały otwarte i deszcz padał na ziemię przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy. Gdy otworzyły się upusty niebios, cała woda z baldachimu została wylana na ziemię.Niekoniecznie znaczy to, że całe 40 dniowe deszcze pochodziły z wodnego baldachimu, ponieważ wytrysnęły źródła otchłani (1 Moj. 7:11-12 powyżej), które moły wyrzucać wodę wysoko w atmosferę. Nie wiemy jak wiele czasu zajęło wodzie „źródeł otchłani” wytryśnięcie, lecz być może był to proces, który spowodował, że deszcz nieustannie padał przez 40 dni i nocy. Zatem, nie możemy powiedzieć jak wiele wody z baldachimu wodnego mogło mieć udział w Potopie. Może były one istotnym składnikiem potopu, może nie.

Gdy teraz, „uspusty niebios” zostały otwarte i wody z baldachimu spadały zalewając całą ziemię, jakie to mogło wywołać skutki? Ponieważ ziemia nie miała już ochronnego płaszcza nad sobą (zatrzymującego pewną ilość promieniowania ultrafioletowego) i ponieważ były obecnie cyklicznie okresy deszczu i parowania, pogoda i klimat po Potopie musiały być zupełnie inne niż wcześniej. Aby zapoznać się z kilkoma ciekawymi rozważaniami na temat skutków Potopu i opadnięcia wodnego baldachimu na ziemię i tego w jaki sposób te skutki pomagają nam w odpowiedzi na niektóre naukowe pytania, odwiedź swoją lokalną chrześcijańską bibliotekę i zapytaj o ksiązki, które obalają teorię ewolucji. Na przykład przypadki mamutów, które znaleziono zamarznięte na Syberii, mogą być wyjaśnione przez Potop i jego skutki (p.  The extinction of the woolly mammoth: was it a quick freeze?).

Zauważ, teraz, że przed Potopem, ludzie zazwyczaj dożywali 900 lat, co można z łatwością wyjaśnić dzięki doskonałym genom, z jakimi, zostali stworzeni Adam i Ewa, i dzięki klimatowi oraz baldachimowi wodnemu otaczającemu ziemię (który chronił ludzi przed niszczącym słonecznym promieniowaniem), jak w następujących przykładach:

„Adam żył 930 lat, a potem umarł . …
Set żył 912 lat, a potem umarł …
Enosz żył 905 lat, a potem umarł …
Kenan żył 910 lat, a potem umarł …
Mahalalel żył 895 lat, a potem umarł …
Jered żył 962 lat, a potem umarł .

1 Moj. 5:23-24
Henoch przeżył 365 lat. Henoch chodził z Bogiem, a potem nie było go, gdyż zabrał go Bóg.[Enoch jest wyjątkiem od reguły, ponieważ Bóg „zabrał” Enocha: ” Przez wiarę zabrany został Henoch, aby nie oglądał śmierci i nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg. Zanim jednak został zabrany, otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu. Hebr. 11:5]…
Enoch żył 365 lat.
Metuszelah żył 969 lat i umarł …
Lamech żył 777 lat i umarł [Lamech był ojcem Noego i wydaje się, że umarł kilka lat przed Potopem]” (Gen 5:5-31)

Po Potopie nie było już wodnego płaszcza nad niebem, który chronił by ludzi przed niszczącym działaniem promieniowania słonecznego (przyspieszającego proces starzenia), zatem możemy oczekiwać tego, że czas życia ludzkiego skróci się, prawda? Dokładnie to widzimy w Biblii:

Noah: 950 lat (Gen. 9:29),
Sem: 600 lat (Gen. 11:10-11),
Arpshszad: 438 lat (Gen. 11:12-13),
Sselah: 433 lat (Gen. 11:14-15),
Heber: 464 lat (Gen. 11:16-17),
Peleg: 239 lat (Gen. 11:18-19),
Reu: 239 lat (Gen. 11:20-21),
Serug 230 lat (Gen. 11:22-23),
Nahor: 148 lat (Gen. 11:24-25),
Terach: 205 lat (Gen. 11:32),
Abraham: 175 lat (Gen. 25:7),
Mojżes: 120 lat (Deut. 34:7),
a w czasach Króla Dawida czas życia wynosił 70 do  80 lat (Ps. 90:10).

To jest konsekwencja skutków „Upadku” (zepsucia natury we wszystkich z nas,  powodowanej grzechem Adama i Ewy) i efektów zwiękosznego promieniowania po spłynięciu wód płaszcza wodnego, ktory pierwotnie otaczał całą ziemię.

Jak pokazuję  w moim artykule pt.: Bibljne dowody przeciwko teorii ewolucji , Biblia jest zbyt szczegółowa jeśli chodzi o te rzeczy dotyczące sześciu dni Stworzenia, jak również stworzenia Adama i Ewy, aby błędnie zinterpretować to jako ewolucję. Co więcej, wszystko w Bibli pasuje doskonale od Księgi Rodzaju Do Księgi Objawienia ze zdumiewającą konsekwencją i wyłącznie literalna interpretacja Stworzenia i Potopu (oba zdarzenia wykluczają teorię ewolucji) prowadzi do solidnego fundamentu, który daje spójność całej reszty Pisma. Bóg napisał Biblię, a ona mówi dokładnie to, co On chciał powiedzieć.
Bóg wie znacznie więcej niż naukowcy i możemy zufać temu, co On Zapisał w Swojej Księdze!

Oryginał:

„Do You Interpret the Creation Account in Genesis Literally?”
URL: http://www.layhands.com/DoYouInterpretCreationLiterally.htm

In His Love,
Dave Root
Houston, TX, USA

Send e-mail to: dave@layhands.com

deeo

Pytanie:

„Czy są jakieś wskazania, że Jezus pił alkohol? Czy chrześcijanin może pić alkohol i ciągle działać w mocy Ducha Świętego? ”

Odpowiedź:

Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że wydaje się iż chrześcijanie, którzy zdecydowali się nie pić alkoholu, są zazwyczaj mocnymi i oddanymi chrześcijanami. Gdy spotykam takich, którzy piją alkohol (nawet w graniczonych ilościach), nie wydają się być takimi mocnymi i oddanymi chrześcijanami. Zatem, zazwyczaj zastanawiałem się na tym, że może picie alkoholu jest grzechem i dlatego mocni, oddani chrześcijanie nie piją.

Lecz, gdy przebadałem kilka lat temu, co Nowy Testament mówi na ten temat, byłem zaskoczony tym, że Jezus i apostołowie pili wino!

Zwróć uwagę na interesujące stwierdzenie Jezusa:

Łuk. 7:33-34
Przyszedł bowiem Jan Chrzciciel, który nie jada chleba i nie pija wina, a mówicie: Ma demona.
Przyszedł Syn Człowieczy, je i pije, a mówicie: Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników,

Jezus zestawił Siebie z Janem Chrzcicielem mówiąc, że Jan nie jadł chleba i nie pił wina, lecz on je i pije. To robi takie wrażenie, że Jezus jadł chleb i pił wino. Co więcej, ponieważ Jezus jadł i pił, został nazwany „żarłokiem i pijakiem.” Sugeruje to, że prawdopodobnie Jezus pił wino (choć jestem pewny, że nigdy nie by ł pijany!).

J. 19:29-30 mówi, że Jezus napił się „octu” na krzyżu:

Jan. 19:29-30
A stało tam naczynie pełne octu; włożywszy więc na pręt hizopu gąbkę nasiąkniętą octem, podali mu do ust.
A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: Wykonało się! I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Zgodnie z Biblijnym Słownikiem Eastona (Easton’s Bible Dictionary,) ” Było to powszechne kwaśne wino używane codziennie przez żołnierzy rzymskich (podkreślenie dodane). Zarówno Nave’s jak i Strong’s Greek Dictionary zgadzająsię z tym, że było to kwaśne wino. Oto kilka innych referencji dotyczących octu:

4 Moj. 6:2-3
Przemów do synów izraelskich i powiedz im: Jeżeli mężczyzna lub kobieta złoży szczególny ślub, ślub nazyreatu, aby się poświęcić Panu, To niech powstrzyma się od wina i napoju odurzającego. Nie będzie pił octu winnego i octu z napoju odurzającego, nie będzie pił żadnego soku z winogron i nie będzie jadł winogron ani świeżych, ani suszonych.

Rut 2:14 (BG)
I rzekł jej Booz: Gdy będzie czas jedzenia, przychodź tu, a jedz chleb, omoczywszy sztuczkę twoję w occie. I usiadła przy żeńcach, i podał jej prażma, które jadła aż do sytości, i jeszcze jej zbyło.

Jezus wypił jakieś „powszechne kwaśne wino” na krzyżu.

Ap. Paweł powiedział, że lepiej jest nie pić wina, jeśli ma to być przyczyną potknięcia się lub upadku:

Rzym. 14:21
Dobrze jest nie jeść mięsa i nie pić wina ani nic takiego, co by twego brata przyprawiło o upadek.

Paweł mówi, że jeśli picie wina gorszy braci i siostry w Chrystusie, to lepiej jest nie pić wina. To sugeruje, że picie wina (w ograniczonej ilości, oczywiście ) będzie dopuszczalne jeśli nie gorszy to naszych braci i siostry w Chrystusie.

Paweł mówi również, że diakoni maje nie nadużywać wina, co sugeruje, że mogą pić je w niewielkich ilościach:

1 Tym. 3:8
Również diakoni mają być uczciwi, nie dwulicowi, nie nałogowi pijacy, nie chciwi brudnego zysku,

Faktem jest, że Paweł mówi w szczególności o piciu wina do Tymoteusza:

1 Tym. 5:23
Samej wody już nie pij, ale używaj po trosze wina ze względu na twój żołądek i częste twoje niedomagania.

Tymoteusz podróżował wiele z Pawłem, lecz po tym, gdy Paweł zostawił go w Efezie w celu załatwienia spraw liderów kościoła, Tymoteusz „często niedomagał” na żołądek z powodu picia lokalnej wody (p. The Bible Knowledge Commentary, Walvoord and Zuck, Dallas Theological Seminary, p.730, 745). Niektórzy wierzą, że Paweł miał na myśli, że „lecznicze” użycie wina jest w porządku. Lecz czy wino rzeczywiście ma lecznicze skutki jeśli masz wrzody żołądka czy chory żołądek? Czy Paweł rzeczywiście o tym mówi? Pewien lekarz zwrócił mi uwagę, że u niektórych ludzi właśnie picie wina powoduje powstanie pewnych problemów żołądkowych podobnie jak picie złej wody i rzeczywiście to zdarza się u członków naszej rodziny. Bardziej prawdopodobne jest, że Pawłowi chodziło o to, żeby Tymoteusz pił wino zamiast lokalnej, złej wody, po to, aby uchronić przed częstymi problemami żołądkowym wywoływanymi przez wodę.

Gdy Paweł napominał kościół w Koryncie, za sposób w jaki obchodzą Wieczerzę Pańską, to powiedział, że jedna osoba pozostaje głodna podczas, gdy druga pijana. Po czy pisze: „Czyż nie macie domów, aby jeść i pić?” Zatem nie wygląda na to, że gromi ich za korzystanie z wina w czasie Wieczerzy, lecz raczej za nadużywanie wina i niewłaściwe obchodzenie Wieczerzy:

1 Kor. 11:20-22
Wy tedy, gdy się schodzicie w zborze, nie spożywacie w sposób należyty Wieczerzy Pańskiej; Każdy bowiem zabiera się niezwłocznie do spożycia własnej wieczerzy i skutek jest taki, że jeden jest głodny, a drugi pijany.
Czy nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy zborem Bożym gardzicie i poniewieracie tymi, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Nie, za to was nie pochwalam.

Widzimy zatem, że jest wiele wersów w Piśmie w Nowym Testamencie, które wydają się sugerować, że picie wina nie jest samo w sobie grzeszne. Wygląda z powyższego studium na to, że Jezus i pierwsi chrześcijanie prawdopodobnie pili wino, jakkolwiek czytałem, że wino, które wówczas pili nie było tak mocne jak nasze współczesne wina (nie miały tak wysokiej zawartości alkoholu).
Czytałem również o tym, że sok z winogron bardzo szybko psuje się w klimacie, w którym żył Jezus, zatem „owoc wionorośli” musiał również być sfermentowany, aby można go było dłużej przechowywać. To może sugerować, że Jezus i apostołowie pili w czasie Ostatniej Wieczerzy raczej wino, niż sok winogronowy .

Mat. 26:29
Ale powiadam wam: Nie będę pił odtąd z tego owocu winorośli aż do owego dnia, gdy go będę pił z wami na nowo w Królestwie Ojca mego.

Niemniej jednak, jeśli okazuje się, że picie wina nie jest samo w sobie grzeszne, to Biblia jest bardzo jasno wyraża się, że upijanie się jest grzechem:

Rzym. 13:13
Postępujmy przystojnie jak za dnia, nie w biesiadach i pijaństwach, nie w rozpustach i rozwiązłości, nie w swarach i zazdrości;

1 Kor. 5:11
Lecz teraz napisałem wam, abyście nie przestawali z tym, który się mieni bratem, a jest wszetecznikiem lub chciwcem, lub bałwochwalcą, lub oszczercą, lub pijakiem, lub grabieżcą, żebyście z takim nawet nie jadali.

1 Kor. 6:9-10
Albo czy nie wiecie, że niesprawiedliwi Królestwa Bożego nie odziedziczą?
Nie łudźcie się! Ani wszetecznicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozpustnicy, ani mężołożnicy, Ani złodzieje, zaś chciwcy, ani pijacy, zaś oszczercy, ani zdziercy Królestwa Bożego nie odziedziczą.

Gal. 5:19-21
Jawne zaś są uczynki ciała, mianowicie: wszeteczeństwo, nieczystość, rozpusta, Bałwochwalstwo, czary, wrogość, spór, zazdrość, gniew, knowania, waśnie, odszczepieństwo, Zabójstwa, pijaństwo, obżarstwo i tym podobne; o tych zapowiadam wam, jak już przedtem zapowiedziałem, że ci, którzy te rzeczy czynią, Królestwa Bożego nie odziedziczą,

Efez. 5:18
I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha,

1 Piotr. 4:3-5
Dość bowiem, że w czasie minionym spełnialiście zachcianki pogańskie oddając się rozpuście, pożądliwości, pijaństwu, biesiadom, pijatykom i bezecnemu bałwochwalstwu.
Przy tym dziwią się temu, że wy nie schodzicie się razem z nimi na takie lekkomyślne rozpusty, i oczerniają was.
Zdadzą oni sprawę temu, który gotów jest sądzić żywych i umarłych.

Zobaczyliśmy teraz kilka pozytywnych i negatywnych wersów na temat picia alkoholu. Zatem problemem czy może chrześcijanin pić alkohol czy nie pozostaje pytaniem, dopóki nie upijamy się.

Zanim zostałem chrześcijaninem, upiłem się kilka razy w koledżu. Niemniej jednak, po skończeniu koledżu zostałem zbawiony i zdecydowałem, że mogę pić alkohol tylko z umiarem. Korzystałem z okazjonalnego piwa czy okazjonalnej lampki wina w czasie obiadu. Lecz gdy dojrzewałem duchowo i nauczyłem się słuchać Bożego głosu wyraźniej, zdawało się, że Bóg prowadzi mnie do zadania sobie pytania dlaczego piję piwo i wino w ogóle. Jaki były moje motywacje? Widzisz, bez względu na to czy picie alkoholu jest grzechem czy nie, Bóg patrzy na motywacje naszych serc (p. np.: 1 Krn. 28:9, Przyp. 16;2, 1 Kor 4:5). Zacząłem dostrzegać, że jedyną motywacją do picia wina czy piwa było ten mały „szmer,” ponieważ było to „relaksujące.”
Nigdy nie doprowadzałem się do stanu oszołomienia, lecz zdawałem sobie sprawę z tego, że gdy zaczynałem czuć ten alkoholowy „szmer” znaczyło to, że alkohol zaczął wpływać na mnie i znajdowałem się w początkowym upiciu. Zatem jedynym powodem mojego picia wina czy piwa było osiągnięcie tego umiarkowanie „wyższego” lub umiarkowanego stanu upicia. Gdy zdałem sobie sprawę z tych motywacji, że nie były one przed Panem czyste, zdecydowałem nie pić alkoholu więcej i już od wiele lat nie tknąłem ani odrobiny wina czy alkoholu. Lecz nie zrozumcie mnie źle. Nie mam nic przeciwko zjedzeniu w restauracji czegoś, co ma sos z winem, czy używaniu czegoś zawierającego alkohol do płukania ust, wypiję również wino w czasie komunii jeśli jest taka praktyka w kościele. To moje motywacje są przedmiotem Bożego zainteresowania, a zatem nie będę więcej pił alkoholu z powodu jakiegokolwiek „filingu” (czy jakiejś innej przyczyny).

Pomimo, że jest kilka fragmentów, które mogą wskazywać, że Jezus i apostołowie prawdopodobnie pili wino, ich motywacje były inne niż nasze.
Przede wszystkim, nie mieli tak wielkiego wyboru drinków jak to jest dziś, a klimat w którym żyli wymagał tego, aby „owoc winorośli” był sfermentowany w celu zabezpieczenia go przed zepsuciem. Jeśli Jezus i apostołowie pili wino, z pewnością mieli znacznie bardziej czyste motywacje niż my mamy i z pewnością nie pili tego po to, aby uzyskać „szmer,” zrelaksować się i poczuć szczęśliwym jak to my robimy! Oni mieli prawdziwą radość Ducha Świętego i nie była im potrzebna fałszywa radość ze sfermentowanych duchów.

Cóż jednak z pierwszym cudem jaki uczynił Jezus, gdy w czasie wesela zamienił wodę w  wino? (p. J2:1-11). Ponownie musimy wziąć pod uwagę motywacje tego cudu. Czy Jezus powiedział:

– Zostańcie moimi uczniami i będziemy popijać to codziennie i imprezować każdego wieczora?

Czy to były motywacje jego działania? Osobiście wątpię! Bardziej prawdopodobne jest to, że był znacznie głębszy duchowy i teologiczny znak w tym cudzie.
Na przykład biblijni nauczyciele czasami zwracają uwagę na to, że Mojżesz wykonał cud z zamienieniem wody w krew (Ex. 7:20). Zwracają wagę na to, że Jezus uczynił cud zamiany wody w wino, a wino jest symbolem Jego krwi (Mat. 26:27-29). To jest jedno z mozliwych znaczeń tego cudu. Przypomnij sobie również, że Jezus opowiadał przypowieść o „nowym winie,” które miało być trzymane w nowych a nie w starych bukłakach (Łuk. 5:36-39) oraz to, że my staliśmy się nowymi stworzeniami (podobne do „nowych bukłaków” z przypowieści), gdy otrzymaliśmy Ducha Świętego przez wiarę w Jezus („nowe wino”). Jest to następna koncepcja wyjaśniająca znaczenie tego cudu. A oto jeszcze jedna: zgodnie z The Bible Knowledge Commentary (Walvoord and Zuck, Dallas Theological Seminary, p.278), woda znajdujaca się z sześciu stongwiach, była przygotowana zgodnie z żydowskim zwyczajem do oczyszczenia i cud Jezusa demonstruje kontrast pomiędzy starym porządkiem faryzeuszy oraz nowym Chrystusa. Gospodarz wesela był zdziwiony, że najlepsze wino zostało zachowane na sam koniec, co było niezwykłe na weselu. Jak powiada ten komentarz: „Znaczenie tego cudu jest takie, że chrześcijaństwo jest postępem wobec Judaizmu. Bóg zachował swój najlepszy dar – Swojego Syna – aż do teraz. Cowięcej, Studium Biblijn e NIV wskazuje na to, że Jan zawsze odnosi się do cudów Jezusa jako „znaków,” słowo podkreślające bardziej znaczenie działania niż wywołanie zdumienia [samo w sobie] (str. 2028, podkreślenie dodano).
Zatem gdy ap. Jan opisuje cud zamiany wody w wino (J. 2:1-11), podkreślał tym samym, że ten cud miał duchowe znaczenie. Jak pisze w wersie 11, Jezus uczynił ten cudowny znak po to, aby objwić Swoją chwałę. Jeśli zatem chcemy używać cudu zamiany wody w wino jako usprawiedliwienie dla picia alkoholu, musimy pamiętać, że był głębsze duchowe i teologiczne zasady, którymi byłymotywacje tego c udu. Nie było żadnych chrześcijan na tym weselu poniważ kościół jeszcze się wówczas na narodził i powinniśmy być bardzo ostrożni w usprawiedliwianiu naszych chrześcijańskich zachowań (takich jak picie alkoholu) w oparciu ozdarzenia,  które dotyczą wyłącznie Żydów, którzy żyli ciągle pod Zakonem Mojżeszowym.

Oto zasady z Pisma, mówiące, że jako chrześcijanie mamy wolność w Chrystusie, lecz to nie znaczy, że wszystko jest korzystne dla naszego duchowego wzrostu i dojrzałości:

Kor. 6:12
Wszystko mi wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne.
Wszystko mi wolno, lecz ja nie dam się niczym zniewolić.

1 Kor. 10:23
Wszystko wolno, ale nie wszystko jest pożyteczne; wszystko wolno, ale nie wszystko buduje.

Gal. 5:13
Bo wy do wolności powołani zostaliście, bracia; tylko pod pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału, ale służcie jedni drugim w miłości.

Zastanów się więc teraz nad tym, że jest wiele obszarów działań w naszym życiu, nad którymi Bóg pracuje. Nie bylibyśmy w stanie unieść tego, gdyby nam pokazał wszystkie nasze słabości za jednym razem, zatem Pan pracuje tylko nad jedną lub dwoma sprawami z naszego życia w jednym czasie. Znaczy to, że chrześcijanin prawdopodobnie może pić wino i ciągle funkcjonować wmocy Ducha Święte go, podczas gdy Bóg pracuje w innych dziedzinach jego chrześcijańskiego życia. Oczywiście, nie sugeruję tutaj, żeby to robić, lecz mówię, że Bóg może zająć sprawą twojego alkoholu później, gdy zmieni już inne dziedziny.
Niemniej jednak, gdy zaczniesz interesować się tą sprawą to być może Pan zaczął już pracować w tej dziedzinie. Jeśli jesteś chrześcijaninem, który pije alkohol, to, czy „wierciłeś się,” czytając to? Jeśli jesteś pijącym alkohol chrześcijaninem, czy ten artykuł zgorszył lub zasmucił cię? Jeślitak, to prawdopodob nie twoje sumienie stara ci coś powiedzieć. Usprawiedliwienie takie jak: „Piję tylko po to, aby spróbować smaku” nie nabierze Boga, gdy zacznie niepokoić twoje sumienie tematem picia (nawet umiarkowanego).

Wniosek

Osobiście sugerowałbym, abyś, jeśli jesteś chrześcijaninem, który pije alkohol, przebadał swoje motywacje uważnie. Dlaczego pijesz?
Czy nie jest tak, że chcesz „dopasować się” do światowych ludzi wokół ciebie? Jeśli tak, to posłuchaj Bożego punktu widzenia na to:

Jak. 4:4
Wiarołomni, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem, to wrogość wobec Boga? Jeśli więc kto chce być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga.

Powinniśmy być bardzo uważni w „dopasowywaniu się ” do światowych ludzi wokół nas, ponieważ powyższy fragment mówi, że jeśli chcemy być przyjacielscy wobec światowych dróg to stawiamy się w pozycji przeciwników Boga!

Czy pijesz alkohol z powodu wrażeń jaki ci daje? Jeśli tak to, to „uczucie” znaczy, że alkohol wpływa na ciebie i twoje ciało osiągnęło już stan początkowy upicia. Już widzieliśmy Boży punkt widzenia an upicie (wersety powyższej), po co zatem miałby mocny, oddany chrześcijanin flirtować z czymś, co Bóg zdecydowanie potępia?

Jeśli pijesz alkohol, to mam nadzieję, że nie myślisz, że cię potępiał, ponieważ tak nie jest (nie powinniśmy potępiać naszych braci i sióstr w Chrystusie w takich sprawach – p. Rzym 14.) Nie zamierzam nikogo osądzać ze względu na to, co robisz, ponieważ Pan osądzi mnie za to, co ja robię. Zatem czy ty decydujesz się pić czy nie, zupełnie mnie nie interesuje. Niemniej troszczę się o to, co się dzieje z moimi braćmi i siostrami w Chrystusie, chcę pomóc każdemu, aby wzrastał coraz bardziej i bardziej do duchowej dojrzałości. To dlatego chcę pomóc ci dostrzec to, że to Pan może zaczął niepokoić twoje sumienie w tej sprawie i jedynym sposobem na wzrost Panu jest posłuszeństwo dla Niego. Zauważ jak ważne jest dla nas mieć czyste sumienie przed Bogiem:

Dz.Ap. 24:16
Przy tym sam usilnie staram się o to, abym wobec Boga i ludzi miał zawsze czyste sumienie.

Rzym. 13:5
Przeto trzeba jej się poddawać, nie tylko z obawy przed gniewem, lecz także ze względu na sumienie.

1 Kor 4:4
Sumienie nie wyrzuca mi wprawdzie niczego, ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia. Pan jest moim sędzią.

2 Kor 1:12
Chlubą bowiem jest dla nas świadectwo naszego sumienia, bo w prostocie serca i szczerości wobec Boga, a nie według mądrości doczesnej, lecz według łaski Bożej postępowaliśmy na świecie, szczególnie względem was..

1 Tm 1:5
Celem zaś nakazu jest miłość, płynąca z czystego serca, dobrego sumienia i wiary nieobłudnej.

1 Tym. 1:18-19
Ten nakaz daję ci, synu Tymoteuszu, abyś według dawnych głoszonych o tobie przepowiedni staczał zgodnie z nimi dobry bój, zachowując wiarę i dobre sumienie, które pewni ludzie odrzucili i stali się rozbitkami w wierze.

1 Tym. 3:9
Zachowujący tajemnicę wiary wraz z czystym sumieniem.

2 Tym. 1:3
Dziękuję Bogu, któremu z czystym sumieniem służę, tak jak przodkowie moi, gdy nieustannie ciebie wspominam w modlitwach moich, we dnie i w nocy;

Hebr. 9:14
O ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu, oczyści sumienie nasze od martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu.

Hebr. 10:22
Wejdźmy na nią ze szczerym sercem, w pełni wiary, oczyszczeni w sercach od złego sumienia i obmyci na ciele wodą czystą;

Hebr. 13:18
Módlcie się za nas; jesteśmy bowiem przekonani, że mamy czyste sumienie, gdyż chcemy we wszystkim dobrze postępować.

1 Piotr. 3:15-16
Lecz Chrystusa Pana poświęcajcie w sercach waszych, zawsze gotowi do obrony przed każdym, domagającym się od was wytłumaczenia się z nadziei waszej. Lecz czyńcie to z łagodnością i szacunkiem. Miejcie sumienie czyste, aby ci, którzy zniesławiają dobre chrześcijańskie życie wasze, zostali zawstydzeni, że was spotwarzali.

Bardzo ważne jest, abyśmy zachowali czyste sumienie przed Panem, ponieważ jest to jeden ze Jego sposobów prowadzenia. Zatem jeśli jesteś chrześcijaninem, który pije alkohol i jeśli okazało się, że zaczynasz się zastanawiać czy to jest w porządku, aby chrześcijanin pił (jeśli zacząłeś się „wiercić” lub smucić czytając to), to Bóg prawdopodobnie zaczyna pracować w twoim sumieniu na temat picia. Po prostu bądź Mu posłuszny. Będziesz zadowolony z tego, że byłeś posłuszny! Zwróć uwagę na to, że nie mówię, że alkohol jest zły, lub też że nie powinniśmy pić. Mówię po prostu, że powinniśmy starać się czcić Boga będąc posłusznymi swojemu sumieniu. W moim przypadku, Bóg zaczął pracować w moim sumieniu w dziedzinie umiarkowanego picia, a jest wielu znanych chrześcijan, którzy również mówią, że Bóg poprowadził ich do tego, aby nie pili wcale alkoholu. Zatem , jeśli jesteś chrześcijaninem, który pije (nawet umiarkowanie) być może Bóg zaczął w tobie pracę w twoim sumieniu w tej dziedzinie.
Zatem jeśli trzeba będzie Mu być posłusznym, zostaw to.

Mam nadzieję, że to ci pomoże i niech Pan obficie błogosławi cię, gdy będziesz badał Jego Słowo!

Miejsce oryginału:

„Can Christians Drink Alcohol?”
URL: http://www.layhands.com/CanChristiansDrinkAlcohol.htm

In His Love,
Dave Root
Houston, TX, USA

aracer

Nowy Testament niewiele mówi na temat namaszczenia olejem. W ew. Marka 6:13 czytamy, że „uczniowie namaszczali wielu chorych olejem i uzdrawiali ich,” lecz było to przed śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa. Jedyna uwaga o namszczeniu olejem po śmierci znajduje się w Jk. 5:14:

„Choruje kto między wami? Nie przywoła starszych zboru, niech się modlą nad nim, namaściwszy go oliwą, w imieniu Pańskim.

W obu tych wersach (Mk 6:13 i Jk 5:14) greckie słowo łumaczona jako „namścić” to aleipho, co oznacza:

„natrzeć, pokryć, rozmazać… W przypadku chorych oraz zmarłych, nacierano całe ciało… W Jk 5:14 słowo to jest użyte w formie innej gramatycznej aleipsantes co oznacza natarcie olejem było środkiem medycznym stosowanym przed modlitwą (The Complete Word Study Dictionary of the New Testament, Spiros Zodhiates, p.119, podkreślenie dodano)

Aleipho jest słowem używanym na określenie normalnej, codziennej praktyki w pierwszych wiekach smarowania olejem włosów i całego ciała z różnyc przyczyn (włącznie z leczniczymi). Gdy, na przykład, nakładamy krem przeciwsłoneczny na ciało, to gdy nałożymy go na suche ręce, to „namaszczamy” skóre w zwykły, codzienny sposób, co właśnie oznacza słowo aleipho (i w pewnym sensie robimy to z powodów zdrowotnych).

Oto dobrze znany komentarz biblijny na temat tych dwóch wersów:

Mar. 6:13:
„Jest to jedyny przykład w N.T. użycia aleipho elaioi użyte w kontekście uzdrowienia poza Jk 5:14. W obu przypadkach możliwe jest, że użycie oleju (oleju z oliwek) jako środka medycznego jest podstawą praktyki.
Patrz Łuk 10:34 – wylewanie oleju i wina na rany. Był to najlepszy środek medyczny starożytności i był używany wewnętrznie i zewnętrznie, stosowano go również po kąpieli. Znajdujemy liczne przykłady na to w dokumentach papirusowych.
Jedynym problemem jest to, czy aleipho w ew. Marka i Liście Jakuba używane są całkowicie w znaczeniu rytualnym i ceremonialnym, czy częściowo jako medyczny środek i częściowo symbol boskiego uzdrowienia. Samo słowo aleipho może być tłumaczona jako wcieranie i namaszczanie bez jakiejkolwiek ceremonii.” ( Robertson’s Word Pictures of the New Testament)

Jk. 5:14:
„Namaszczenie olejem (aleipsantes elaioi). Pierwszy imiesłów aleipho, stare słowo, namaszczać, plus elaion (olej).

Zobacz taki sam sposób użycia aleipho elaioi w ew. Marka 6:13).

Olej z oliwek był jednym z najlepszych środków medycznych starożytnych.
Używano go wewnętrznie i zewnętrznie, niektórzy lekarze przepisują go do dziś.
Jasne jest zarówno z ew. Marka 6:13 jak i tutaj, że wartość lecznicza jest dodatkowa, a nacisk położony jest na wartość modlitwy. Nie ma tutaj nic z pogańskiej magii czy późniejszej praktyki „ostatniego namaszczenia” (po VIII wieku). Jest całkowicie pewne, że aleipho zarówno tutaj jak i w Mk.6:13 oznacza „namaścić” w sposób ceremonialny raczej niż „wetrzeć” jako to zwykle robi się w przypadku medycznego leczenia. ( Robertson’s Word Pictures of the New Testament)

Powtórzmy, aleipho nie jest słowem, które w grece oddaj „sakralne” namszczenia olejem. Dotyczy ono zwykłego, codziennego rodzaju namaszczanie, gdy ktoś wciera olej, perfumy itp., w swoje ciało z jakiegokolwiek powodu (w tym również, gdy używa oleju w celu promowania zdrowia). Aby lepiej zrozumieć to greckie słowo, poniżej znajdują się wszystkie miejsca, w których użyto go Nowym Testamencie (inne niż wyżej wymienione Mar.6:13 i Jak. 5:14):

Mat. 6:17
Ale ty, gdy pościsz, namaść [aleipho] głowę swoją i umyj twarz swoją.

Mar. 16:1
A gdy minął sabat, Maria Magdalena i Maria Jakubowa, i Salome nakupiły wonności, aby pójść i namaścić [aleipho] go.

Łuk. 7:38
I stanąwszy z tyłu u jego nóg, zapłakała, i zaczęła łzami zlewać nogi jego i włosami swojej głowy wycierać, a całując jego stopy, namaszczała [aleipho] je olejkiem.

Łuk. 7:46
Głowy mojej oliwą nie namaściłeś [aleipho]; ona zaś olejkiem namaściła nogi moje.

Jan. 11:2
A była to ta Maria, która namaściła [aleipho] Pana maścią i otarła nogi włosami swymi, i jej to brat chorował.

Jan. 12:3
A Maria wzięła funt czystej, bardzo drogiej maści nardowej, namaściła [aleipho] nogi Jezusa i otarła je swoimi włosami, a dom napełnił się wonią maści.

To są wszystkie przypadki wykorzystania w Nowym Testamencie słowa aleipho.

Słowem, które w grece jest używane na określenie „sakralnego” rodzaju namaszczania (w które jest zaangażowany Duch Święty), jest chiro, które nigdy nie zostało użyte w kontekście uzdrowienia. Oto wszystkie miejsca w Nowym Testamencie, w których użyte jest to słowo:

Łuk. 4:18
Duch Pański nade mną, przeto namaścił [chrio] mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność,

Dz.Ap. 4:27
27. Zgromadzili się bowiem istotnie w tym mieście przeciwko świętemu Synowi twemu, Jezusowi, którego namaściłeś [chrio], Herod i Poncjusz Piłat z poganami i plemionami izraelskimi,

Dz.Ap. 10:38
O Jezusie z Nazaretu, jak Bóg namaścił [chrio] go Duchem Świętym i mocą, jak chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opętanych przez diabła, bo Bóg był z nim.

2 Kor. 1:21
Tym zaś, który nas utwierdza wraz z wami w Chrystusie, który nas namaścił [chrio], jest Bóg,

Hebr. 1:9
Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość: Dlatego namaścił [chrio] cię, o Boże, Bóg twój olejkiem wesela jak żadnego z towarzyszy twoich.

Zauważ, że nigdy słowo dotyczące „sakralnego” namaszczenie nie jest używane w powiązaniu z uzdrowieniem.

Podobnym słowem jest chrisma, oznaczające „namaszczenie.” Poniżej wszystkie miejsca, gdzie w Nowym Testamencie jest to słowo użyte:

1 Jan. 2:20
A wy macie namaszczenie [chrisma] od Świętego i wiecie wszystko.

1 Jan. 2:27
Ale to namaszczenie [chrisma], które od niego otrzymaliście, pozostaje w was i nie potrzebujecie, aby was ktoś uczył; lecz jak namaszczenie [chrisma] jego poucza was o wszystkim i jest prawdziwe, a nie jest kłamstwem, i jak was nauczyło, tak w nim trwajcie.

To słowo również używane w oryginale do określenia „sakralnego” namaszczenia, nie jest używane w powiązaniu z uzdrowieniem.

Podsumowując, w NT występują dwa rodzaje „namaszczenia.” Jedno, jest to namaszczenie typu „sakralnego,” w którym zaangażowany jest Duch Święty, oraz zwykłe, codzienne namaszczanie olejem, perfumami itp., które jest nacieraniem ciała (lub włosów). Wyłaczenie w dwóch miejscach wspomina się w Nowym Testamencie o „namaszczeniu” chorych ludzi olejem tj. Mk 6:12 oraz Jk 5:14) i jest tam w oryginale użyte słowo dotyczące zwykłego, codziennego namaszczania ciała olejem. Była to zwykła praktyka pierwszego wieku, aby używać oleju (również wina) do wspomagania uzdrowienia jak np. w przypadku „Dobrego Samarytanina”:

Łuk. 10:33-34
Pewien Samarytanin zaś, podróżując tędy, podjechał do niego i ujrzawszy, ulitował się nad nim.
I podszedłszy opatrzył rany jego, zalewając je oliwą i winem, po czym wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i opiekował się nim.

Jakie zatem wnioski wysuwamy jeśli chodzi o współczesne namaszczanie olejem w czasie modlitwy o ludzi?

Jezus nakazał wierzącym nakładać ręce na chorych (patrz mójHealing Training Course), lecz nigdy nie nakazał, aby kogokolwiek namaszczać olejem, jak również nie ma żadnego opisu, aby apostołowie lub chrześcijanie namaszczali kogoś olejem po Dniu Zielonych Świąt. Możemy zatem powiedzieć, że namaszczanie olejem chorych (lub kogokolwiek innego) nie jest konieczne. Z drugiej strony, nigdzie nie jest potępione czy zabronione, zatem nie możemy dogmatycznie powiedzieć, że jest to złe.

Możemy zatem powiedzieć, że namaszczanie chorych (czy kogokolwiek innego) nie jest konieczen. Z drugiej strony, nigdzie nie jest potępione ani zabronione, zatem nie możemy dogmatycznie mówić, że jest to złe. Musimy również wziąć pod uwagę Jk 5:14, który mówi, że jeśli ktoś jest zbyt chory, aby przyjść do kościoła na modlitwę i włożenie rąk, to powinien przywołać starszych swojego kościoła, aby przyszli i modlili się o niego z namaszczeniem olejem.

Jak. 5:14
Choruje kto między wami? Niech przywoła starszych zboru i niech się modlą nad nim, namaściwszy go oliwą w imieniu Pańskim.

Jak to już widzieliśmy wcześniej, Biblijni komentatorzy nie są przekonani, co do tego, czy Jakub, pisząc powyższe słowa, miał na myśli praktykę z pierwszego wieku nacierania olejem chorych, czy też sygerował jakiś rodzaj 'sakralnego’ namaszczenia. Należy wspomnieć o dwóch rzeczach, po pierwsze: Jakub używa słów określających powszechny, codzienny sposób „namaszczenia” (nie jest to greckie słowo używane do opisu „sakralnego” namaszczenia w którym jest zaangażowany Duch Święty). Jakub mówi, że chora osoba „powinna” (nie „musi”) przywołać starszych. W dosłownym tłumaczeniu z greki jest tam: „niech przywoła starszych zgromadzenia.” Innymi słowy, Jakub nie wydaje nakazu i nie mówi, że jedynym sposobem uzyskania boskiego uzdrowienia jest namaszczenie chorego i modlitwa starszych zboru. Pamiętaj, że ani Jezus ani apostołowie (po pięćdziesiątnicy) nigdy nie używali oleju do uzdrawiania, ani nigdzie nie nakazali korzysatnia z oleju tam, gdzie jest potrzebna modlitwa. Powinniśmy zatem być bardzo ostrożni i nie brać Jk 5:14 jako dogmatyczne twierdzenie jak uzdrowienie ma wyglądać.
Najlepszą równowagę wydaje się mieć postawa, która mówi, że namaszczenie może pomóc, lecz nie jest konieczne do uzdrowienia (ani do czegokolwiek innego).

Wniosek

W moim kościele na każdym nabożeństwie mamy czas na usługiwanie modlitwą i czasami ktoś czuje się prowadzony do tego, aby namaścić osobę olejem. Nic w NT nie wskazuje na to, żeby to miało być złe, lecz nie jest to również wymagane.
Jedynym wersetem w Nowym Testamencie (po pięćdziesiątnicy), który wspomina o namaszczaniu olejem chorych jest Jk 5:14, lecz, jak to zobaczyliśmy, jest prawdopodobne, że jest to opis zwykłego w pierwszym wieku nacierania ciała chorej osoby w celu uruchomienia procesu uzdrowienia. Nie ma żadnego zapisu, aby Jezus namaszczał ludzi olejem, ani też Jezus nigdy nie nakazał nam namaszczać ludzi z jakiegokolwiek powodu.

Zwróć uwagę na to, że Nowy Testament pokazuje iż ludzka wiara często miała pewien wpływ na otrzymanie uzdrowienia (p. mój artykuł How to Operate in the Supernatural of God). Rozważ to, że jeśli namaszczamy kogoś olejem, to on może pomyśleć, że robimy jakąś „sakralną” rzecz, coś „specjalnego,” co może spowodować wzrost jego wiary ku otrzymaniu cudu.
Oznacza to, że namaszczenie kogoś olejem (czy to przez dotknięcie kroplą zwykłej oliwy na czole, czy na wierzchu dłoni, czy w pobliżu chorego miejsca) może być pomocne, ponieważ może zwiększyć czyjąś wiarę tak, aby otrzymała cud, którego potrzebuje. Nowy Testament nigdzie nie mówi, że używany był jakiś specjalny rodzaj oleju do celów medycznych (wraz z Mk. 6:13 i Jk. 5:14) i nigdzie też nie poleca stosowania oleju w szczególny sposób. Innym potencjalnym pożytkiem z korzystania z oleju jest duchowa walka. Ci, którzy są zaangażowani w tym czasami są prowadzeni do tego, aby namaszczać domy czy inne miejsca olejem w czasie wypędzania demonicznych duchów i modlitwy o Bożą ochronę tego miejsca. Używałem oleju (w połączeniu z modlitwą) do namaszczania wejść do domu dla rodziny, która sobie tego zażyczyła. Musimy się po prostu upewnić, że nie zamienimy tego w „rytuał,” ponieważ to znaczyłoby to, że sam akt namaszczenia ma większą moc niż Imię Jezusa.

Mam nadzieję, że to, co napisałem, pomoże i niech Pan obficie cię błogosławi, gdy będziesz badał Jego Słowo!

Pochodzenie oryginału:

„Anointing with Oil”
URL: http://www.layhands.com/AnointingWithOil.htm

In His Love,
Dave Root
Houston, TX,

Send e-mail to: dave@layhands.com USA

Wszelkie cytaty biblijne, o ile nie zaznaczono inaczej, pochodzą z Biblii Warszawskiej Brytyjskiego Towarzystwa Biblijnego

Ten materiał nie podlega prawom autorskim. Możesz go swobodnie kopiować i rozpowszechniać na chwałe Pana, o ile tylko nie będzie on modyfikowany lub przeznaczony do celów zarobkowych.сайта