PoznajPana.pl

Gdy mój brat – syn kaznodziei piątego pokolenia – ujawnił się, ja spotkałem się z jednym z największych dylematów naszych czasów: Jak powinniśmy reagować na tych, którzy zmagają się z homoseksualizmem.

Ten dzień miał być najwspanialszym dniem mojego życia, Miałem 29 lat, brałem ślub i przyjechałem do lokalnego baru spotkać się z moim bratem, Eddim, prosić go, żeby był drużbą. Nie mogłem się doczekać na to, jak zareaguje, gdy zaproszę go, aby był najważniejszą, poza moją wspaniałą narzeczoną, osobą na ślubie.

Jego odpowiedź zmieniła moje życie na zawsze. Na szczęście nie odmówił, lecz jego odpowiedź nie była serdeczna, typu: „Ach tak!, Gratulacje, bracie”. Zamiast tego, jedyne, co powiedział było raczej płaczliwe: „Richie…Jestem gejem”.

Co? Zdecydowanie nie była to odpowiedź, której się spodziewałem. Moje myśli szalały: To po prostu niemożliwe! W żaden sposób! Jak rodzina taka jak nasza, tak głęboko zakorzeniona w kościele może mieć członka, który nie idzie za tym wzorem, który nie żyje w taki sam sposób”, jak myśmy zawsze żyli?

Widzisz, jestem piątym pokoleniem ordynowanych duchownych. W mojej rodzinie prowadzenie kościołów i sprawowanie służby jest częścią dziedzictwa. W ułamku sekundy jeden z największych problemów naszych czasów uderzył (dosłownie) w moją rodzinę i we mnie. Ta osoba – mój brat – stała się, jak uważa wielu innych chrześcijan, małym brudnym sekretem.

Continue reading →

Codzienne rozważania_1.01.2013

„powołanych zgodnie z Jego celem” (Rz 8:28 w wersji ang)

Bóg ma ogromnie wielki cel dla Swoich ludzi poprzez ich wieczne powołanie i ich cudowne odkupienie. Ogromnie wielki cel… tak znacznie większy, niż większość chrześcijan zdaje sobie z tego sprawę. Nie sądzę, abym się mylił mówiąc, że być może większość chrześcijan otrzymało niewiele więcej niż to, że wiedzą, że są zbawieni, że mają być bardzo szczęśliwi z tego, że są zbawieni, aby się radowali zbawieniem. Relatywnie niewielu rzeczywiście na w dobrym Bożym, ogromnym, wielkim celu z wieczności, „powołanych zgodnie z Jego celem” (Rzm 8:28). Nie do nas należy teraz, mówić, co to za cel, wyjaśniać go. Wystarczy stwierdzenie tego faktu. Jesteśmy powołanie do ogromnie wielkiego celu/zadania, nie tylko po to, aby wyjść z Egiptu i szponów diabła, lecz z celem, ze wspaniałym celem, niczym mniej niż nieskończona pełnia Bożego Syna, Jezusa Chrystusa i wiecznego powołania?. Do czegoś wielkiego zostaliśmy powołani w Chrystusie, lecz jak wielu chrześcijan jest w tym, a jeśli wiedzą, że są w tym, czy sprawdzają znaczenie tego: tego, że Życie jest niewyczerpanym Życiem, że przez cały czas są nowe wizyty.
Nie przesadzam. Niebiosa są otwarte a my widzimy coraz więcej i więcej, jeszcze więcej z tego, do czego zostaliśmy powołani. To jest po prostu wspaniałe… Nie chodzi o to, abyś tylko został zbawiony i poszedł do nieba, abyś wiedział, że grzechy zostały ci przebaczone i masz pewną ilość błogosławieństw, które przychodzą wraz ze zbawieniem, ponieważ przed tobą leży i sięga w nieskończone wieki taki cel Boży dotyczący nas wszystkich, że „oko nie widziało, ucho nie słyszało, anie do serca ludzkiego nie wstąpiło to, co Bóg przygotował tym, którzy Go miłują” (1Kor 2:9).

Oryg.: T. Austin-Sparks from: The Cross and the Way of Life – Chapter 8

_________________________________________________________________________

31 grudnia | 2 stycznia

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

сайта

Miesiąc muzułmańskich prześladowań chrześcijan: październik 2012

Raymond Ibrahim

7 grudnia 2012

Originally published by Gatestone Institute

Sprawozdania z prześladowań chrześcijan dokonywanych przez muzułmanów na całym świecie z października obejmują (choć nie są ograniczone tylko do tych) następujące przypadki, które wyliczone są według form prześladowania i kraju w alfabetycznym porządku, niekoniecznie według ich surowości:

Ataki na kościoły

Kanada: Dokładnie jak ma to miejsce regularnie w Egipcie (patrz poniżej), koktajle Mołotowa zostały wrzucone przez okna nowo otwartego kościoła Koptów w pobliżu Toronto. W przeciwieństwie do Egiptu tutaj straż pożarna pojawiła się szybko i zniszczenie niż były duże: „Policja nie ma podejrzanych ani motywu ich działania”.

Egipt: Tłum muzułmanów składający się głównie z salafitów otoczył kościół Św. Grzegorza w Beni Suef Governorate. Uzbrojeni w pałki napadli na chrześcijan wychodzących z niedzielnej mszy, pozostawiając pięć osób z połamanymi kończynami w szpitalu. Pretensje salafitów dotyczą tego, że chrześcijanie z sąsiedniej wioski, którzy nie mają własnej kaplicy, przyjeżdżają i biorą udział w mszach w kościele Św. Grzegorza. Kapłan nie mógł wyjść z budynku jeszcze przez kilka godzin po mszy, pomimo skontaktowania się z policją, którzy przybyli tylko po interwencji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych znanego koptyjskiego prawnika, który zgłosił brak reakcji policji, mówiąc: „Chcę, aby cały świat wiedział, że kapłan i jego zgromadzenie są obecnie przetrzymywani zamknięci w swym kościele, bojąc się salafickich muzułmanów otaczających ten kościół”. W oddzielnym wydarzeniu, grupa muzułmanów prowadzona przez Mostafa Kamela, prokuratora Aleksandryjskiego Sądu Kryminalnego, włamała się do kościoła Św. Marii w Raszid w pobliżu Aleksandrii i przystąpili do niszczenia ołtarza, twierdząc, że to on nabył kościół z IX w., który w rzeczywistości został wcześniej sprzedany Koptom przez Greków w związku ze spadającą ostatnio ich liczbą w Egipcie. Dwaj kapłani, o. Maximos oraz o. Luke, uciekli na komisariat policji usiłując sprowadzić policję na pomoc. Kamel oraz jego dwaj synowie również dotarli na komisariat, gdzie otwarcie straszono zabiciem dwóch kapłanów i ich prawnika. O. Maximos powiedział: „Byliśmy trzymani na komisariacie ponad 6 godzin, przy policji błagającej prokuratora Kamela i jego dwóch synów, aby nie niszczono kościoła”. O. Luke powiedział, że prokurator Kamel przegrał wszystkie sprawy, które wcześniej wnosił przeciwko kościołowi, „Gdy więc jego droga zawiodła, usiłował wziąć sprawy w swoje ręce”.

Indonezja: W niedzielę, „nieznani napastnicy” podpalili kościół zielonoświątkowy Madele w Paso. Podpalone zostały nasączone benzyną opakowania, od których ogień rozprzestrzenił się na mieszkanie pastora. Wyłącznie interwencja straży pożarnej oraz ochotników uniemożliwiła doprowadzenie do większych zniszczeń dwóch budynków. Tydzień wcześniej w tym samym regionie zostały zaatakowane i obrzucone ładunkami wybuchowymi domy chrześcijan. Dwóch agentów bezpieczeństwa prowadzi śledztwo w sprawie ostatniego ataku na społeczność chrześcijan, gdzie dokonano porwania. Ciała zamordowanych znaleziono później wyrzucone obok terenu szkoleniowego „ekstremistycznych muzułmanów”. Ze względu na znaczną ilość chrześcijan w Paso, muzułmańskie ataki są częste. Jedną z najgłośniejszych spraw było ścięcie głów trzech dziewcząt, chrześcijanek, udających się do szkoły. W międzyczasie w Aceh, indonezyjscy urzędnicy, używając sławnej wymówki zamknęli kolejnych 9 chrześcijańskich kościołów domowych oraz 6 buddyjskich świątyń, argumentując, że domy nie mogą być używane „do religijnych ceremonii i funkcji”. Jak przekazuje sprawozdanie: „Lokalni muzułmańscy ekstremiści poparli te decyzje. Yusuf Al-Qardhawy, szef Aceh odłamu Islamic Defence Front (FPI – Islamskiego Frontu Obrony), wezwał inne jurysdykcje, aby poszły za Banda Acech i wymuszały islamskie prawo, powstrzymały wszelką nie muzułmańską działalność religijną, która nie ma na to zgody”. Prowincja Aceh jest jedną z tych, która „jest poddana szariatowi. Stosowanie się do tego gwarantuje „policja moralna”, specjalne siły, których zadaniem jest karanie naruszanie ubioru i zachowania”.

Continue reading →

Codzienne rozważania_31.12.2012

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego, Tego, który jest schodami między niebem i ziemią” (J 1:51 NLT).

Wzbudzony z martwych Chrystus oznacza otwarte niebiosa. Duch Namaszczenia zstępuje na nas dlatego, że Ukrzyżowany został Wzbudzony. Przychodzi do nas wprost z otwartych niebios, które Syn Boży otworzył dla nas… Pan Jezus powiedział: „Gdy On, Duch … przyjdzie, wprowadzi was we wszelką prawdę„. Jan potwierdza to, mówiąc: „Namaszczenie, które przyjęliście . . . poucza was o wszystkim„. Reprezentują to wstępujący i zstępujący aniołowie. Duch Święty porozumiewa się z nami, lecz Chrystus jest drabiną, sięgającą z ziemi do niebios. Gdzie jest ta drabina? Nie jest w świecie, lecz jest ustawiona w naszych sercach. Jest to Chrystus w naszych sercach. W naszych sercach jest otwarta droga z niebios, Sam Chrystus, prowadząc nas do samej obecności Bożej. Zadaniem Ducha Świętego w stosunku do Chrystusa, jest doprowadzić nas do takiej społeczności z Chrystusem, jaką miał Chrystus ze Swoim Ojcem.

Na tej podstawie zapewniona jest pełna wystarczalność Chrystusa. My znajdujemy się w okręgach niebieskich, ponieważ Chrystus jest w nas. Jeśli przyłączymy się do Jego osoby, wszelkie ograniczenia znikają. Jest bezpośrednia i natychmiastowe komunia z Bogiem, a Duch Święty może objawiając nam niebiańskie rzeczy. Tak rozumiemy, co to znaczy przyjmować wszystko bezpośrednio od Boga w Chrystusie. Chrystus w nas oznacza wewnętrzne poznanie Boga, wypływającą z serca relację z Nim, wewnętrzną moc Bożą. Jest to jednak tajemnica, której ten świat nie może poznać. Nie jest w stanie zrozumieć tego, że nasz Pan Jezus zechciał przyjąć dokładnie taką samą podstawę życia wraz ze wszystkimi jego ograniczeniami, choć bez grzechu. Tak, w społeczności ze Swoim Ojcem, stale łamał te ograniczenia, pokonywał je, sprowadzając całe Jego zaopatrzenie, całą pełnię wyłącznie od Ojca. Zaspokojenie wszelkich Jego potrzeb było w Jego Ojcu. Tak też my jesteśmy wezwani do tego, aby żyć według Ducha, życiem, które zwycięża nasze słabości, życiem, w którym Chrystus jest wszystkim, gdzie Jego zwycięstwo jest naszym zwycięstwem. Dzieło krzyża zostało skończone. Zasłona rozdarta. Drzwi otwarte. Tak więc, wzbudzony z martwych Chrystus w niebie oznacza otwarte dla nas niebo, gdzie wszystko jest możliwe dla nas w Chrystusie, abyśmy mogli uwielbić Jego!

Oryg.: T. Austin-Sparks from: Christ Our All – Chapter 4

_________________________________________________________________________

30 grudnia | 1 stycznia

seo раскрутка

Rozdział 11_Chrystus ogłasza, że sam nie jest pod prawem

Wstęp
Przedsłowie
Rozdział_1 Jezus Chrystus inicjuje Nowe Przymierze
Rozdział_2 Królestwo Boże zaczyna się od Jana Chrzciciela
Rozdział_3 Jan Chrzciciel i Jezus Chrystus głoszą królestwo
Rozdział_4 Uczniowie Chrystusa głoszą Królestwo
Rozdział_5 Paweł głosi Królestwo
Rozdział_6 Występowanie wyrazu „łaska” w Ewangeliach
Rozdział_7 Prawo nie jest z wiary
Rozdział_8 Chrystus naucza w Ewangeliach o wierze
Rozdział_9 Zbawieni przez łaskę w Ewangeliach
Rozdział_10 Chrystus wypełnił Prawo
Rozdział_11_Chrystus ogłasza, że sam nie jest pod prawem
Rozdział_12
Rozdział_13
Rozdział_14
Rozdział_15

Chrystus i podatek świątynny

Czy Chrystus sam uważał, że znajduje się pod Prawem? Postawa jaką Chrystus miał wobec poddania Prawu jest pokazana w różnorodny sposób. Na przykład, gdy zostaje skonfrontowany do poddania się Prawu, kiedy przychodzi zbierający podatek, aby pobrać Podatek Świątynny. W tej sytuacji Prawo nakazywało, aby podatek był płacony przez każdego mężczyznę powyżej 20 roku życia. Takie jest przykazanie w Prawie Mojżeszowym:

„I rzekł Pan do Mojżesza te słowa: Gdy będziesz liczył synów izraelskich, podlegających spisowi, każdy złoży dla Pana okup za swoje życie podczas spisu, aby nie spadła na nich jakaś plaga, gdy będą spisywani. A to niech da każdy, kto podlega spisowi: Pół sykla według sykla świątynnego, a sykl to dwadzieścia gerów. Pół sykla wynosi więc dar ofiarny dla Pana. Każdy, kto podlega spisowi, od dwudziestego roku życia wzwyż, niech da dar ofiarny dla Pana. Bogaty nie da więcej, a ubogi nie da mniej niż pół sykla jako dar ofiarny dla Pana, na okup za wasze życie. Weźmiesz te pieniądze jako przebłaganie od synów izraelskich i przeznaczysz je na służbę przy Namiocie Zgromadzenia. Będzie to dla synów izraelskich na pamiątkę przed Panem okupem za wasze życie” (Gen 30:11-16).

Przywódcy świątyni odkryli, w jaki sposób, wykorzystując to prawo, zarabiać pieniądze. Spis ludności był dokonywany corocznie po to, aby zarabiać pieniądze na świątynię. O ile wykorzystanie tego fragmentu wydaje się być wątpliwe, podatek był wymagany. W Ewangelii Mateusza poborca podatkowy przyszedł, aby pobrać podatek na rzecz świątyni zgodnie z Prawem. Oto, co się wydarzyło:

A gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra poborcy dwudrachmowego podatku i rzekli: Nauczyciel wasz nie płaci dwu drachm? Rzecze Piotr: Owszem. A gdy wchodził do domu, uprzedził go Jezus, mówiąc: Jak ci się wydaje, Szymonie? Od kogo królowie ziemi pobierają cło lub czynsz? Od synów własnych czy od obcych? A on rzekł: Od obcych. Na to Jezus: A zatem synowie są wolni. Ale żebyśmy ich nie zgorszyli, idź nad morze, zarzuć wędkę i weź pierwszą złowioną rybę, otwórz jej pyszczek, a znajdziesz stater; tego zabierz i daj im za mnie i za siebie (Mt 17:24-27).

W wyniku zaistniałej sytuacji Chrystus zadaje Piotrowi ważne pytanie o to, kto jest poddany podatkowi. Pyta go czy królewski podatek dotyczy ich rodziny, czy obcych. Oczywiście, że królowie obciążają podatkiem tylko obcych. Członkowie rodziny króla zawsze są zwolnieni z podatku. Ponieważ Chrystus i Piotr byli dziećmi Boga (który jest prawdziwym Królem), byli zwolnieni z tego podatku nakładanego przez Prawo. Niemniej, ponieważ poborcy nie rozumieli tego, Chrystus płaci ten podatek, aby ich nie zgorszyć.

Chrystus objął tym pytaniem Piotra, dwukrotnie używając wyrazu „my” i używając liczby mnogiej „synowie”. Oznacza to, że Piotr już był synem Bożym, synem Króla. Ma to miejsce przed Pięćdziesiątnicą i przed śmiercią i Zmartwychwstaniem Chrystusa. Ponownie widzimy „zaliczkę łaski” w działaniu.

Podatek świątynny był płacony jako akt posłuszeństwa Prawu Mojżeszowemu. Nikt będący pod Prawem nie był zwolniony z niego. Ponieważ Chrystus mówi, że zarówno On sam jak i Piotr są zwolnieni, oznacza to, że nie byli pod Prawem ani nie byli poddani Prawu. Chrystus zapłacił ten podatek nie dlatego, że prawo Mu to nakazywało, lecz po to, aby uniknąć zgorszenia Żydów, by tego nie zrozumieli

Zasada poddania Prawu w szczególnych sytuacjach, aby uniknąć zgorszenia, jest czasami widoczna w życiu i służbie apostoła Pawła (Dz 16:1-3, 21:23-26, Rzm 14:19-21,1 Kor 9:20). Sugeruje to, że w sytuacjach, gdy wydaje się, ze Chrystus poddaje się prawu, to Jego rzeczywistym celem może być uniknięcie niepotrzebnego zgorszenia.

Continue reading →

Codzienne rozważania_30.12.2012

„Widziałem, a oto drzwi były otwarte w niebie…głos rzekł: „Wstąp tutaj, a pokażę ci, …” (Obj. 4:1).

Moim celem, jest sprawić, we współpracy z Panem, aby wszystko było całkowicie praktyczne, abyśmy zastosowali to wyzwanie natychmiast i pytam was, czy Duch Święty w tobie prezentuje Bożą pełnię w Jego Synu w stale wzrastający sposób? Czy taka jest natura twojego duchowego życia? Jeśli nie, to musisz się solidnie przed Panem nagimnastykować, bo coś jest nie w porządku. Jeśli natura duchowego życia nie daje stale wzrastającego poznania, to namaszczenie oznacza, że coś jest niedobrze z twoim stosunkiem do namaszczenia. Jezus powiedział do Natanaela: „Odtąd zobaczycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego” (wg wersji ang.) „Odtąd”, oczywiście, oznacza natychmiastową przyszłość, dni Ducha Świętego, który miał wkrótce przyjść. Przy otwartych niebiosach widzisz i rozumiesz jakie znaczenie Bóg nadaje Swojemu Synowi.

Te otwarte niebiosa dla Pana Jezusa to było namaszczenie. Duch zstąpił i spoczął na Nim. To było namaszczenie i tak samo jest z nami. Otwarte niebiosa to, od dnia Zielonych Świąt dalej, namaszczenie Ducha, to Chrystus w nas. Otwarte niebiosa oznaczają stale wzrastające objawienie Chrystusa.

Pozwólcie mi zalecić to. Jestem ponownie pobudzony, aby zalecić to … Otwarte niebiosa natychmiast przynoszą ci Boże objawienie Chrystusa pod same drzwi, umożliwiają ci je, abyś nie był uzależniony od bibliotek, książek, wykładów czy czegokolwiek innego. Ono jest tutaj dla ciebie. Jakkolwiek Pan może uważać za dobre wykorzystanie tych innych rzeczy, aby ci pomóc wzrastać, ty jednak masz swoje własne otwarte niebiosa, swoją własną wyraźną drogę przejścia, a nie zamknięte sklepienie nad sobą. Pan Jezus przychodzi w coraz bardziej i bardziej cudowny sposób do twego serca, ponieważ „Bóg, który powiedział: z ciemności niech światłość zaświeci, rozświetlił serca nasza, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Jezusa Chrystusa” (2Kor 4:6).

Oryg.: T. Austin-Sparks from: The School of Christ – Chapter 1

_________________________________________________________________________

29 grudnia | 31 grudnia

/ptopod.in

Jak było za dni Noego_1

ohn Fenn

Gdy pojawia się temat „końca czasów”, pierwsza rzecz, jaka przychodzi ludziom na myśl to Izrael. O ile jest to dobre i w porządku, Jezus i inni mówili o społecznym i duchowym stanie ludzkości przy końcu czasów, co jest często przeoczane przez współczesnych nauczycieli Biblii. „Jak było za dni Noego” to ogromny temat, więc zastanówcie się nad moimi przemyśleniami.

Jak było za dni Noego

Jezus opisuje duchowy i społeczny stan ludzkości w przed Jego powrotem tak:

„Albowiem jak było za dni Noego, takie będzie przyjście Syna Człowieczego. Bo jak w dniach owych przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do tego dnia, gdy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, że nastał potop i zmiótł wszystkich, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego.

Wtedy dwóch będzie na roli, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie mleć będą na żarnach, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, którego dnia Pan wasz przyjdzie” (Mt 24:37-42).

Co zrobił Adam

Najpierw musimy ustali kontekst „dni Noego”. Gdy Adam zgrzeszył zjadając owoc z drzewa poznania dobra i zła, doskonale wiedział co robi. 1Tym 2:14 mówi nam : „I nie Adam został zwiedziony, lecz kobieta, gdy została zwiedziona, popadła w grzech”.

Oz 6:7 mówi o buncie Izraela przeciwko Bogu i Pan porównuje to do grzechu Adama: ” Lecz oni zerwali przymierze jak Adam, sprzeniewierzyli Mi się” (wg wersji ang. – przyp.tłum.) .

Gdy Szatan kusił Jezusa, Łukasz pisze (4:5-7):

„I wyprowadził go na górę, i pokazał mu wszystkie królestwa świata w mgnieniu oka. I rzekł do niego diabeł: Dam ci tę całą władzę i chwałę ich, ponieważ została mi przekazana, i daję ją, komu chcę. Jeśli więc Ty oddasz mi pokłon, cała ona twoja będzie”.

Continue reading →