PoznajPana.pl

James Ryle

„Thou hast enlarged me when I was in distress” (Psalm 4:1, KJV).

„… W ucisku ulżyłeś mi” (Ps. 4:2  BW)

(Najbliższa angielskiej wersji jest Biblia Gdańska: „Boże …, któryś mi sprawił przestrzeństwo w uciśnieniu” – przyp.tłum.)

Poezja tego wersu jest zbyt piękna, aby ją przeoczyć. Dawid celowo umieszcza koło siebie dwie skrajności, aby pokazać głębokość zmian jakie Boża moc wprowadza w naszym życiu, gdy wołamy o Jego miłosierdzie. „Ucisk” oznacza „ciasny punkt/miejsce”, „ulżyć” – to „przestronne miejsce”.

Od samej chwili urodzenia wiemy o tym, że aby dostać się do przestronnego miejsca, trzeba najpierw przejść przez ciasny punkt. Bóle porodowe i skurcze mięśni matki wypchnęły nas przez cierpienie porodu i wprowadziły nas do ogromu samego Życia. Czy nie jest podobnie z nowym narodzeniem? Czy nie było pewnego bólu, smutku, jakiegoś nadmiernego ciężaru winy i wstydu, jakiegoś strachu czy duszącej samotności, która uciskała nasze dusze na tyle mocno, żeby wezwać Imienia Pańskiego? Czy Pan nie odpowiedział w dniu twego zmartwienia i nie uwolnił cię ku obszernemu miejscu? Jest to prawo Królestwa Niebieskiego: Bóg zawsze wypuszcza nas na wolną przestrzeń, gdy jesteśmy w ucisku. Tak więc, co Bóg robi, gdy chce 'rozszerzyć nas’ ponad to, co sobie ustanowiliśmy? Do wygodnego życia wprowadza ucisk, zapraszając nas w ten sposób do wspięcia się na wyżej.

Charles Spurgeon napisał: „Muszę wyznać, że wszelka łaska, która przychodziła z wygody, łatwego czasu i szczęśliwych godziny warta jest może jednego pensa, lecz dobro, które otrzymałem z moich smutków, bólów i zgryzoty nie da się wycenić. Czegoż to ja nie posiadam dzięki młotowi i kowadłu, ogniu i pilnikowi!”  Jeśli jesteś w jakimś ciasnym miejscu, Bóg rozszerza cię, przyjacielu, a najlepsze co możesz teraz robić, to dziękować mu za to.

раскрутка сайта

James Ryle

„Uważajcie to za czysty dar, przyjaciele, gdy przychodzą na was ze wszystkich stron próby i wyzwania”  (Jk. 1:2, parafraza The Message).

Do tej pory już to odkryłeś, że Bóg nie postępuje według naszych metod. „Moje drogi to nie drogi wasze, – mówi nam. – a myśli moje to nie myśli wasze”. Często okazuje się, że sprawy w Królestwie Bożym zaprzeczają temu światu”.  Na przykład: kto stawia się na pierwszym miejscu, będzie ostatni, ten, kto ma być wielki musi stać się sługą itd.,..itd,.

W naszym świecie, problem jest PROBLEMEM, lecz nie tak jest w Królestwie, ponieważ tutaj jest DAREM. Jakub nazywa to „czystym darem”. Czysty, niezmieszany, doskonały i obejmujący wszystko, podobnie jak czysta radość. Tak więc Biblia mówi nam, abyśmy uważali za radość, gdy zostaniemy przybici przez ciężkie czasy!  Dlaczego? Ponieważ Bóg zrobi coś tak nadzwyczajnie cudownego, że kiedy już raz to zobaczysz, stracisz nad sobą panowanie z niewysłowionej radości! Tak, w takim czasie Pan pracuje nad czymś dla ciebie a gdy już to pokaże, innych wpadną w zdumienie a ty sam będziesz kipieć radością.

Jakub idzie dalej mówiąc nam: „Wiecie o tym, że pod wielkim uciskiem wasza wiara (wasze życie) zostaje zmuszone do otwarcia i pokazania, czym jest naprawdę. Nie starajcie się więc wydostać przedwcześnie z tego, co się dzieje, niech raczej działa na was, abyście stali się dojrzali, dobrze rozwinięci, bez braków” (Jk. 1:3-4 parafraza The Message). Dojrzały, dobrze rozwinięty, bez braków. Jak to się ma do tych, którzy dopiero zaczynają?

Tak więc, nawet jeśli ludzie wokół załamują ręce w przerażeniu i narzekają nad stratą tego czy tamtego, ty podnieś swoją wizję wyżej i obserwuj jak ręka Pańska zajmuje się twoimi sprawami i doprowadzi do tego, że staniesz się tym, kim zawsze marzyłeś być, a nawet jeszcze więcej!

Podobnie do kowala. Bóg używa ognia i ciśnienia twardych czasów, aby cię ukształtować na coś wspaniałego i użytecznego, a ty dobrze zrobisz uważając to za „czysty dar” -takie to właśnie jest!

оптимизация сайта под поисковики

James Ryle

„A pewien młodzieniec, imieniem Eutychus, siedział na oknie i będąc bardzo senny, gdy Paweł długo przemawiał, zmorzony snem spadł z trzeciego piętra na dół i podniesiono go nieżywego” (Dz. 20:9).

Nie zamierzam nikomu sprawiać przykrości mówiąc tego poranka, że niewątpliwie będzie dziś głoszone tysiące nudnych kazań z kazalnic w całej Ameryce. Oczywiście, nie chodzi mi o twój kościół, nie! Twój pastor jest namaszczony i wspaniały. Mówię o tych wszystkich innych kościołach, gdzie „światła są stale wyłączone”.  Tak więc, dla korzyści twoich przyjaciół, którzy ciągle jeszcze siedzą w ciemności, przekaż im te krótkie wskazówki i pomóż im przeżyć nudne kazania, które niewątpliwie będą musieli znosić w Dzień Pański.

Tak przy okazji, zanim przeczytamy te pomocne wskazówki, nie mogę się powstrzymać przed zastanowieniem nad tym, jak Paweł musiał się czuć, gdy ten chłopak nie tylko zasnął w czasie jego przedłużającego się kazania, ale upadł na śmierć! Miłosierdziem Pańskim było wzbudzenie go z martwych i jestem pewien, że Paweł i jego towarzysze nieźli musieli się śmiać z tego, wspominając zdarzenie wiele lat później.  Pan wie, że moglibyśmy w wielu współczesnych kościołach skorzystać z wzbudzania martwych i też nieźle się uśmiać.

Tak czy inaczej, oferuję wam te sprawdzone latami i potwierdzone przez dzieci wskazówki na to jak przeżyć Nudne Kazania:

1. Podaj kartkę do lidera uwielbienia z pytaniem czy gra na życzenie.

2. Przesiadaj się na możliwie jak najwięcej wolnych miejsc, nie robiąc tego w zbyt widoczny sposób.

3. Podnieś rękę i zapytaj czy możesz wyjść do łazienki.

4. Podrap się w rękę i w ramię, i zobacz u jak wielu innych możesz wywołać swędzenie.

5. Gap się na kaznodzieję szeroko otwartymi oczami.

6. Sprawdź czy ziewanie jest faktycznie zaraźliwe.

7. Uderz siedzącą obok osobę i zobacz czy nadstawi drugi policzek. Jeśli nie, podnieś rękę i zgłoś starszemu.

8. Zasygnalizuj usługującemu, że ma rozpięty rozporek.

9. Wciągnij ręce w rękawy i odwróć koszulę tyłem na przód.

10. Zacznij od tyłu kościoła i spróbuj niezauważony prześlizgnąć się pod ławkami do przodu.

Spróbuj tego jeszcze dzisiaj, nigdy nie wiadomo,.. może dzięki temu do kościoła przełamie się przebudzenie!раскрутка сайта

James Ryle

„Ojciec wasz wie czego potrzebujecie, zanim go poprosicie!” (Mat. 6:8).

Podziękowaliśmy Mojżeszowi za jego pomoc i dobroć, i skierowaliśmy w stronę góry do Kima. Był piątek po południu. Zatrzymaliśmy się w domu pastora, spędziliśmy sobotę przygotowując się do niedzielnego nabożeństwa w kościele.

Gdy przyszła niedziela kościół wypełnił się bojącymi się Boga mężczyznami i kobietami z całej okolicy i był tam wśród nich Mojżesz Russel. Trudno byłoby go przegapić.

Wygłosiłem poruszające kazania i wyglądało na to, że wszystkim się podobało. Gdy zakończyłem, wstał pastor i powiedział: „James i Belinda jadą do Teksasu, chciałbym, abyśmy zebrali kolektę (dosł. „love offering” -przyp.tłum.) i pomogli im w tej drodze”. Kościół zareagował entuzjastycznie i pobłogosławił nas kilkuset dolarami, co znacznie przekraczało nasze potrzeby czy nawet oczekiwania.  W tej chwili zrozumiałem co psalmista musiał czuć, gdy pisał: „Panie, przed tobą są wszystkie pragnienia moje, a westchnienie moje nie jest zakryte przed tobą”(Ps. 38:9).

A może lepiej będzie, gdy zostawię was ze słowami Jezusa:

„Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się o życie swoje, co będziecie jedli albo co będziecie pili, ani o ciało swoje, czym się przyodziewać będziecie. Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż odzienie? Spójrzcie na ptaki niebieskie, że nie sieją ani żną, ani zbierają do gumien, a Ojciec wasz niebieski żywi je; czyż wy nie jesteście daleko zacniejsi niż one? A któż z was, troszcząc się, może dodać do swego wzrostu jeden łokieć?

A co do odzienia, czemu się troszczycie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną; nie pracują ani przędą. A powiadam wam: Nawet Salomon w całej chwale swojej nie był tak przyodziany, jak jedna z nich. Jeśli więc Bóg tak przyodziewa trawę polną, która dziś jest, a jutro będzie w piec wrzucona, czyż nie o wiele więcej was, o małowierni?

Nie troszczcie się więc i nie mówcie: Co będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: Czym się będziemy przyodziewać? Bo tego wszystkiego poganie szukają; albowiem Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i sprawiedliwości jego, a wszystko inne będzie wam dodane” (Mat, 6:25-33).

Dziękujemy ci, Mojżeszu.

Dziękujemy ci, Jezu!

Dziękujemy za całą życiową podróż wiary, pełną milionów „Cudów z 10$”.

topod.in

James Ryle

„Ojciec wasz wie czego potrzebujecie, zanim go poprosicie!„(Mat. 6:8,).

Jazda po żwirowej drodze ciągnącej się kilometrami przez pastwiska Kolorado i obserwacja krów pasących się wolno i czasami przechodzących na drugą stronę przed nami, była dziwacznym doświadczeniem. Nasz niepokój wzrastał odwrotnie proporcjonalnie do ubytku paliwa. Jechaliśmy na oparach, dosłownie i w przenośni. No i w końcu stało się: w samym środku ogromnych przestrzeni wschodniego Kolorado, wyczerpało się!

Jedynym znakiem życia była tu farma, jakieś 3, 4 kilometry dalej na horyzoncie. Przez ponad godzinę jazdy tutaj nie mijaliśmy żadnych samochodów, więc wiadomo było, że muszę się przespacerować po pomoc. Właśnie w chwili, gdy już miałem wybrać się w drogę, pojawiła się w oddali chmura pyłu, więc zaczekałem.

Ford pickup zatrzymał się a z kabiny wysiadł rolnik teksańskich rozmiarów. Miał budowę wieży, śnieżno białe włosy, błękitne oczy, twarz jak skóra i uśmiech, który rozświetlał dziesiątki akrów.

„Nazywam się Mojżesz, – powiedział – Mojżesz Russel. Wygląda na to, że przyda wam się jakaś pomoc”.

Przykuł moją uwagę już przy Mojżeszu.

„Tak, proszę pana, – odpowiedziałem. – skończyło nam się paliwo”.

Mojżesz sięgnął na tył swego trucka, wyciągnął kanister z paliwem i wlał to do mojego zbiornika. Było tak sucho w środku, że musiał wstrzyknąć trochę do gaźnika, aby uruchomić silnik.

„Dokąd zmierzacie” – pytał.

„Jedziemy do Kima w Colorado. – odpowiedziałem. – Zostałem zaproszony, aby głosić tam w najbliższą niedzielę”.

„A to jesteście bliżej niż zdajecie sobie z tego sprawę. – powiedział. – Kim mieszka około 400 metrów stąd, za tą górą. Będziecie tam w kilka minut”.

Po czym wyciągnął z kieszeni portfel i otwierając go wręczył mi 10$ banknot. „Pan, chce, żebyś to miał” – powiedział, gdy ja stałem tam jak głupek. Podziękowałem najlepiej jak potrafiłem i ruszyliśmy w swoją drogę; on również.

A to nie koniec tej historii. Do jutra.

сайта