Author Archives: pzaremba

Bóg może cię użyć tam, gdzie jesteś

Greg Laurie
„Pracuj ciężko, abyś mógł stanąć przed Bogiem i zyskać Jego uznanie. Bądź dobrym pracownikiem, który nie musi się wstydzić i który poprawnie wyjaśnia słowo prawdy” (2Tym 2:15).

Jako wierzący możemy dodawać sobie nawzajem otuchy tymi słowami: Bóg może cię użyć tam, gdzie jesteś.
Nehemiasz był kimś, kogo nazwalibyśmy laikiem. Osobiście nie lubię tego określenia, używanego do opisania kogoś, kto nie jest „w służbie”. Czasami myślimy, że pastorzy, misjonarze czy osoby pracujące w kościołach są w służbie. Ale prawda jest taka, że ​​każdy chrześcijanin jest w służbie.

Spójrz na polecenie apostoła Pawła skierowane do Tymoteusza w 2 Liście do Tymoteusza 2:15: „Pracuj pilnie, abyś mógł stanąć przed Bogiem i otrzymać Jego uznanie. Bądź dobrym pracownikiem, który nie ma się czego wstydzić i który prawidłowo wykłada słowo prawdy” (NLT). Taka wierna służba nie ogranicza się do pastorów, misjonarzy ani pracowników kościelnych.

Chrześcijanie pracujący w korporacjach, w budownictwie, w edukacji, w medycynie i poradnictwie, i tak dalej, wszyscy są w służbie. W pewnym sensie służba to po prostu służba. Służba pojawia się, gdy mówimy: „Boże, możesz mnie użyć tam, gdzie jestem. Jestem gotowy, by Ci służyć i chcę, aby moje życie przynosiło Ci chwałę”. Innymi słowy, służba pojawia się, gdy wierzący dostrzegają i reagują na okazje do służenia Bogu w swoim codziennym życiu.

Życiodajna krew Kościoła

Greg Laurie

„Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie” (1Tes 5:11).

W dzisiejszym nabożeństwie będziemy mówić o tym, jak ważne jest zaprzyjaźnianie się z nowymi chrześcijanami i zachęcanie ich.

Zawsze ekscytujące jest obserwowanie, jak dzieci odkrywają coś, co dorośli uważają za oczywiste, jak na przykład pierwszy raz, gdy jedzą lody, pierwszy raz widzą śnieg, albo pierwszy raz chodzą po piasku. W tym podekscytowaniu my sami odkrywamy to na nowo.
To samo dotyczy duchowości. Jeśli życie chrześcijanina nie jest przyjazne dla nowych wierzących, to coś jest nie tak. Oni nas potrzebują. Ale my również ich potrzebujemy. Dlaczego? Na nowo odkryjemy rzeczy, które bierzemy za pewnik. Nowi wierzący potrzebują dojrzałych wierzących, aby ich ustabilizować. A dojrzali wierzący potrzebują nowych wierzących, aby ich ożywić. W życiu chrześcijańskim możemy zacząć traktować rzeczy jako coś oczywistego. Być może nie cieszymy się z niektórych rzeczy tak bardzo, jak powinniśmy.

Nowi wierzący są siłą napędową Kościoła, ale są również siłą napędową starszych chrześcijan. Niektóre kościoły rozwijają się poprzez transfery, w których większość wiernych pochodzi z innych kościołów. Harvest Christian Fellowship rozwija się głównie dzięki nowym nawróconym. Jesteśmy kościołem ewangelizacyjnym, bez cienia przesady.

Wierzę, że Chrystus umarł za cały świat i każdy, kto w Niego uwierzy, może dostąpić odpuszczenia grzechów. Moim zadaniem jest głoszenie Ewangelii i zapraszanie ludzi do Jezusa Chrystusa i będę to robić nadal.

Kiedy ktoś przyjmuje to zaproszenie, rozpoczyna się jego chrześcijańska podróż. Pierwsze kroki na tej drodze często są napędzane ekscytacją nowo odkrytej wiary. Radością z osobistej relacji ze Stwórcą wszechświata. Uświadomieniem sobie, jak głęboko On nas kocha. Pewnością życia wiecznego.

Ten, który kocha błogosławić

Greg Laurie
„Nie bój się więc, mała trzódko. Bo to wielka radość dla Ojca waszego, że daje wam Królestwo” (Łk 12:32).

W tym tygodniu rozważaniach przyjrzymy się słowom, których wierzący mogą używać, aby wzajemnie się wspierać. Dzisiaj porozmawiamy o tym niezwykłym zdaniu: Bóg kocha błogosławić swoje dzieci.

Jednym z greckich słów tłumaczonych w Nowym Testamencie jako „błogosławiony” jest makarios , co oznacza „błogosławiony”, „szczęśliwy” lub „szczęśliwy”. Opisuje ono rodzaj błogosławieństwa, który nie jest zależny od sprzyjających okoliczności. Częste użycie tego słowa pojawia się w Błogosławieństwach w Ewangelii Mateusza 5:3–11.

Czasami w naszym życiu szczęście nie jest samo w sobie. Zależy raczej od dobrych rzeczy, które się dzieją. Myślimy, że gdybyśmy tylko dostali podwyżkę w pracy, bylibyśmy szczęśliwi. Kiedy dzieje się coś fajnego lub ekscytującego, wtedy jesteśmy szczęśliwi. Ale kiedy nie dostajemy podwyżki w pracy lub gdy słyszymy złe wieści, nie jesteśmy szczęśliwi. W takich okolicznościach nasze szczęście zależy od dobrych rzeczy, które się dzieją.

Ale „błogosławiony” to zupełnie inne słowo. Niezależnie od okoliczności, jesteś błogosławiony. Taka jest idea makarios .

Bóg chce cię błogosławić. Jezus powiedział: „Nie bój się więc, mała trzódko! Bo bardzo się cieszy Ojciec wasz, że da wam królestwo” (Łk 12,32).

Mit nieobecnego Boga

Greg Laurie
„Pan kieruje krokami pobożnych. Cieszy się każdym szczegółem ich życia” (Ps 37:23).

W następstwie klęski żywiołowej, tragedii narodowej lub lokalnej, czy też osobistej ciemnej nocy duszy, często pojawiają się pytania: Gdzie był Bóg, kiedy to się stało? Dlaczego wydaje się nieobecny?
Problem nie leży w samym Bogu. On przecież jest wszechobecny – istnieje wszędzie i zawsze. Nic tego nie zmieni. Problem leży w naszym postrzeganiu Go – a dokładniej, w naszych oczekiwaniach wobec Niego. Kiedy Pan nie jest tak przewidywalny ani tak oczywisty, jak byśmy chcieli, zakładamy najgorsze.

Ewangelia Łukasza daje nam obraz tego zjawiska. Po ukrzyżowaniu Jezusa dwóch Jego uczniów szło drogą do Emaus. Obaj byli zdruzgotani, ponieważ Ten, któremu oddali swoje życie, zniknął z powierzchni ziemi. Bóg w ludzkiej postaci był nieobecny.

Aż do momentu, gdy dołączył do nich w podróży.
Dwaj uczniowie początkowo nie rozpoznali Jezusa. Oto luźna parafraza tego spotkania.
Jezus zapytał: „Chłopaki, dlaczego macie takie długie miny? W czym problem?”
Obaj mężczyźni byli oszołomieni tym pytaniem. „Pewnie jesteś jedyną osobą w Jerozolimie, która nie słyszała o tym wszystkim, co się tam wydarzyło w ciągu ostatnich kilku dni” – odpowiedzieli.
„Jakie rzeczy?”
Wyjaśnili: „To, co się stało z Jezusem z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i całym ludem, i jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. A przecież po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało” (Łk 24,19–21).

Jezus powiedział: „Głupi ludzie! Tak trudno wam uwierzyć we wszystko, co prorocy napisali w Pismach. Czyż nie zostało wyraźnie przepowiedziane, że Mesjasz będzie musiał wycierpieć to wszystko, zanim wejdzie do swojej chwały?” (Łk 24,25–26 NLT). Prowadził swoich uczniów „przez pisma Mojżesza i wszystkich proroków, wyjaśniając, co się do Niego odnosiło, na podstawie wszystkich Pism” (Łk 24,27 NLT).