John Fenn
Tłum.: Tomasz S.
Witajcie
Poprzednim razem zakończyłem wskazując, że bycie faryzeuszem oznacza stawianie ludzkiej tradycji ponad Bożymi przykazaniami, co sprawia, że Słowo Boże (Jezus) staje się bezskuteczne w naszym życiu. Intencją faryzeuszy było oddawanie czci Bogu, ale zasady i przepisy zajęły miejsce relacji z Nim. Większość współczesnych „faryzeuszy” uważa, że to, w co wierzą, pochodzi od Boga, więc są przekonani, że ich serca są właściwie nastawione. Jednak kiedy wydarza się coś, co jest sprzeczne z ich zbudowanym systemem przekonań, przeżywają głębokie rozczarowanie i załamanie. Ich relacja z Bogiem stała się transakcyjna, zamiast opierać się na bliskości i więzi.
Możesz być faryzeuszem, jeśli…
…uważasz, że musisz zrobić coś, co przybliży cię do Boga, albo wykonać jakieś religijne zadanie, aby być lepiej przez Niego usłyszanym. Jeśli twoja wiara opiera się na czynieniu właściwych uczynków, możesz być faryzeuszem.
W Liście do Rzymian 8:32 Paweł przedstawia to w bardzo logiczny sposób: „On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale go za nas wszystkich wydał, jakżeby nie miał z nim darować nam wszystkiego?” Podoba mi się greckie brzmienie ostatniej części tego wersetu. Można je oddać w następujący sposób: „…jakże więc razem z Nim nie okaże nam również łaski, obdarzając nas wszystkim?”. Greckie słowo przetłumaczone jako „darować nam wszystko” to charisetai. Oznacza ono obdarować, udzielić czegoś z łaski, okazać przychylność i wyświadczyć dobrodziejstwo. Sens tego wersetu można więc oddać tak: „Jeśli Bóg nie oszczędził własnego Syna, lecz dobrowolnie wydał Go za nas wszystkich, to jakże miałby nie okazać nam również swojej łaski i nie obdarzyć nas wszystkim wraz z Nim?”.
Ojciec posłużył się Chrystusem stwarzając wszechświat, a następnie dał Go nam. Stwórca mieszka w nas. Czy możemy jeszcze coś do tego dodać? Mamy w sobie Stwórcę. Jakie prawo, jaka tradycja, jakie działanie mogłyby to udoskonalić? Nie ma takiej rzeczy! (Hebrajczyków 1:1–3; Kolosan 1:27). Odpocznij zatem. Zachowaj pokój. Po prostu chodź z Nim. On tego właśnie pragnie.
Czy możemy zrobić choć jedną rzecz, która dodałaby coś do dzieła Jezusa albo coś z niego odjęła?
Prawdziwym problemem bardzo często jest przebaczenie samemu sobie. Łaska Boża jest bowiem tak przytłaczająca dla cielesnego sposobu myślenia, że ten stanowczo się jej sprzeciwia, protestując, buntując się i wręcz kopiąc oraz krzycząc wobec tych nowotestamentowych prawd. Po prostu odpuść. Przestań się spierać. Przestań zadawać pytania w rodzaju: „Czy jeśli zrobiłem X, to Bóg mnie odrzuci?”. Albo: „Czy jeśli powiedziałem X, to Bóg mnie odrzuci?”.
Ludzie dodają tradycje i religijne schematy, ponieważ brakuje im poczucia bezpieczeństwa w ich relacji z Ojcem. Nie zaakceptowali jeszcze tego, kim są w Chrystusie, dlatego dodają tradycje, które wydają się święte i właściwe, ale w rzeczywistości maskują ich niepewność, brak wiary i brak zrozumienia. W rezultacie zamiast po prostu powiedzieć: „W imieniu Jezusa, demonie, odejdź!”, z powodu braku wiary i pewności siebie zaczynają „powoływać się na krew Jezusa”, „rozkazywać aniołom”, aby robiły to lub tamto, i stosować całą gamę innych charyzmatycznych talizmanów mających odpędzić demony za pomocą wielu słów. Ta wielomówność ujawnia, jak niewielka jest ich wiara. Oto pewna myśl: Bądź posłuszny Jezusowi! Używaj Jego Imienia, tak jak nam to polecono.
A podstawą tego, aby móc to robić, jest wiara w Jego Imię, która wypływa ze świadomości tego, kim jesteś w Chrystusie. Nie pozwól, aby twoja niepewność prowadziła do wymyślania religijnych schematów, które prowadzą do wielomówstwa. Jezus powiedział w Ewangelii Mateusza 6:7, aby nie być wielomównym w modlitwie, tak jak czynią to poganie, którzy sądzą, że zostaną dzięki temu wysłuchani. Nie zachowuj się jak poganin. Nie zachowuj się jak faryzeusz. Poznanie Ojca jest drogą do pozbycia się wszelkiej niepewności.
Continue reading