Author Archives: pzaremba

Od kiedy podbój muzułmański stał się „imigracją”?

Oryg.: TUTAJ

Kiedy podbój muzułmański stał się „imigracją”?
Inwazje, niewolnictwo i dżihad są przedstawiane jako celebracje różnorodności.

Raymond Ibrahim
25 sierpnia 2026 r.

30 lipca ponad 72 000 muzułmanów przybyło z Maroka do Ceuty, zabijając co najmniej 96 osób i zmuszając Włochy do wprowadzenia kontroli granicznych dla osób przybywających z Hiszpanii.

Ale podczas gdy Włochy próbują się bronić, Włosi są wciąż bombardowani zupełnie inną historią o swojej przeszłości: masowe migracje i wielokulturowość, jak im się wmawia, szczególnie ze świata islamskiego, są częścią samej istoty Włoch, a zwłaszcza Sycylii.

Rozważmy artykuł National Geographic zatytułowany „Od kasb do kuskusu — jak Sycylia celebrowała swoją różnorodność na przestrzeni wieków”.

Sycylia, jak nam powiedziano, jest „Bramą Europy”, wyspą, której tożsamość zawsze kształtowali obcokrajowcy: „imigracja nie jest przypisem do historii Sycylii; jest częścią istoty wyspy ukształtowanej przez przybyszów z zewnątrz”.

Istnieje jednak jeden problem z tą narracją: traktuje ona podboje dżihadystyczne jako zwykłe epizody „imigracji”.

Dlatego też, omawiając Mazara del Vallo, gdzie obecnie mieszka największa społeczność arabska we Włoszech, magazyn stwierdza, że współczesna migracja Tunezyjczyków stanowi jedynie „najnowszą falę w historii imigracji z Afryki Północnej, która sięga IX wieku n.e.”.

A jakiego rodzaju „imigracja” miała miejsce w IX wieku?

Jak donosi National Geographic , „armia dowodzona przez Tunezję najechała Sycylię, przekształcając ją w emirat islamski na następne 200 lat”.

Przeczytaj to jeszcze raz, w pełnym kontekście:

Ale ta [współczesna migracja Tunezyjczyków na Sycylię] była jedynie ostatnią falą w historii imigracji z Afryki Północnej, sięgającej IX wieku n.e., kiedy to armia dowodzona przez Tunezję najechała Sycylię, przekształcając ją w emirat islamski na kolejne 200 lat. Wtedy zbudowano kasbę Mazara, którą później splądrowali kolejni władcy chrześcijańscy. Dziś została odrestaurowana i ponownie jest domem dla większości tunezyjskiej ludności.

Continue reading →

Codzienne rozważania_28.08.2026

Przekazywanie ciężaru

Greg Laurie
Rzekłem do Pana: „Ty jesteś moim Bogiem!” Usłysz, Panie, moje wołanie o litość! O Panie, potężny, który mnie wybawiłeś, ochroniłeś mnie w dniu bitwy” (Ps 140:6–7).

The Burden Giveaway

Niewielu ludzi w Piśmie Świętym miało lepsze zrozumienie Boga niż Dawid. Dawid wiedział, co to znaczy być faworyzowanym przez Boga. W 1 Księdze Samuela 13:14 jest nazwany mężem według serca Bożego. Wiedział również, jak to jest być w centrum Bożej kary po romansie z Batszebą. Ale co ważniejsze, dla celów tego nabożeństwa, Dawid wiedział, co to znaczy być chronionym przez Boga i mieć zdjęty z siebie ciężar przez Pana.

Spójrz na jego słowa w Psalmie 140:6–7: „Mówię do Pana: «Ty jesteś moim Bogiem!» Usłysz, Panie, moje wołanie o litość! Wszechmocny Panie, który mnie wybawiłeś, ochroniłeś mnie w dniu bitwy” (NLT). Taka pewność siebie może wynikać tylko z doświadczenia.

Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak Dawid stawał na wysokości zadania, gdy inni mogliby się załamać, spójrz na jego słowa do Goliata w 1 Księdze Samuela 17:46: „Dziś Pan wyda cię w moje ręce” (NW). Nie chełpił się swoją szybkością, zwinnością ani sprawnością w posługiwaniu się procą. Zamiast tego wzywał imienia Pana, Tego, który w przeszłości pomógł mu przetrwać inne niebezpieczeństwa i dźwigał jego ciężary. Dawid tak całkowicie zaufał Bogu, że ponownie go ochroni, że stanął na polu bitwy przeciwko ciężkozbrojnemu olbrzymowi w pasterskich szatach.
W 1 Księdze Samuela 17:46 jak i Psalmie 140:6–7 przesłanie Dawida było takie samo: „Panie, wszystko składam na Ciebie”.

Continue reading →

Nepal – sierpień 2026 zniszczenia i niesienie pomocy

Monsunowe deszcze co roku powodują ogromne zniszczenia w krajach Południowej Azji.
Ten rok zapisuje się w wyjątkowo tragicznie.

(Ups. w międzyczasie doczytałem się, że to nie opady, ale jakieś szczególnego rodzaju osuwisko spowodowało te powodzie i zniszczenia. Co roku dostawałem od pasotra podobne informacje o skutkach deszczów, tym razem, inna przyczyna: TUTAJ )

)

W polskiej strefie informacyjnej jest już ogromna ilość materiału z tych wydarzeń, a poniżej to, co przysłał mi pastor Prem, bezpośrednio z jego podróżny po zniszczonym kraju. W miarę możliwości dostarczają niezbędną pomoc poszkodowanym.
Napisał:

Witaj, przyjacielu.
Nasi ludzie znów przeżywają trudną sytuację. Z powodu ulewnych deszczy po stronie Tybetu doszło do ogromnej powodzi, a trzech członków naszego Kościoła Łaski w Nuwakot zostało porwanych przez wodę – ich ciał jeszcze nie odnaleziono. Wybieram się tam, aby spotkać się z tamtejszymi przywódcami. Będziemy wdzięczni za wasze modlitwy

Chwała Bogu, że jesteśmy tu, by pomagać naszym ludziom.

Czego nie wiesz o Jezusie i polu żniwnym

Dlaczego faryzeusze sprzeciwili się garści ziarna i dlaczego Jezus odpowiedział im chlebem z przybytku

Tuvia Pollack
10 sierpnia 2026 r.
Oryg.: TUTAJ

Wyobraź sobie wiosnę w Galilei, kilka tygodni po Paschy. Wszystko jest zielone; kwiaty kwitną na wzgórzach, a pola zbóż są pełne i do żniw pozostał niecały miesiąc. Jezus i jego uczniowie wędrują od miasta do miasta wokół Jeziora Galilejskiego, nauczając o Królestwie Bożym, i właśnie w tym momencie, gdy przechodzą z miasta do miasta, niektórzy uczniowie robią się trochę głodni. Może „czują się na głodzie”, jak to mówią moje dzieci. Gdybyśmy mieli to dzisiaj, po prostu wskoczylibyśmy do supermarketu Salah Dabach na skrzyżowaniu z Magdalą albo poszukali stacji benzynowej w okolicach Tyberiady. Ale odpowiednikiem tamtych czasów było zrywanie ziaren po drodze. Zakładając, że byli gdzieś między Magdalą a Kafarnaum, wyobrażam sobie, jak szli tam, gdzie dziś mamy duże gaje mango i awokado, z górującą nad nimi Górą Arbel, i po prostu zerwali kilka ziaren, które zebrali po drodze.

Piszę z Jerozolimy dla chrześcijan, którzy chcą zetknąć się z Pismem Świętym w jego oryginalnym, żydowskim kontekście. Dla tych, którzy wiedzą, że pod powierzchnią kryje się coś więcej.

W żadnym wypadku nie było to uważane za kradzież. Tora wyraźnie na to zezwala.

„Jeśli wejdziesz na pole zboża swego bliźniego, możesz zbierać ziarna rękami, lecz sierpa nie będziesz przystawiał do jego zboża” (Pwt 23:25)

Nie było to nic wielkiego, ani sensacyjnego, ale „zostali złapani” przez faryzejską policję. Oto, co wydarzyło się w Biblii:

W pewien szabat Jezus przechodził przez zboża, a gdy Jego uczniowie szli, zaczęli zrywać kłosy. Faryzeusze zapytali Go: „Patrz, dlaczego oni robią to, czego nie wolno w szabat?”
On odpowiedział: „Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy on i jego towarzysze byli głodni i w potrzebie? Za czasów Abiatara, arcykapłana, wszedł do domu Bożego i jadł chleby poświęcone, które wolno jeść tylko kapłanom. Dał też trochę swoim towarzyszom”. Potem
rzekł do nich: „Sabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem również szabatu” ( Mk 2, 23-28).

Continue reading →

Relacja

Rabin Eric Tokajer

@rabbierict

Delektując się moją pierwszą dużą filiżanką czarnej kawy z dwiema kostkami lodu, zastanawiam się, jak niesamowite jest to, że ludzie, o których czytamy w Biblii, mieli tak bliską relację z Bogiem, że nie mieli żadnych oporów przed zadawaniem Mu pytań.

Na przykład w Dziejach Apostolskich 9, kiedy Bóg mówi Ananiaszowi, że Paweł jest w drodze, aby Ananiasz mógł się za niego modlić, Ananiasz – człowiek, którego Bóg wybrał, by modlił się za Pawła, a więc ewidentnie człowiek wiary – bezpośrednio kwestionuje Boga:

9:13 Ananiasz jednak odpowiedział: „Panie, słyszałem od wielu o tym człowieku – jak wiele zła wyrządził Twoim świętym w Jerozolimie„.

Innymi słowy, Ananiasz pyta Boga: „Czy jesteś tego pewien?”, dodając być może jeszcze: „Czy mówisz poważnie?”.

Kolejny przykład pochodzi z następnego rozdziału, rozdziału 10. Widzimy tam Piotra mającego wizję na dachu, a Bóg przemawia do niego, mówiąc: „Wstań, Piotrze. Zabij i jedz”.

Piotr odpowiada w wersecie 14: „Nie, Panie! Nigdy bowiem nie jadłem niczego nieświętego ani nieczystego”.

Nieczęsto o tym myślimy, ale tymi słowami Piotr stanowczo powiedział Stwórcy Wszechświata, Królowi wszystkich królów: NIE!!
Czytając te słowa, pomyślałem o dwóch rzeczach. Po pierwsze: jak niesamowite jest to, że ci ludzie mieli tak bliską relację z Bogiem, że żaden z nich nie wahał się mówić do Niego szczerze i stanowczo o swoich obawach.

Po drugie: jak niesamowite było to, że Bóg miał tak bliską relację z tymi ludźmi – i innymi postaciami w całym Piśmie Świętym – że z radością przyjmował pytania bez odwetu ani kary.

W obu przypadkach Bóg nie odpowiedział gniewem ani karą, ale raczej wyjaśnieniem i potwierdzeniem.

Przetłumaczono z DeepL.com (wersja darmowa)

Codzienne rozważania_27.08.2026

Głód prawdy

Greg Laurie
„O PANIE, wybaw mnie od ludzi złych. Chroń mnie przed tymi, którzy są gwałtowni, którzy knują zło w sercu i sieją niepokój przez cały dzień” (Ps 140:1–2).

A Hunger for Truth

Stare przysłowie głosi: „Im bardziej się coś zmienia, tym bardziej pozostaje takie samo”. Słowa Dawida z Psalmu 140 stanowią na to przekonujący dowód. Dawid rozpoczyna psalm słowami: „Panie, wybaw mnie od złego człowieka. Strzeż mnie od gwałtowników, od tych, którzy w sercu knują zło i przez cały dzień sieją nieszczęście” (wersety 1–2 NLT).

„Wszczynanie zamieszania przez cały dzień” to praktycznie opis zawodu influencerów, trolli i innych osób, które tłoczą się na nowoczesnych platformach społecznościowych. Żadna plotka nie jest dla nich zbyt sprośna, żadne oskarżenie zbyt obraźliwe, by nie mogli tego wykorzystać do własnych celów, skomentować i rozpowszechnić.

Podobnie jak Dawid, żyjemy w okrutnych, okrutnych czasach. Ludzie mają dziś niezdrowy apetyt na plotki i oszczerstwa – wszystko, co stawia innych w złym świetle. Kiedyś nazywano to „mentalnością tabloidową”. Ale to, co kiedyś można było znaleźć tylko w tabloidach supermarketów, rozprzestrzeniło się w szeregach dziennikarstwa i mediów. Twarde wiadomości zostały zastąpione atakującymi, stronniczymi komentarzami. Każdy chce poznać prawdę, zwłaszcza o tych, którym się sprzeciwia. Media społecznościowe przyspieszyły upadek uczciwości dziennikarskiej i osobistej. Wydaje się, że uprzejmość, grzeczność i empatia są bliskie wyginięcia.

Continue reading →

Codzienne rozważania_26.08.2026

Nigdy sam

Greg Laurie
„Nigdy nie ucieknę od Twojego Ducha! Nigdy nie uwolnię się od Twojej obecności! Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś; jeśli zstąpię do grobu, Ty tam jesteś. Jeśli pofrunę na skrzydłach jutrzenki, jeśli zamieszkam nad najdalszymi oceanami, nawet tam Twoja ręka mnie poprowadzi, a Twoja moc mnie wesprze” (Ps 139:7–10).

Never Alone

Jedną z doskonałości Boga jest Jego wszechobecność. Jest On obecny wszędzie i zawsze. Psalmista uchwycił istotę i implikacje Bożej wszechobecności, pisząc: „Nigdy nie ucieknę od Ducha Twego! Nigdy nie ucieknę od Twojej obecności! Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś; jeśli zstąpię do grobu, Ty tam jesteś. Jeśli będę szybował na skrzydłach jutrzenki, jeśli zamieszkam nad najdalszymi oceanami, nawet tam poprowadzi mnie Twoja ręka, a Twoja moc mnie wesprze” (Ps 139:7–10).

Jeśli rozwiniemy ten tok rozumowania, łatwo zauważyć, że wszechobecność Boga może być pocieszająca lub przerażająca, w zależności od perspektywy. Jeśli nie jesteś w zgodzie z Bogiem i próbujesz się od Niego oddalić, Jego wszechobecność stwarza ogromną przeszkodę. Starotestamentowy prorok Jonasz mógłby to zaświadczyć.

Continue reading →