Author Archives: pzaremba

On wraca

Greg Laurie
„Co najważniejsze, chcę wam przypomnieć, że w dniach ostatnich przyjdą szydercy, drwiący z prawdy i podążający za własnymi pragnieniami. Będą mówić: „Co się stało z obietnicą ponownego przyjścia Jezusa? Od czasów sprzed naszych przodków wszystko pozostało takie samo, odkąd świat został stworzony”” (2Ptr 3:3–4).

Żaden mini-zestaw rozważań o przyszłości nie byłby kompletny bez omówienia powrotu Pana. Nic nie jest ważniejsze w przyszłości wierzących niż przyjście Jezusa.

Jest to również ważne dla wielu niewierzących, choć z innych powodów. W kontrowersyjnej sferze mediów społecznościowych wielu przeciwników chrześcijaństwa wskazuje na powrót Chrystusa, a raczej jego brak, sugerując, że Biblii nie można ufać. Dochodzą do wniosku, że skoro nie powrócił od ponad dwóch tysięcy lat, to i nie powróci.
Czyniąc to, całkowicie pomijają miłosierdzie i cierpliwość, które leżą u podstaw Jego zwłoki. Apostoł Piotr napisał: „ Pan wcale nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, jak niektórzy sądzą, lecz okazuje cierpliwość ze względu na was. Nie chce bowiem, żeby ktokolwiek zginął, ale chce, żeby wszyscy się nawrócili ” (2 Piotra 3:9).

Ale nie trzeba zaprzeczać ani nawet kwestionować prawdy o powrocie Chrystusa, żeby nie zrozumieć jego istoty. Wielu wierzących uznaje, że Chrystus pewnego dnia powróci, ale nie pozwala, by Jego rychły powrót wpływał na ich codzienne działania i decyzje.
Zamiast więc przygotować się na Jego powrót i upewnić się, że ich życie jest zgodne z Jego wolą, wybierają złe postępowanie. Wiedzą, co mówi Biblia, ale wolą ją ignorować. Bawią się grzechem. Próbują mieć ciastko i zjeść ciastko, żyjąc jak chcą w teraźniejszości, rozumując, że w przyszłości będą mogli pokutować.

Ale to niebezpieczna gra. Nie dość, że tracą bezpośrednie błogosławieństwa płynące z posłuszeństwa i bycia uczniem, to jeszcze nie mają pojęcia, kiedy Chrystus powróci.

Zmiana zmartwień w modlitwę

Greg Laurie
„Nie martw się o nic; zamiast tego módl się o wszystko. Powiedz Bogu, czego potrzebujesz i podziękuj Mu za wszystko, co dla Ciebie uczynił. Wtedy doświadczysz Bożego pokoju, który przewyższa wszystko, co pojmujemy. Jego pokój będzie strzegł twoich serc i myśli, gdy będziesz żył w Chrystusie Jezusie” (Flp 4:6–7).

Zmartwienie to przeszkoda, która uniemożliwia nam dostrzeżenie świetlanej przyszłości na horyzoncie. A jednak to przeszkoda, którą sami sobie stawiamy, bez powodu. Ze wszystkich rzeczy, o które się martwimy, ile jest pod naszą kontrolą? Jeśli jesteśmy wobec siebie szczerzy, odpowiedź brzmi: prawdopodobnie bardzo niewiele.

Marcin Luter miał rację, pisząc w liście do swojej żony: „Módl się i pozwól Bogu się martwić”. Bóg oczywiście nie będzie się martwił. Ale nadal musimy się modlić, ponieważ zmartwienie jest uporczywe. Pojawia się, dopóki nie zwrócimy się z nim do Boga.

Niektórzy próbują wynieść zmartwienie do rangi cnoty. Mówią coś w stylu: „Martwię się, bo mi zależy”. Ale czy zmartwienie rzeczywiście jest cnotą? Nie sądzę. Właściwie uważam, że zmartwienie może być grzechem. Nie twierdzę, że każde zmartwienie jest grzechem, ale twierdzę, że może nim być. I chętnie przyznaję, że zmartwienie to grzech, który popełniłem.

Niepotrzebnie się martwiłem. Martwiłem się i byłem przepełniony lękiem. Dlaczego więc może to być grzech? Ponieważ świadczy o braku zaufania do Boga. Kiedy się martwimy, w gruncie rzeczy mówimy: „Bóg nie ma kontroli. Nie troszczy się o mnie w tej sytuacji. Nie ufam Bożej opatrzności”.

Lekarstwo na poczucie wyższości

Greg Laurie
„Przestań zachowywać się tak dumnie i wyniośle! Nie mów z taką arogancją! Bo Pan jest Bogiem, który wie, co uczyniłeś, i osądzi twoje czyny” (1Sam 2:3).

Dawno temu, kiedy prognostycy i pisarze science fiction wyobrażali sobie życie w XXI wieku, niewielu przewidywało, jak ogromną rolę odegra powszechne w kulturze poczucie wyższości. A przez „poczucie wyższości” mam na myśli przekonanie, że nie trzeba ciężko pracować i że wszystko powinno być dane, bo jest się tak wspaniałym.

Urodziłem się w pokoleniu znanym jako wyżu demograficznego. Moje pokolenie uważało, że problemem świata jest niskie poczucie własnej wartości. W rezultacie położono duży nacisk na ruch na rzecz poczucia własnej wartości i wydano na niego mnóstwo pieniędzy. To zapoczątkowało efekt kuli śnieżnej.
Ten trend spadkowy doprowadził do powstania obecnej kultury influencerów, w której poczucie własnej wartości przerodziło się w narcyzm. Miliony ludzi wierzą teraz, że nawet ich najbłahsze myśli i działania zasługują na to, by udokumentować je na wideo i podzielić się nimi ze światem.

Widoczność, sława i wpływy w mediach społecznościowych stały się walutą. Ludzie, którzy je posiadają, celebrują swoje „bogactwo” z oszałamiającymi pokazami wyższości. Ponieważ ich zasięg społeczny jest tak ogromny, to poczucie wyższości stało się normą wśród młodszych pokoleń – i wśród starszych również. Ludzie oczekują, że będą nagradzani, celebrowani i podziwiani niezależnie od swoich osiągnięć.

Ta tendencja nie wróży dobrze na przyszłość. Słowo Boże jasno wskazuje, że w naszej relacji z Panem nie ma miejsca na poczucie wyższości. W 1 Księdze Samuela 2:3 czytamy: „Nie bądź tak wyniosły i pyszny! Nie mów z taką arogancją! Bo Pan jest Bogiem, który wie, co uczyniłeś, i On osądzi twoje czyny” (NLT).