Author Archives: pzaremba

Czy „narodzenie z wody” naprawdę oznacza chrzest?

Rozwiąż jeden z najbardziej zagadkowych tekstów Ewangelii

Dr Eli (Eliyahu) Girzshel
Kiedy Jezus mówi Nikodemowi, że wejście do Królestwa Bożego wymaga narodzenia się „z wody i Ducha” (J 3,5), wielu czytelników od razu myśli o chrzcie. To powiązanie zasługuje na poważne rozważenie. Zanim jednak rozstrzygniemy tę kwestię, powinniśmy zapytać, co nauczyciel Izraela, przesiąknięty Pismem Świętym, mógł dostrzec w tych słowach. To właśnie w tym miejscu, moim zdaniem, łączenie narodzenia z wody z chrztem wodnym jest nietrafione.

Nikodem, faryzeusz i przywódca żydowski, rozpoznaje w Jezusie nauczyciela posłanego przez Boga (J 3,1–2). Jezus mówi mu, że potrzebuje nowego narodzenia. Kiedy Nikodem ma trudności ze zrozumieniem, Jezus zwraca się do niego „nauczycielu Izraela” (J 3,10). To sformułowanie podkreśla jego pozycję i sugeruje, że to Pisma Izraela, a nie późniejsza tradycja i teologia chrześcijańska, powinny były przygotować go do zrozumienia.

Obietnica, którą Nikodem powinien uznać
Ezechiel obiecuje, że Bóg pokropi swój lud מַיִם טְהוֹרִים ( mayim tehorim ), „czysta woda”, oczyszczająca ich z nieczystości i bałwochwalstwa. To pokropienie przywodzi na myśl izraelskie rytuały oczyszczenia, w których używano krwi lub wody, ze szczególnie bliskim odpowiednikiem w Lb 19,17–19. Bóg da również swojemu ludowi nowe serce i włoży
רוּחִי ( ruchi ), „mój Duch”, jest w nich (Ez 36:25–27). Oczyszczenie i wewnętrzna odnowa należą do jednej obietnicy.

Czytając słowa Jezusa na tym tle, dostrzegamy również echa Ezechiela z innych miejsc Ewangelii Jana: obiecanego pasterza (Ez 34, 11–24; J 10, 11–16), płonące gałęzie winorośli (Ez 15, 1–8; J 15, 1–6) i życiodajny oddech Ducha (Ez 37, 9–14; J 20, 22). Ezechiel stanowi przekonujący kontekst dla zrozumienia związku wody i Ducha.

Niektórzy czytelnicy rozumieją „wodę” jako narodziny naturalne, po których następuje narodziny duchowe. Ewangelia Jana 3:6 rzeczywiście zestawia ciało z Duchem, ale Jezus nigdy nie utożsamia wody z płynem otaczającym dziecko. Uważam, że obietnica Ezechiela jest lepszym wyjaśnieniem: jedno nowe narodzenie obejmujące oczyszczenie i wewnętrzną przemianę przez Ducha Bożego.

Continue reading →

Codzienne rozważania_14.11.2026

Każdy jest krytykiem

Greg Laurie 14
„Sanballat bardzo się rozgniewał, gdy dowiedział się, że odbudowujemy mur. Wpadł we wściekłość i zaczął wyśmiewać Żydów” (Neh 4:1).

Everyone’s a Critic

W dzisiejszym nabożeństwie porozmawiamy o słowach zachęty, które każdy wierzący powinien usłyszeć i wziąć sobie do serca: Krytyka nie zawsze oznacza, że robisz coś źle.

Powracamy ponownie do starotestamentowej historii Nehemiasza. Nehemiasz i jego współbracia Żydzi dopiero co rozpoczęli odbudowę murów Jerozolimy, gdy rozpoczęła się krytyka. Księga Nehemiasza 4:1 wyjaśnia: „Sanballat bardzo się rozgniewał, gdy dowiedział się, że odbudowujemy mur. Wpadł we wściekłość i zaczął szydzić z Żydów” (NLT).

Następny werset zawiera kilka wymownych szczegółów dotyczących krytyki, z jaką spotkali się Nehemiasz i inni robotnicy. Sanballat zadrwił i powiedział: „Co ta banda biednych, słabych Żydów sobie wyobraża? Czy oni myślą, że mogą zbudować mur w jeden dzień, składając tylko kilka ofiar? Czy oni naprawdę myślą, że mogą coś zrobić z kamieni ze śmietnika – i to zwęglonych?” (Nehemiasza 4:2).
W krytyce Sanballata dostrzeżesz więcej niż nutę antysemityzmu. Mimo to Nehemiasz był zdeterminowany, by iść naprzód i czynić to, do czego powołał go Bóg.

Nie ma nic przyjemnego w byciu wyśmiewanym, prawda? Nie ma nic przyjemnego w byciu obiektem śmiechu. Spójrzmy na przykład na to, jak Hollywood przedstawia chrześcijan – Hollywood, który chce wyznaczać nam wszystkim standardy moralne do naśladowania. Uwielbiają przedstawiać chrześcijan jako głupców, błaznów, rasistów, mizoginów… uzupełnij lukę. W ich mniemaniu my, chrześcijanie, jesteśmy wszystkim, co złe na świecie. I nie wspominając już o tym, jak przedstawiają kaznodziejów. Niektórzy mogliby to nazwać formą prześladowania.

Continue reading →

Johnny został chrześcijaninem. Świetnie, tylko jakiego rodzaju?

Frank Viola
Oryg.: TUTAJ

13 listopada 2026 r.
Witamy w kolejnym czwartkowym NIEFILTROWANYM artykule, jedynym cotygodniowym artykule, który głosi, że przycisk drzemki jest dowodem na to, że ludzie mogą przegrać kłótnię z samymi sobą.

Przez większość życia, gdy ktoś mówił mi: „Johnny jest chrześcijaninem”, w mojej głowie tańczył radosny taniec. Cudownie. Johnny kocha Jezusa. Johnny kocha ludzi Boga. Wszystkich.
Johnny jest bezpieczny. Można mu powierzyć kluczyki do samochodu i hasło do Netflixa.
Raduję się razem z aniołami w niebie.
(Nawiasem mówiąc, „Johnny” symbolizuje celebrytów, gwiazdy filmowe, sportowców, muzyków, znanych podcasterów i ludzi, których choć trochę poznałem.)

Potem spędziłem kilkadziesiąt lat wśród „chrześcijan”.
Dzisiaj, gdy ktoś mówi: „Johnny [wstaw imię znanej osoby] właśnie został chrześcijaninem”, nie świętuję tego od razu.
Drapię się po głowie i zadaję pytanie, którego prawie nikt nie zadaje: Co to właściwie znaczy?
Oto niewygodna prawda. „Chrześcijanin” stał się jednym z tych słów tak wielkich, że prawie pustych.

Dotyczy to każdego, począwszy od kobiety, która w każdy wtorek po cichu karmi bezdomnych, aż po faceta, który od dwudziestu lat nie otworzył Biblii, ale jest pewien, że Jezus głosowałby na republikanów, demokratów lub libertarian.

Przychodzi mi na myśl baseball. Myślę, że ta ilustracja pomoże mi zrozumieć, o co mi chodzi.
Jeśli powiem ci, że Johnny jest fanem baseballu, to właściwie niczego się nie dowiesz.
Zapytałbyś: „Jaki kibic? Yankees? Red Sox?”
To nie jest drobny szczegół. To cała historia.

Posadź w październiku fana drużyny Yankees i fana drużyny Red Sox w tym samym barze, a szybko odkryjesz, że stwierdzenie „obaj kochamy baseball” nie jest tak łączącą nas siłą, jak ci się wydawało.
Ten sam sport. Te same zasady. Te same dziewięć inningów. I ledwo się znoszą.
A potem, oczywiście, niektórzy kibice powiedzieliby: „Tylko moja drużyna jest uczciwa. Wszystkie inne drużyny to oszuści”.

Continue reading →

Codzienne rozważania_13.11.2026

Potrzebujemy siebie nawzajem

Greg Laurie.
„W swojej łasce Bóg obdarzył nas różnymi darami, abyśmy dobrze wypełniali pewne rzeczy. Jeśli więc Bóg dał ci zdolność prorokowania, mów z taką samą wiarą, jaką Bóg ci dał. Jeśli twoim darem jest służenie innym, służ im dobrze. Jeśli jesteś nauczycielem, nauczaj dobrze. Jeśli twoim darem jest zachęcanie innych, bądź dla nich zachętą. Jeśli jest to dawanie, dawaj hojnie. Jeśli Bóg obdarzył cię zdolnością przywódczą, traktuj tę odpowiedzialność poważnie. A jeśli masz dar okazywania innym dobroci, rób to z radością” (Rzm 12:6–8).

We Need One Another

W dzisiejszym nabożeństwie przyjrzymy się następującym słowom zachęty dla wierzących: Potrzebujemy siebie nawzajem

Dzięki całej dzisiejszej technologii jesteśmy bardziej połączeni niż kiedykolwiek w historii ludzkości. Jednocześnie jesteśmy bardziej odizolowani niż kiedykolwiek. Nie jest tajemnicą, że wielu młodych ludzi woli pisać do kogoś SMS-y niż rozmawiać z nim osobiście. Dlatego czasami w ogóle ze sobą nie rozmawiamy.

Ktoś powiedział: „Połączenie sił to początek, pozostanie razem to postęp, wspólne myślenie to jedność, wspólna praca to sukces”. Z pewnością odnosi się to do osób wierzących.

Bóg obdarzył każdego chrześcijanina darami Ducha Świętego. Niekoniecznie są to talenty, czyli naturalne zdolności, z którymi się rodzimy. Są to dary nadprzyrodzone, które Bóg nam daje – dary duchowe.

Continue reading →

Czy Maria miała więcej dzieci po urodzeniu Jezusa?

Rozważ możliwości interpretacyjne tego kontrowersyjnego tematu

Dr Eli (Eliyahu) Girzshel

Mieszkańcy Nazaretu znali Jezusa i Jego matkę, potrafili wymienić imiona Jego czterech braci i widzieli Jego siostry na ulicy (Mk 6,3). Jak ktoś z tak zwyczajnego domu mógł przemawiać z takim autorytetem?
Ich sprzeciw pozostawia nas z pytaniem: czy ci bracia i siostry byli innymi dziećmi Marii, dziećmi Józefa z poprzedniego małżeństwa, czy kuzynami Jezusa?

Gdzie wyląduję i dlaczego zasługuje to na uczciwą debatę
Moim zdaniem, najbardziej naturalną interpretacją jest to, że byli dziećmi Marii i Józefa urodzonymi po Jezusie. Przyjmując ewangeliczne relacje o Jego dziewiczym poczęciu, czyniłoby to z nich jego przyrodnie rodzeństwo ze strony matki. Jednak Pismo Święte nigdy nie nazywa Marii wprost ich matką. To milczenie pozostawia miejsce na inne poglądy, a one zasługują na uczciwe wysłuchanie.

Continue reading →

Codzienne rozważania_12.11.2026

Bóg może cię użyć tam, gdzie jesteś

Greg Laurie
„Pracuj ciężko, abyś mógł stanąć przed Bogiem i zyskać Jego uznanie. Bądź dobrym pracownikiem, który nie musi się wstydzić i który poprawnie wyjaśnia słowo prawdy” (2Tym 2:15).

God Can Use You Right Where You Are

Jako wierzący możemy dodawać sobie nawzajem otuchy tymi słowami: Bóg może cię użyć tam, gdzie jesteś.
Nehemiasz był kimś, kogo nazwalibyśmy laikiem. Osobiście nie lubię tego określenia, używanego do opisania kogoś, kto nie jest „w służbie”. Czasami myślimy, że pastorzy, misjonarze czy osoby pracujące w kościołach są w służbie. Ale prawda jest taka, że każdy chrześcijanin jest w służbie.

Spójrz na polecenie apostoła Pawła skierowane do Tymoteusza w 2 Liście do Tymoteusza 2:15: „Pracuj pilnie, abyś mógł stanąć przed Bogiem i otrzymać Jego uznanie. Bądź dobrym pracownikiem, który nie ma się czego wstydzić i który prawidłowo wykłada słowo prawdy” (NLT). Taka wierna służba nie ogranicza się do pastorów, misjonarzy ani pracowników kościelnych.

Chrześcijanie pracujący w korporacjach, w budownictwie, w edukacji, w medycynie i poradnictwie, i tak dalej, wszyscy są w służbie. W pewnym sensie służba to po prostu służba. Służba pojawia się, gdy mówimy: „Boże, możesz mnie użyć tam, gdzie jestem. Jestem gotowy, by Ci służyć i chcę, aby moje życie przynosiło Ci chwałę”. Innymi słowy, służba pojawia się, gdy wierzący dostrzegają i reagują na okazje do służenia Bogu w swoim codziennym życiu.

Continue reading →

W to wierzą wszyscy chrześcijanie, nawet ci, którzy twierdzą inaczej

David Servant

Uwaga: To krótkie nauczanie zostało pierwotnie opublikowane w czerwcu 2025 r., ale uznałem, że nadszedł czas, aby opublikować je ponownie. – David

Wyobraź sobie przez chwilę bardzo złego człowieka – psychopatę, który napada na niczego niepodejrzewających ludzi i ich morduje. Średnio popełnia jedno morderstwo tygodniowo. Potem umiera. Czy Bóg przyjmuje go do nieba?

Nikt nie odpowiedziałby twierdząco na to pytanie. Wszyscy wierzą, że istnieją jakieś standardy wstępu do nieba, a ktoś, kto regularnie popełnia morderstwo, nie spełnia tych standardów. Nowy Testament potwierdza to: „Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą; a wiecie, że żaden zabójca nie ma w sobie życia wiecznego ” (1 J 3,15, dodano podkreślenie).

Wyobraźmy sobie, że tuż przed śmiercią człowiek ten wierzy w Jezusa i prosi Boga o przebaczenie. Wszyscy chrześcijanie powiedzieliby, że skoro zbawienie jest z łaski przez wiarę, Bóg przyjąłby tego człowieka do nieba – jako grzesznika zbawionego z łaski. Jezus umarł za jego grzechy, umożliwiając tak niezwykłą łaskę.

Wyobraźmy sobie, że na rok przed śmiercią morderca wierzy w Jezusa i prosi Boga o przebaczenie, ale potem morduje jedną osobę tygodniowo. W ciągu dwunastu miesięcy poprzedzających śmierć zabija 52 osoby. Czy Bóg przyjmie go do nieba?

Nie wyobrażam sobie, żeby ktokolwiek odpowiedział twierdząco na to pytanie. Niektórzy chrześcijanie mogliby powiedzieć, że człowiek nigdy nie narodził się na nowo, ponieważ nigdy tak naprawdę nie uwierzył w Jezusa. Inni chrześcijanie powiedzieliby, że mógł narodzić się na nowo na krótko, kiedy początkowo uwierzył w Jezusa, ale najwyraźniej utracił zbawienie w pewnym momencie.

Niezależnie od tego wszyscy zgadzają się, że (1) nowe narodzenie skutkuje pewnym stopniem przemiany i (2) prawdziwa wiara w Jezusa skutkuje pewnym stopniem posłuszeństwa Bogu, jak dowodzi przykład, który właśnie rozważyliśmy.

A ten przykład obnaża samooszukiwanie się tych, którzy twierdzą, że zbawienie nie ma nic wspólnego z uczynkami, ponieważ jest „z łaski”. Ponownie, wszyscy chrześcijanie wierzą, że prawdziwe zbawienie prowadzi do pewnego stopnia przemiany, ponieważ żaden z nich nie wierzy, że zatwardziali psychopatyczni mordercy idą do nieba.

Continue reading →