Category Archives: Temat

James Ryle

„Bardziej błogosławiona rzeczą jest dawać niż brać” (Dz. 20:35)

Wczoraj przeżyłem cud. Grace Center, kościół znajdujący się w Franklin Tennessee składający się z około 800 uczniów Jezusa o dobrych sercach, złożył ofiarę przeznaczoną a inną służbę; ofiarę bez żadnych zobowiązań.  Łącznie kwota zebrana wynosiła 112,485.49$! Ale ludzie nadal wypisywali czeki po zakończeniu zgromadzenia, więc jeszcze nie wiem, jaka ile będzie ostatecznie.

Tym nadzwyczajnym darem obdarzone będzie The Siloam Family Health Center w Nashville, niedochodowa klinikazdrowia służąca pacjentom, którzy nie mają ubezpieczeń i mają utrudniony dostęp do opieki zdrowotnej. Więcej na ich temat znajduje się TUTAJ.

Co tydzień w tym kościele zbierane są przeciętnie ofiary w wysokości około 20.000$, tak więc ten unikalny dar przerósł całkowicie wszelkie „poczucie obowiązku”. Tak naprawdę, był to akt ofiarnej miłości.

Poproszono mnie, abym w minionym tygodniu w tym kościele wygłosił całą serię kazań, której tematem było „Zasoby Rewolucji” i efekcie powstała myśl tej kolekty na zakończenie. Założenie jest proste i bezpośrednie: „władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli hojnie łożyć na wszelką dobrą sprawę” (2 Kor. 9:8). Bóg pragnie mieć ludzi, którzy chcą z Nim współpracować, będąc wiernymi szafarzami zasobów, które im powierza. Pod Jego prowadzeniem reagujemy posłuszną szczodrością, a wyniki zawsze są oszałamiające!

Już cieszę się z dobra wyświadczonego Siloam Family Health Center oraz pomocy dla wielu pacjentów, którzy codziennie znajdują tam opiekę, a którzy pochodzą z ponad 100 różnych krajów świata! Niemniej szczególnie cieszy mnie oczekiwanie na to, jak bardzo Pan Swoją reakcją z Nieba pobłogosławi ten szczery i pokorny zbór Pański, za ich hojność okazaną na ziemi.Rzeczywiści już otrzymali nadzwyczajne błogosławieństwo w samym akcie dawania, ponieważ „bardziej błogosławioną rzeczą jest dawać niż brać”, lecz jestem równie mocno przekonany, że Pan, którego oczy przepatrują ziemię, aby wzmocnić tych, których serca są całkowicie Jemu oddane, wyleje jeszcze większe błogosławieństwo na ten kościół, za to, co zrobili.

Paweł napisał do Koryntian, że ich hojność w dawaniu dla tych, którzy cierpią w Jerozolimie „nie tylko zaspokaja braki u świętych, lecz wydaje także obfity plon w licznych dziękczynieniach składanych Bogu” (2Kor. 9:12). To samo można teraz powiedzieć o Grace Center in Franklin Tennessee. Chwał Bogu!

Od jutra będę dzielił się niektórymi prawdami, które znalazły się w serii kazań dla tego kościoła. Chcę w ten sposób pomóc i wam znaleźć Boże źródło rewolucji w waszym własnym życiu.

сайта

James Ryle

„ Zawsze i na każdym miejscu jesteśmy ci za to ogromnie wdzięczni” (Dz. 24:3, B. W-P)

Osobiście chciałbym podziękować wszystkim za bardzo zachęcający odzew na posty z ostatnich kilku dni, gdy dzieliłem się krótkimi fragmentami z mojej książki pt.: Released from the Prison My Father Built.

Wielu z was napisało do mnie o tym, jak Pan użył tej historii do uzdrowienia i odnowienia ich na najgłębszym poziomie. Cieszę się w sercu razem z wami z tego powodu!

Książka ma być oficjalnie wypuszczona w tym tygodniu i będzie dostępna w księgarniach LifeWay, Family Life, jak też Barnes & Nobles oraz Amazon. Oczywiście, będziemy ją też mieli w ofercie na naszej stronie.

Proszę, abyście modlili się, aby Pan niósł ją na głównej fali swego upodobania i zaniósł to posłanie o wolności i przebaczeniu, nadziei i uzdolnieniu daleko i szeroko do każdego miejsca, gdzie jest taka potrzeba. Może moglibyście o niej powiedzieć również przyjaciołom? Zaproście ich do przeczytania ostatnich kilku postów z mojego bloga, aby mogli 'zajrzeć’ do niej. Bardzo wam za to dziękuję!

Od jutra powracam do umieszczania regularnych codziennych rozważań. Lecz dziś zrobiłem przerwę, aby wam powiedzieć: „Dziękuję!”

сайт

James Ryle

“Tak niechaj świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie” (Mat. 5:16).

Na jedną z moich pierwszych wypraw jako kaznodzieja udałem się z żoną, Belindą, do Anglii a następnie na Morze Północne do Dani. Zatrzymaliśmy się w ośrodku wypoczynkowym w pobliżu Zwolle, wraz z kilkuset osobową grupą miejscowych, którzy zebrali się na tą konferencję. Trwało to cały tydzień, ale ja miałem mówić dopiero w piątek wieczorem. Kiedy wyszedłem, opowiedziałem moje świadectwo o tym, jak znalazłem się w więzieniu, który budował mój ojciec. Widoczne było, że wiele osób zostało poruszonych, gdy Pan usługiwał tej nocy.  Na następny dzień, gdy rano zebraliśmy się przed autobusem w drogę do portu lotniczego, parę osób przybyło, aby zgotować nam ciepłe pożegnanie i okazać uznanie dla naszej służby. Podszedł do mnie jeden mężczyzna o twarzy zmarszczonej i zniszczonej życiowymi zdarzeniami, skórę miał miękką, oczy niebieskie jak holenderskie niebo i pełne łez.

– Muszę cię prosić o przebaczenie. – powiedział patrząc mi prosto w oczy.

– Dlaczego? – zapytałem szczerze zdumiony.

– Przez cały tydzień obserwowałem cię, jak chodzisz po ośrodku, uśmiechając się i śmiejąc taki beztroski. Osądziłem cię w sercu, myśląc: kimże ten chłopak jest, że miałby tu przyjeżdżać i mówić nam, jak mamy żyć. Byłem pewien, że nigdy nie przeżyłeś dnia smutku w życiu. Myślałem: urodzony w dobrej rodzinie, wychowany w domu pełnym miłości. Ale wczoraj wieczorem poznałem twoją historię i zdałem sobie sprawę z tego, jak bardzo się myliłem.

W tym momencie oczy napełniły się mu łzami. Chciałem, aby wiedział, że nie mam nic przeciwko niemu, ale jeszcze miał coś do powiedzenia:

– Uderzyło mnie to, – powiedział. – że Bóg Był dobrym Ojcem dla ciebie, a to wyjaśnia dlaczego jesteś taki szczęśliwy. Teraz ja chcę, aby On był również moim Ojcem.

Jezus powiedział: „Tak niechaj świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”. Możemy żyć w taki sposób, że królowie tego świata będą pytać: „Czyim synem on jest?” A my możemy odpowiadać bez zająknięcia: „O, zobaczcie sami jak wielką miłość okazał nam Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy!”.

Tak, jestem potomkiem Bert Eugene Ryle, skazanego rabusia i spawacza krat więziennych, lecz on nie był moim ojcem. Nie mógł nim być, bo nigdy go nie było. Tak, rzeczywiście, miałem w tamtych latach kilku „tatusiów” – ojczyma, dziwaczny zbiór internatowych rodziców, strażnika więziennego, a następnie kilku pastorów, którzy wzięli mnie pod swoje skrzydła. Niektórzy byli lepsi inni gorsi, a niektórzy całkowicie pozbawieni kręgosłupa. Pomimo tego wszystkiego tak naprawdę miałem tylko jednego Ojca – niebiańskiego pod każdym względem.

– – – – – – – – – – – — – –

(Excerpt from Released from the Prison My Father Built, pg.87, James Ryle) Get Your Copy Today!сайт

James Ryle

“Czyim on jest synem?” (1 Sam. 17:55).

Historia walki Dawida z Goliatem jest legendarna, nie ma potrzeby omawiać jej tutaj. Jest jednak taki jej fragment, na który rzadko się zwraca uwagę a, moim zdaniem, jest kluczem do zrozumienia całego wydarzenia.  W chwili, gdy Dawid triumfująco stanął nad pozbawionym głowy ciałem Goliata, gdy cała filistyńska armia uciekała w popłochu, zdarzyła się najdziwniejsza rzecz. Król Saul zwrócił się do Abnera, swego głównego pomocnika i zadał bardzo interesujące pytanie o Dawida:

– Czyim on jest synem?

Mógłby ktoś myśleć, że Saul mógł zapytać: „Co to za chłopak?”, lecz takie pytanie nie padło. Nie, król nie chciał nic wiedzieć o samym Dawidzie, lecz pytał o jego ojca. Było to pytanie, które wyrażone większą ilością słów można by ująć tak: „Chcę spotkać się z ojcem, który wydał takiego syna!”. Oczywiście, Saul nigdy wcześniej nie spotkał takiego ojca; na pewno nie u siebie w domu, gdy był chłopcem.

Historia nie opowiada nam o życiu rodzinnym Saula. Jego ojciec hodował osły, a jego wuj był osobnikiem nieco wścibskim. Nie wiemy czy byli szczęśliwi, czy nie lecz wiemy, że Saul, już jako dojrzały mężczyzna, ciągle był w wielu dziedzinach jak dziecko. Choć zwracano się do niego jako do pana, króla, nigdy nie był tak naprawdę wychowywany przez ojca.

Z jednej strony był człowiekiem ambitnym, wyglądającym na kogoś dobrego i pokornego, ale z drugiej, jednak był gniewny i mściwy. Bywało, że tak bardzo był namaszczony przez Ducha Bożego, że prorokował, a jednak innym razem chciał się też radzić wróżki, gdy już nie słyszał głosu Bożego.

Saul cierpiał na ogromny brak poczucia bezpieczeństwa. W rzeczywistości, nieustannie potrzebował afirmacji, która pobudzała jego kapryśną duszę. Był porywczy, egoistyczny i pretensjonalny. Potrafił w jednej chwili płakać w szczerej pokucie za zło, które czynił, a w następnej odwrócić się i ponownie robić to samo bez wyrzutów sumienia.  Świadomy swej szczupłej wysokiej sylwetki czasami nie chciał być zauważany i ukrywał się w obozie w czasie, gdy Samuel wzywał go, aby przyszedł i został królem Izraela.

Również dobrze zrobilibyśmy pytając w tym momencie: „Czyim jest synem?”

Mędrzec Salomon powiada nam w swych przypowieściach, że mądry sy8n jest radością ojca; lecz głupiec martwi go i unieszczęśliwia, ostatecznie przynosząc wstyd jego nazwisku. Mogę to sobie wyobrazić jak, w miarę pogarszającego się stanu królestwa Saula, co doprowadziło do narodowego zamieszania, Kisz, ojciec Saula, nie znajduje pocieszenia u przyjaciół. Można wczuć się w to, jak często Kisz żałował tego, że nie był lepszym ojcem dla Saula.

Wiecie: „Drogi Boże, synu, ja budowałem to więzienie”.

– – – – – – – – – – – – – –

(Excerpt from Released from the Prison My Father Built, pg.82, James Ryle. Get Your Copy Today!)продвижение

James Ryle

„Wy wprawdzie knuliście zło przeciwko mnie, ale Bóg obrócił to w dobro” (Rdz. 50:20)

Kiedyś pastor Powel, baptystyczny duchowy, mieszkający w internacie, który głosił co niedzielę w dużym kościele, rzucił z kazalnicy wyzwanie: „Musimy czytać Biblię więcej, więc wzywam was, aby pierwsza rzecz jaką zrobicie w poniedziałek rano to było czytanie od początku Księgi Rodzaju i żebyście się przekonali jak daleko dojdziecie do następnej niedzieli”.  Tak też zrobiłem. Wziąłem Biblię Gedonitkę i zacząłem czytać:

„Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. A ziemia była pustkowiem i chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. I rzekł Bóg: Niech stanie się światłość. I stała się światłość”.

Porwało mnie to! Czytałem dalej, dotarłem do węża w ogrodzie i winnej pary, która została wygnana. Czytałem o Matuszalemie, człowieku, który żył najdłużej ze wszystkich ludzi, o arce Noego, ojcu Abrahamie i Ziemi obiecanej. Potem o Józefie, młodym marzycielu, który znalazł się w wyschłej studni a potem został sprzedany w niewolę przez swoich braci. Czytałem o tym, jak przechodził przez różne okropne rzeczy, aż Bóg wywyższył go, aby został zarządcą Egiptu.

Dotarłem do słów, które Józef wypowiedział do swej błądzącej rodziny: „Wy wprawdzie knuliście zło przeciwko mnie, ale Bóg obrócił to w dobro”. Pomimo okropnego położenia, wszystko co się działo na końcu wyszło ku dobremu. Jakoś w swym młodym sercu utożsamiałem się z Józefem, i miałem odwagę pomyśleć, czy i w moim przypadku też będzie to szło ku dobremu.

Do czwartku skończyłem czytać Księgę Rodzaju i poszedłem do panny Walker i powiedziałem z triumfem w głosie: „Panno Walker, przeczytałem całą Księgę Rodzaju!” Miałem nadzieję, że zrobię na niej wrażenie i otrzymam takie przysłowiowe klepnięcie w głowę, jakie wszyscy chłopcy chcą czasem od kogoś otrzymać, szczególnie od swych ojców.

Zamiast tego zwróciła się do mnie z groźnym spojrzeniem i warknęła: „Ty mały kłamczuchu! Nie przeczytałeś! Nikt nie może przeczytać Księgi Rodzaju w jeden tydzień”.

Natychmiast dwie rzeczy stały się dla mnie pewne: po pierwsze: ona również nie przeczytała, po drugie: wiedziałem, że już nigdy nie pójdę do nie z czymkolwiek, co jest ważne. W ciągu następnych lat nauczyłem się tego, że było bardzo niewielu dorosłych pracujących tutaj, na których można było liczyć, gdy było to rzeczywiście ważne. Byłem zagubiony w tłumie niechcianych dzieci i byłem sam.

Jednak Pan był ze mną, nawet pomimo tego, że nie wiedziałem o tym. „Nawet jeśli ojciec i matka porzucą mnie – napisał psalmista -Pan mnie przygarnie (Ps. 27:10).

Pismo zawiera wielkie obietnice dla niezliczonej ilości porzuconych dzieci żyjących w tym zepsutym świecie. Może jesteś jednym z nich. Bóg jest Ojcem sierot i On jest na linii zawsze, gdy jakieś dziecko jest odrzucane przez swych rodziców.

Słowo „odrzucić” oznacza: „pozostawić, opuścić; narazić na wszelkie niebezpieczeństwo”. Jest o skrajny akt rodzicielskiego braku odpowiedzialności. Pan jednak nie stoi obojętnie, gdy rodzice błądzą. On zabiera takie porzucone dziecko; jedno, wszystkie. „Zabrać” znaczy „zabrać jednostkę do grupy innych; zbierać (jak coś wartościowego) i zbierać ziarno, jak coś o wielkiej wartości”.

Czy wiesz, że bardzo liczysz się dla Boga? On uważa, że masz wielką wartość, i dostrzega w twoim życiu wielki cel. Być może akurat teraz nie jesteś w stanie zobaczyć tego czy uwierzyć, ale jest to prawda.

– – – – –

(Excerpt from Released from the Prison My Father Built, pg.32, James Ryle) Get Your Copy Today!

продвижение сайтов seo раскрутка сайта обучение