PoznajPana.pl

#

07 stycznia 2008

Nadzieja w środku depresji.

Część 2

Mary Southerland

Prawda na dziś.

Flp.
4:8 Wreszcie, bracia, myślcie tylko o tym, co
prawdziwe, co poczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne,
co jest cnotą i godne pochwały.

Przyjaciółka przyjaciółce

Przypomnijmy wczorajsze rozważania. Mary Winkler – żona pastora –
została oskarżona o zamordowanie swego męża. . Emocje błądziły mi między
nimi, gniew rywalizował ze współczuciem, zmieszanie z potępieniem,
a sprawiedliwość z miłosierdziem. wtedy stało się. Mary Winkler podniosła
nieco twarz, na tyle długo, abym mogła spojrzeć w natrętnie znajome mi oczy,
oczy wypełnione pustką i ciemnością. O ile nie mogę zaakceptować czy nawet
zrozumieć jej działania, rozumiem drogę, która doprowadziła ją do
tego ciemnego miejsca, gdzie czuła, że jedyną opcją jest popełnienie tego
ohydnego przestępstwa. Dół klinicznej depresji jest miejscem zniszczenia
– placem zabaw Szatana i jego piekielnych sił. W 1995 roku sama znalazłam
się na samym dnie takiego właśnie ciemnego dołu, zrozpaczona za Bogiem, błagająca
o uwolnienie. Po dwóch długich latach bolesnej emocjonalnej pracy,
ognistej duchowej walki i całkowitego złamania, wyszłam na światło. Siedząc
w tym dole nauczyłam się wielu prawd, które zrewolucjonizowały moje
życie kierując je ku światłu. Jedną z najważniejszych prawd jest ta, że możemy
się zmienić tak, aby żyć i usługiwać przez zmianę swojego myślenia

Krok pierwszy: Uznaj moc myśli. Księga Przypowieści
23:7 mówi o nich w tan sposób: Ponieważ
jak człowiek myśli, taki jest (wg. Wersji ang. – przyp.tłum).

Krok drugi: Poznaj Boże standardy dotyczące naszych myśli.

1. 
   Sstandard pierwszy: myśli prawdziwe.

2. 
   Standard drugi: myśli szlachetne.

3. 
   Standard  trzeci: myśli prawe.

„Prawe” dosłownie znaczy „dostosowane do Bożych standardów” i ma tą
samą podstawę słowotwórczą, co sprawiedliwość. Nasz świat specjalizuje
się w standardach szarości, unikając tych rzeczy, które są czarno-białe,
usiłując zracjonalizować prawdę! Prawe myślenie nie jest ani szare, ani ograniczone.
Nie buduje duchowego muru, lecz dobrowolnie dostosowuje się do Bożych standardów.
To my musimy podejmować decyzje o kontrolowaniu naszego myślenia. Jeśli nie
poddamy kontroli mocy Bożej naszego umysłu to będziemy ludźmi niestałymi
o rozdwojonym umyśle. Jakub ostrzega nas, tymi słowami (Jk 1:8):
Człowiek o rozdwojonym umyśle chwiejny w całym postępowaniu swoim.
Jeden z przekładów mówi tak: „Nie mogą się na nic zdecydować.
Ruszają i cofają się we wszystkim, co robią”. E. Stanley Jones stwierdza,
że: „jeśli ty podejmiesz decyzji, to twój rozlazły umysł, spowoduje,
że ty się rozleziesz” (dosł.:”if you don’t make up your mind, then your unmade
mind will unmake you”.).

Po przybyciu do Ameryki imigranta, zanim może on zostać obywatelem, musi wyrzec
się wszelkich zobowiązań i oddania swej poprzedniej ojczyźnie i przysiąc
stu procentowe oddanie Ameryce. Wtedy, i tylko wtedy, będzie mu zapewnione
obywatelstwo amerykańskie. W chwili gdy przyszliśmy do Chrystusa i staliśmy
się obywatelami Niebios, nasze myślenie ciągle śmierdzi piekłem,… naszą
starą ojczyzną!
Pozwalamy na to, aby nasze umysły dryfowały, nie bierzemy odpowiedzialności
za nasz proces myślenia, jesteśmy umysłowo niezdyscyplinowani. Niezdyscyplinowane
myślenie zawsze kieruje się ku naszym największym słabościom! Ludzki umysł
zawsze będzie na coś nakierowany! My po prostu musimy zdecydować, co będzie
jego celem. Umysł napełniony złym myśleniem, stanie się żyzną glebą dla pokuszeń
wszelkiego rodzaju.

Pewna kobieta poślubiła skąpca, który nie chciał, aby wydawała jakiekolwiek
jego pieniądze. Któregoś dnia powiedziała mu, że wybiera się pooglądać
wystawy. Powiedział do niej: „Tylko uważaj, nic nie kupuj!” Kilka godzin
później wróciła z nową sukienką! „Co to jest?” zapytał mąż.
Wyjaśniła: „Wiesz, zobaczyłam tą sukienkę i pomyślałam, że sobie tylko przymierzę,
tak, dla zabawy. Gdy ja ubrałam, diabeł mi powiedział: „Z pewnością znakomicie
na tobie wygląda”. Mąż powiedział: „Trzeba go było przegonić za siebie”.
„Tak zrobiłam. – odrzekła. – Ale kiedy się już znalazł za mną, powiedział:
„Kochana, z tyłu wygląda nawet jeszcze lepiej!”
Śmiejemy się z pokuszeń. Staliśmy się nonszalanccy wobec grzechu. Musimy
zrozumieć to, że celem wroga jest całkowite zniszczenie naszego życia! W
Liście Jakuba 1:14-15 czytamy: Każdy bywa kuszony przez
własne pożądliwości, które go pociągają i nęcą; potem, gdy pożądliwość
pocznie, rodzi grzech, a gdy grzech dojrzeje, rodzi śmierć. Szatan
chce nas utrzymywać w głębokim dole, ciemności to jego specjalność. On rozkoszuje
się w przyciąganiu nas na sam skraj dołu, kpiąc i drwiąc z nas, zachwycając
się swoimi dziełami. Walka z nim i z depresją w pierwszej kolejności jest
prowadzona w umyśle. My musimy zdecydować się na sprzeciw wobec złego myślenia
i aktywnie starać się o dobre myśli. Gdy tak robimy, ciemność ucieka i staje
się światłość!

Pomódlmy się
Ojcze, ta ciemność jest tak
ciężka. Czasami chcę po prostu zostać w łóżku, nakryć głowę i powiedzieć
całemu światu, żeby się wyniósł. Jestem samotna i zmęczona. Nadal
decyduje się wierzyć Tobie. Ty jesteś moją jedyną nadzieją. Ufam Ci.
W Imieniu Jezusa. Amen

Teraz twoja kolej

• Przemyśl sobie tą
  prawdę, że nasze myśli zawsze kierują się ku naszym największym słabościom.
  Co to stwierdzenie faktycznie znaczy w twoim wewnętrznym życiu/myśleniu?

• Przemyśl ponownie
  podstawowe prawdy ukryte w śmierci, pogrzebie, zmartwychwstaniu i drugim
  przyjściu Jezusa Chrystusa. Gdy ciemne myśli się pojawiają, stawiaj każdą
  z nich na tle tych prawd. Przeanalizuj różnice jaką takie „wieczne
  tło” czyni w twoim myśleniu.

Jeśli walczysz z depresją, nie bój się i nie wstydź wołać o pomoc.
Przeczytaj Psalm 40:1-3, jako Bożą obietnicę dla ciebie!

Girlfriends in God
P.O. Box 725
Matthews, NC 28106
info@girlfriendsingod.com
www.girlfriendsingod.com

topod

#

07 stycznia 2008

Nadzieja w środku depresji.

Część 1

Mary Southerland

Prawda na dziś.

Flp. 4:8 Wreszcie, bracia, myślcie tylko o tym,
co prawdziwe, co poczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne,
co jest cnotą i godne pochwały.

Przyjaciółka przyjaciółce

Ze wzrokiem
przykutym do telewizora, serce moje podążało za kobietą skutą kajdanami,
odzianą w pomarańczowy jednoczęściowy kombinezon, gdy cicho podążała za policjantem
eskortującym ją do więzienia. Żona pastora… oskarżona o zamordowanie swego
męża. Emocje błądziły mi między nimi, gniew rywalizował ze współczuciem,
zmieszanie z potępieniem, a sprawiedliwość z miłosierdziem – i z pewnością
nie byłam sama w tych emocjonalnych zmaganiach. Prezenter wiadomości chwiał
się w zrozumieniu tego straszliwego i bezdusznego aktu, który popełniła;
w końcu ta kobieta była żoną pastora. Członkowie kościoła byli zdumieni:
niektórym brakowało słów, inni mogli tylko gapić się przed
kamerami z dozą bólu i niewiary. Słowa takie jak „doskonała” i „idealna”
były używane do opisania rodziny Winklerów.

I wtedy stało
się. Mary Winkler podniosła nieco twarz, na tyle długo, abym mogła spojrzeć
w natrętnie znajome mi oczy, oczy wypełnione pustką i ciemnością. O ile nie
mogę zaakceptować czy nawet zrozumieć jej działania, rozumiem drogę, która
doprowadziła ją do tego ciemnego miejsca, gdzie czuła, że jedyną opcją jest
popełnienie tego ohydnego przestępstwa. Dół klinicznej depresji jest
miejscem zniszczenia – placem zabaw Szatana i jego piekielnych sił.
W 1995 roku sama znalazłam się na samym dnie takiego właśnie ciemnego dołu,
zrozpaczona za Bogiem, błagająca o uwolnienie. Po dwóch długich latach
bolesnej emocjonalnej pracy, ognistej duchowej walki i całkowitego złamania,
wyszłam na światło.

Gdy Bóg
pozwolił mi dzielić się moją historią z innymi, ze zdumieniem odkryłam jak
wiele kobiet zmaga się – w bolesnej ciszy – z depresją. Mam dla was dobrą
nowinę, moje przyjaciółki! Jest droga wyjścia z tego dołu i uwolnienie
od ciemności. W ciągu następnych dni, chcę podzielić się z wami prawdami,
których Bóg nauczył mnie w ciemności, a które zrewolucjonizowały
moje życie kierując je ku światłu. Jedną z najważniejszych prawd jest ta,
że możemy się zmienić tak, aby żyć i usługiwać przez zmianę swojego myślenia

Gdy siedziałam
w tym dole klinicznej depresji, zaczęłam dostrzegać to, że moje wzorce destrukcyjnego
myślenia stały się złośliwym cyklem samo potępienia i braku poczucia bezpieczeństwa.
Ten cykl musiał zostać złamany. Zaczęłam modlić się, prosząc Boga, aby przejął
kontrolę, wiedząc, że tylko On może dokonać tego, o co proszę. Poniższe kroki
przeprogramowały mój proces myślenia i dosłownie przemieniły moje
życie.

Krok pierwszy: Uznaj moc myśli. Księga Przypowieści
23:7 mówi o nich w tan sposób: Ponieważ
jak człowiek myśli, taki jest (wg. Wersji ang. – przyp.tłum). Innymi
słowy: to o czym myślimy, tym się staniemy! Największym polem bitwy chrześcijanina
jest umysł. Myśli są rzeczywiste i potężne. Nasze działania, postawy, zachowania
rodzą się w umyśle – w naszym życiu wewnętrznym. Dosłownie można zmienić
swoje życie zmieniając to jak się myśli. W Księdze Izajasza znajdujemy obietnicę
26:3: Temu, który ufa Tobie zachowujesz pokój,
pokój temu, którego myśli skupiają się na tobie (tłum.
z j.ang. NLT – przyp.tłum). Radość i pokój angażują zarówno
serce jak i umysł. Złe myślenie prowadzi do złego życia. Pierwszym krokiem
ku właściwemu myśleniu jest uznanie mocy naszych myśli.

Krok drugi: Poznaj Boże standardy dotyczące naszych myśli.

Pierwszy standard: myśli prawdziwe.
„Prawdziwe” literalnie oznacza „szczere, autentyczne lub rzeczywiste”. Gdy
umieszczamy w naszym umyśle Słowo Boże, ono zmieni myśli destruktywne na
zdrowe. Nie trać swojej cennej energii starając się być z innymi, którzy
oczekują od ciebie, że będziesz starać się zdobyć akceptację wszystkich innych
poza Bogiem. Bądź prawdziwa!

Standard drugi: myśli szlachetne.
„Szlachetne” literalnie oznacza „warte szacunku i czci”. Słowo „szlachetne”
(ang. noble) jest używane w Nowym Testamencie tylko 4 razy i za każdym razem
jest powiązane z samokontrolą, w szczególności z kontrolowaniem języka.

1 Tym. 3:11 Kobiety powinny być szanowane przez
innych. Nie wolno im źle mówić o innych. Muszą być opanowane i wierne
we wszystkim (NCV – z ang.).

„Godne podziwu” (ang. admirable) jest podobne do słowa „szlachetne” i literalnie
oznacza „mówiący w porządku” lub „godny mówienia o nim”. Innymi
słowy: jeśli myślimy właściwie, będziemy również mówić właściwie!
Statystyki mówią, że przeciętny człowiek spędza około 1/5 swojego
życia mówiąc! (Dla nas kobiet może to być nieco wyższy procent!).
Gdyby nasze słowa wydrukować, to jeden dzień zapełniłby 50 stronicową książkę,
a w ciągu roku przeciętny obywatel wypowiada słowa, którymi można by
zapisać 132 książek o objętości 200 stron każda! Jaką książkę dziś piszesz?
Czy jest to coś zachęcającego czy potępiającego, o miłości czy nienawiści,
pokoju czy gniewie?

Przysłowia Salomona przypominają nam, o tym, że (16:24)
Miłe słowa są jak plaster miodu, słodyczą dla duszy, lekarstwem dla ciała.
Słowa są jak ziarno, co siejesz, to i żąć będziesz.

List Jakuba 3:2 Dopuszczamy się wszyscy wielu uchybień;
jeśli ktoś w mowie nie uchybia, ten jest mężem doskonałym, który i
całe ciało może utrzymać na wodzy.

Starożytna baśń mówi o Proteusie, potworze, który miał niezwykłą
moc. Mógł przyjmować dowolne kształty i wygląd. Mógł stać się
drzewem i kamykiem, lwem i gołąbkiem, wężem i barankiem, i bez żadnych trudności
przekształcać się z jednej postaci w drugą. Proteus przypomina mi ludzki
język, który może błogosławić jak i przeklinać. Może wyrażać chwałę
i szeptać oszczerstwa, może wypowiadać słowa zachęty i stać się instrumentem
zniszczenia! Za kontrolą języka stoi umysł! Cuglami naszego języka jest kontrolowane
myślenie,… myśli, które są godne podziwu, szacowne, myśli wypełnione
światłem, a nie ciemnością.  

Pomódlmy się

Ojcze, badam swoje myśli i wiedze ciemność ukrywającą się w nich. Myśli negatywne,
krytyczne, pełne pychy,…lecz Panie, poddaję moje myśli Tobie. Daję Ci pełną
zgodę na przygwożdżenie tych myśli, które nie podobają się Tobie.
Proszę, abyś mi dał siłę do pokonania tych myśli i pokazał źródło,
z którego one pochodzą. Naprawdę chcę myśleć właściwie i życie właściwie.

W Imieniu Jezusa. Amen

Teraz twoja kolej

• Czytaj 
  i zapamiętaj werset z Listu Jakuba 3:2: Dopuszczamy 
  się wszyscy wielu uchybień; jeśli ktoś w mowie nie uchybia, ten jest 
  mężem doskonałym, który i całe ciało może utrzymać na wodzy. 
  Jak ta prawda funkcjonuje w twoim codziennym życiu i służbie? 
  

• Zbadaj
  swoje myśli w poszukiwaniu wzorów/schematów myślenia, które
  niszczy.

• Czy możesz
  znaleźć źródło tych schematów? Przejdź poza same myśli i dotrzyj
  do korzeni tego źródła. Wykorzeń je! Usuń!

  Proś
  Ducha Świętego, aby umocnił cię, gdy stajesz przeciwko niemu!

Girlfriends in God
P.O. Box 725
Matthews, NC 28106
info@girlfriendsingod.com
www.girlfriendsingod.com

основы сео продвижения

#

05 stycznia 2008

Bóg zaś...
Część 2

Sharon
Jaynes

Prawda
na dziś.
Bóg zaś daje dowód swojej miłości ku nam przez to, że kiedy
byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł
(Rzm. 5:8).

Przyjaciółka Przyjaciółce
Wczoraj dzieliłam się z wami tym, jak wyrastałam wśród domowego
zamieszania, które pozostawiło mnie w niewoli uczuć poczucia
braku bezpieczeństwa, niewystarczalności, niepewności. Jeśli nie
czytałaś poprzedniej części kliknij tutaj

Dziś chcę opowiedzieć wam resztę tej historii.

Gdy miała 12 lat zaprzyjaźniłam się z dziewczyną z sąsiedztwa, Wandą
Henderson.  Znałyśmy się od pierwszej klasy, lecz tak naprawdę
związałyśmy się w szóstej. Mama Wandy wzięła mnie pod swoje
skrzydła i kochała mnie jak swoje własne dziecko. Pani Henderson
wiedziała, co się działo w moim domu i wiedziała o moim zranionym
sercu. Uwielbiałam przebywać w ich domu. Państwo Henderson przytulali
się i całowali przy nas a nawet zwracali się do siebie zdrobniale.
Nigdy wcześniej w życiu  nie widziałam małżeństwa tak
funkcjonującego i obserwowałam  ich w zdumieniu. Nie wiedziałam
dlaczego ta rodzina była tak inna od mojej, lecz wiedziałam, że ta
różnica miała coś wspólnego z Chrystusem. Ich dom był
balsamem – emocjonalnym uzdrowiskiem. Pani Hednerson chodziła
po domu, zajmując się swoimi domowymi pracami, śpiewając pieśni
chwały dla Pana, nawet  opowiadała o Jezusie Chrystusie tak,
jakby Go znała osobiście. Myślałam, że to jest dziwne.

W końcu zaprosiła mnie, abym poszło do kościoła z nimi i zdałam sobie
sprawę z tego, że większość ludzi w ich kościele mówiła o Jezusie Chrystusie  tak, jakby Go znali osobiście. Zdumiewające, ale moja rodzina przy całej tej codziennej walce, chodziła do kościoła w niedziele. Tak, przy tym alkoholu i kłótniach chodziliśmy do politycznie poprawnego, społecznie szanowanego kościoła – walcząc całą drogę, aż do frontowych drzwi.
Słyszeliśmy łaskoczące uszy, nieobraźliwe kazania, które były na tyle moralne, że uważaliśmy, że wykonujemy nasz amerykański obowiązek, lecz nie były na tyle duchowe, aby w jakikolwiek sposób przekonać nas o grzechu czy przemienić.

Kościół Hendersonów był inny. Rozmawiali o osobistej relacji z Jezusem
Chrystusem, o czym nigdy wcześniej nie słyszałam. Chciałam mieć to,
co oni mieli. Chodziłam do tego kościoła i chłonęła każde słowo, które pastor czy nauczyciele mówili o Zbawicielu, który ukochał mnie tak bardzo, że dał Swoje życie na Krzyżu Kalwarii za mnie, abym mogła mieć życie wieczne. Zapłacił karę za mój grzech. Kochał mnie tak bardzo, nie dlatego, że byłam ładna czy dlatego, że robiłam różne rzeczy dobrze, lecz dlatego, że byłam Jego.

Następnego roku pani Henderson zaczęła studium biblijne dla nastolatków z sąsiedztwa i zakochałam się w Słowie Bożym. Pewnego wieczoru, gdy miałam 14 lat, pani Henderson posadziła mnie na tapczanie.
„Sharon, – zapytała – Czy jesteś gotowa przyjąć Jezusa jako swego
osobistego Zbawiciela i Pana?” Ze łzami płynącymi po policzkach
odpowiedziałam: „Tak”. W chwili gdy przyjęłam Chrystusa
zakończyła się moja duchowa transformacja – przeszłam ze
śmierci do życia w mgnieniu oka – w czasie, który był mi
potrzebny, aby powiedzieć: „wierzę”. Biblia mówi, że gdy dochodzimy do wiary w Jezusa Chrystusa stajemy się „nowym stworzeniem, stare przeminęło, wszystko stało się nowym” (2 Kor. 5:17). Niemniej przemiana mojej duszy (umysłu, woli i emocji) dopiero się zaczęła. Początkowo moi rodzicie patrzyli z ukosa na moją „nową religię”, lecz trudno było sprzeciwiać się czy odrzucić moją miłość do Pana. Dwa lata po oddaniu mojego życia Jezusowi, moja matka przyjęła Go jako osobistego Zbawiciela, a po następnych trzech latach, przez serię wydarzeń, zawirowań i zwrotów, które tylko nasz Niebiański Ojciec mógł zorganizować, mój ziemski ojciec oddał swe życie Chrystusowi. W ciągu 6 lat Bóg dokonał niebywałego cudu w życiu moim i mojej rodziny.

Lecz wróćmy do czasu, gdy byłam 14 letnią dziewczynką pochłoniętą
przez uczucia niepewności, braku bezpieczeństwa i nie nadawania się
do niczego. Czy te uczucia znikły w chwili, gdy przyjęłam Chrystusa?
Czy wyparowały, gdy powiedziałam słowa: „Ja Wierzę”. Och, moje drogie, chciałbym tak wam powiedzieć, lecz tak się nie stało. W istocie, nawet nie wiedziałam o tym, że one w ogóle są.

Przez lata nauczyłam się jak sobie kompensować mój brak poczucia
bezpieczeństwa. Gdybyście mnie spotkały jako nastolatkę – moje
osiągnięcia i sukcesy – nigdy nie pomyślałybyście, że w taki
sposób się czuję czy że byłam w tego rodzaju więzach. .

 Od tego czasu (14 lat), aż niemal do początku moich lat trzydziestych
zawsze czułam się, że coś było nie tak z moją duchowością – jakbym weszła do kina 20 minut później i spędziła cały czas zastanawiając się, o co chodzi. Dziwiłam się, dlaczego tak bardzo zmagam się z tym, aby wieść zwycięskie chrześcijańskie życie. Miałam cudownego męża, syna i szczęśliwe życie rodzinne. Nauczałam studium biblijnego w solidnym biblijnym kościele i byłam otoczona przez silnych chrześcijańskich przyjaciół. A jednak czegoś brakowało – nie wiedziałam czego. Nie rozumiałam tej zmiany, która nastąpiła we mnie w chwili, gdy stałam się chrześcijanką. Nie rozumiałam mojej prawdziwej tożsamości dziecka Bożego.

Ponownie, Bóg nie zostawił mnie w tym stanie. Coś zdarzyło się w tym
czasie. Jak podgrzany popcorn strzelający przemianą w puszyste, białe
chmurki zaczęły do mnie, wyskakiwać do mnie pewne szczególne
wersety z Biblii. „Jesteś wybrana i umiłowana”. „Jesteś uświęcona”, „Jesteś święta”. Zaczęłam rozumieć to, że moje patrzenie na siebie i to w jak widział mnie Bóg to były dwa zupełnie różne sposoby patrzenia. Tak, przeżyłam duchową przemianę w chwili przyjęcia Chrystusa. Mój martwy duch stał się żywy w Chrystusie… narodzony na nowo, jak powiedział Jezus Nikodemowi, lecz ostateczna przemiana, proces stawania się podobnym do obrazu Chrystusa, dopiero się zaczął.

Bardzo cieszę się, że zechciałyście udać się w duchową podróż ze Mary, Gwen i ze mną. Modlimy się o to, abyście zaczęły widzieć siebie tak, jak widzi was Bóg – wybrane, zaakceptowane, święte i umiłowane.

Pomódlmy się

Drogi Niebieski Ojcze, tak bardzo cieszę się z tego, że mnie powołałeś,
wybrałeś i zaadoptowałeś jako Swoje dziecko. Modlę się o to, abym
coraz bardziej zbliżała się do Ciebie i stawała się z każdym dniem coraz bardziej podobna do Chrystusa. Dziękuję Ci za to, że idziesz tak daleko, aby pokazać Twoim dzieciom, jak bardzo szczególne są dla Ciebie.

W Imieniu Jezusa,

Amen

Girlfriends in God
P.O. Box 725
Matthews, NC 28106
info@girlfriendsingod.com
www.girlfriendsingod.com

системы продвижения сайтов