Category Archives: Autor

Autorzy artykułów

Miesiąc muzułmańskich prześladowań chrześcijan – sierpień 2012

Raymond Ibrahim

7 październik 2012

http://www.meforum.org/3352/muslim-persecution-of-christians-august-2012

Choć wielu ludzi jest regularnie prześladowanych przez islamskie prawo o bluźnierstwie, jedna szczególna sprawa dostała się w sierpniu na nagłówki gazet: w Pakistanie 14 letnia chrześcijanka, Rimsza Masih, została aresztowana z oskarżenia o spalenie Koranu. Szalejący muzułmanie niszczyli domy i kościoły chrześcijan, targali Biblie i niszczyli krzyże, wzywając do wymierzenia jej kary śmierci. Ponieważ ta historia dostała się do międzynarodowych mediów, powszechne międzynarodowe potępienie zmusiło pakistańskie władze do uwolnienia jej ostatnio, nie dlatego, że usunięto prawo o bluźnierstwie, ale dlatego, że znaleziono furtkę w postaci upośledzenia dziewczynki. Islamskie prawo nie pozwala na karanie za bluźnierstwo upośledzonych, bezprecedensowo wystawiając na pośmiewisko duchowego, który ją wrobił.

Ponieważ to zdarzenie wzbudziło powszechne rozruchy przeciwko pakistańskim chrześcijanom i niszczenie ich własności, tysiące opuściło swoje domy i zostało wywłaszczonych. Chrześcijanie z sąsiedztwa Rimszy, w tym kobiety i dzieci, w obawie przed zemstą muzułmanów uciekli do lasu, a inni zostali eksmitowani przez właścicieli domów. Kilku chrześcijan śpiących na ziemi kilka mil od budynków rządu pakistańskiego zdecydowało się na zbudowanie w tym miejscu kościoła i tam zamieszkanie na stałe. „Tu jest ziemia niczyja, niczyj dom. Pozwólcie nam tu bezpiecznie mieszkać”, powiedział jeden z nich. „Oczyściliśmy to miejsce własnymi rękami, położyliśmy pierwszy fundament małego kościoła tutaj. Choć jest to tylko szkielet z trzech gałęzi , jest to święty dom Boga, powinno to być uszanowane” – dodał inny.

Podzielone tematycznie muzułmańskie prześladowania chrześcijan na świecie z czerwca 2012 roku, obejmują (lecz nie są ograniczone do) następujące przypadki, wymienione w kolejności alfabetycznej według krajów, niekoniecznie według stopnia okrucieństwa.

Continue reading →

5 znaków Wiary Skupionej na Chrystusie_3

Chip Brogden

Wstęp

Znak 1 – całkowite oddanie Pierwszeństwu Chrystusa

Znak 2 – dążenie do wyższego powołania Bożego

Znak 3 – Wzrastająca identyfikacja z Chrystusem

Co by było, gdybym ci powiedział, że wszystko cokolwiek myślałeś o sobie jest złe (być może wskutek jakiegoś dziwnego przypadku amnezji). Co by było, gdybym ci powiedział, że naprawdę nazywasz się inaczej i że masz inną rodzinę w innym kraju? A co by było, gdybym powiedział jeszcze ci, że jedynym sposobem na powiązanie się z twoją prawdziwą tożsamością jest odrzucić tą jedyną, jaką znasz?

Czy porzuciłbyś wszystko, co wiesz, aby znaleźć „prawdziwe ja”. Czy nie trzymałbyś się zbyt kurczowo swojej obecnej tożsamości, w której żyjesz?

Duchowa prawda nie jest zbyt odległa od takiego scenariusza. Wszyscy jesteśmy w duchowej podróży, której celem jest ponowne połączenie się z naszym Stwórcą, który zaprasza nas do chodzenia z Nim w relacji miłości. W pewnym momencie zostaliśmy oddzieleni od naszej prawdziwej rodziny i naszego prawdziwego życia w Chrystusie. Zostaliśmy odwiedzeni od prostoty Wiary Skupionej na Chrystusie i poprowadzeni do uformowania tożsamości wokół Wiary Skupionej na Kościele. Celem tego miało być umocnienie i pogłębienie relacji z Bogiem, lecz zamiast tego wprowadzenie religii o Jezusie zatwardziło naszą relację z Nim.

Continue reading →

5 znaków Wiary Skupionej na Chrystusie_2

Chip Brogden

Wstęp

Znak 1 – całkowite oddanie Pierwszeństwu Chrystusa

Znak 2 – dążenie do wyższego powołania Bożego

Florence Chadwick była pierwsza kobietą, która przepłynęła Kanał La Manche w obie strony. Jakiś czas po tym osiągnięciu, postanowiła stać się pierwszą kobietą, która przepłynie z Wyspy Katalina na wybrzeże Kalifornii. Po wielu godzinach płynięcia w lodowatej wodzie, odpędzając się do rekinów i walcząc ze zniechęcającą mgłą, zrezygnowała pół mili przed celem. „Gdybym tylko mogła zobaczyć ziemię,– powiedziała – dałabym radę”.

Widzenie celu naszej duchowej podróży jest krytycznie ważne. Bóg ma dla nas cel, lecz ten cel jest często zaciemniany przez mgłę religii. Jeśli nie jesteśmy w stanie dostrzec celu, zrezygnujemy i sięgniemy po coś mniejszego, łatwiejszego. Dokładnie taki jest problem instytucjonalnego kościoła. Ci, którzy mają Wiarę Skupioną na Sobie i Wiarę Skupioną na Kościele w istocie zgodzili się na coś znacznie poniżej pełnego zamysłu Bożego dla nich. Są zadowoleni z osiągnięcia celu minimalnego przy minimalnym wysiłku, lecz nie chcą iść ani trochę dalej.

A zatem te słowa Pawła muszą się wydawać dla nich dziwne: „pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie” (Fil 3:14 BT). Dziwne, ponieważ współcześni, nowomodni i wyglądający na oświeconych członkowie chrześcijaństwa nie „pędzą” do niczego. W ich myśleniu nie ma żadnego powodu ku temu, żeby naciskać na cokolwiek, ponieważ oni już mają to, czego chcieli. Ich cel, ich nagroda, jest całkiem inna od Pawłowych. Oni już osiągnęli cel, podczas gdy Paweł (który był znacznie większy od nich pod względem duchowej mądrości i objawienia) ciągle dąży i naciska pędząc ku celowi.

Bądźmy szczerzy. Jaki jest nagi minimalny cel większości chrześcijan? Bez wątpienia takim minimalnym oczekiwaniem jest pewność tego, że po śmierci pójdą do nieba. Z pewnością nie chcą iść do piekła i mając do wyboru między niebem, a piekłem, większość, co jest zrozumiałe, wybierze niebo.

Continue reading →

Połączeni lecz samotni_04

Połączeni lecz samotni_01

John Fenn

Przyszedł do mnie, do gabinetu, pewien młody, bardzo nerwowy człowiek. Skierowałem go na sofę. Byłem dyrektorem szkoły biblijnej a on uczniem, więc myślałem, że ta nerwowość brała się stąd, że był moim biurze. Miał około 18 lat i pamiętam, że na zajęciach siadał blisko, z przodu, po mojej lewej stronie, zawsze uważnie słuchając i robiąc notatki.

Wątpliwości

„Przepraszam, że przeszkadzam, lecz jestem w pana klasie i wydaje się, że mówi mi pan prawdę. Nie chcę żeby to głupio zabrzmiało, czy coś, ale chcę tak naprawdę wiedzieć: Czy cokolwiek z tego jest rzeczywiste?”

Byłem zmieszany: „Co masz na myśli, pytając: „Czy cokolwiek z tego jest rzeczywiste?” Nagle, gdy jasny stał się powód jego podenerwowania, głębia tego pytania uderzyła mnie – on pytał o realność Boga.

Mówił dalej: „Wiesz, no, to wszystko. Czy Bóg jest realny czy kościół jest po prostu showem, przedstawieniem do pobudzania emocji i po to, żeby ludzie dobrze się czuli? Niczego już nie wiem. Chodzi mi o to, że przyjąłem Pana, gdy byłem w średniej szkole na naszej młodzieżowej grupie i naprawdę coś przeżyłem i myślałem, że to było prawdziwe, ale teraz to już nie jestem taki pewien”.

Zapytałem go, dlaczego wątpi, a on odpowiedział, że nie czuje już więcej Boga . Był bardzo zajęty szkołą od 8 rano do południa, był woluntariuszem w dziecięcym kościele w niedziele i pierwszą sobotę miesiąca pracował przy tworzeniu kukiełek dla dzieci na potrzeby tego kościoła, skąd chodzono do biedniejszych dzielnic. Pracował, studiował, prowadził społeczną działalność, lecz nie czuł już więcej wewnątrz obecności Boga.

Continue reading →

Pożegnaj się z mentalnością giermka

J. Lee Grady

Tłum: B.M.

Aby wyszkolić nowe pokolenie do służby, musimy wyzbyć się pychy i pretensjonalności.

Mój przyjaciel Charles potrzebował mentora. Chciał się dowiedzieć jak usługiwać, więc poprosił starszego pastora o wyszkolenie. Pastor zgodził się, ale Charles szybko zorientował się, że człowiek potrzebował służącego, nie ucznia. Charles stał się giermkiem.

Ten człowiek nigdy nie wziął Charlesa na wizyty do szpitala, nie zaangażował do żadnego zadania w służbie i nie modlił się razem z nim. Zamiast tego Charles miał nosić jego teczkę, przynosić kawę i zabierać stroje do pralni bez żadnego wynagrodzenia. W tym przypadku słowo ‘giermek’ to uduchowiony odpowiednik ‘niewolnika’.

Ten dziwaczny trend stał się popularny w kościołach 20 lat temu, ale nadal kwitnie. Jest atrakcyjny dla niepewnych siebie przywódców, którzy potrzebują otoczenia pozwalającego im poczuć się kimś ważnym. Niektórzy pastorzy wyznaczają nawet stażystów, którzy służą jako ochroniarze w ciemnych okularach i ukrytą bronią. Ci młodzi ludzie są poinstruowani, aby utrzymywać innych z dala od pastora, tak, żeby ten nie musiał z nikim rozmawiać po nabożeństwie (bo przecież biedny kaznodzieja może być „pozbawiony swojego namaszczenia” jeżeli zbrata się z pospólstwem).

Przepraszam, ale tu robi mi się niedobrze!

Continue reading →

Ludzie Boży: trzoda, a zagroda

Kevin T. Bauder

W Księdze Wyjścia Jahwe uczynił z Izraela naród, tj.: społeczny byt mający swoją świadomość, związany wspólnym językiem i kulturą, mający wspólnych przodków. Co więcej, Jahwe uczynił Izrael ludem Bożym. Uczynił z nich naród oddany czci jedynego prawdziwego, żywego Boga, naród nazywany Jego mieniem i rządzony przez Jego przepisy.

Już w Starym Testamencie Bóg objawił, że Jego plan obejmuje wielu ludzi. Ostatecznie zarówno Egipt jak i Asyria staną się ludźmi Boga (z. 19:19-25). Rzeczywiście, ci poeci i prorocy regularnie wzywali wszystkich ludzi na ziemi do poznania Jahwe, jako prawdziwego i żywego Boga i oddawania mu czci (Ps. 67; Ps. 148:11). W wiecznej przyszłości Bogu służyć będą różni ludzie (Obj. 21:3, 24, 26; 22:2).

W międzyczasie Bóg stworzył kościół i wezwał go, aby byli Jego ludźmi. W 1 Liście Piotra 2:9-12 zastosowany został do kościoła ten sam język , który opisywał Izraela. Aby mogło to mieć miejsce, kościół musi być w jakiś sposób podobny do Izraela. Mimo wszystko, ten kościół jest nie tylko różny od Izraela, lecz w rzeczywistości składa się z zupełnie innych ludzi, zbudowany przez Ducha Świętego, który w unikalnym sensie, umieszcza świętych w Chrystusie, jednocząc ich w Jego ciele.

Continue reading →

Raz na zawsze gej?

J. Lee Grady

Tłum: B.M.

Nowe prawo w Kalifornii mówi nastoletnim gejom, że jest niemożliwe, aby zmienili swoją orientację seksualną. Ale co, jeśli zechcą ją zmienić?

Muszę się do czegoś przyznać. Modliłem się o wielu ludzi, którzy walczą z homoseksualnymi uczuciami i poprosiłem Ducha Świętego, aby pomógł im przezwyciężyć ten popęd. Według stanu Kalifornia, jestem przestępcą, jeśli osoba, za którą się modlę ma poniżej 18 lat.

Kalifornia zakazała tzw „terapii naprawczej”, która jest stosowana do leczenia homoseksualnych uczuć u nieletnich. Po podpisaniu ustawy pod koniec września, gubernator, Jerry Bron, powiedział, że takie poradnictwo psychologiczne doprowadziło do depresji i samobójstw wśród gejowskiej młodzieży, i dodał, że jakiekolwiek leczenie mające na celu zmianę orientacji seksualnej osoby należy do kategorii „szarlatanerii”.

Prawo stanowi, że żaden terapeuta nie może prowadzić terapii u nieletnich w związku ze zmianą zachowań lub ekspresji płci, bądź by wyeliminować lub ograniczyć seksualne lub romantyczne upodobania względem osoby tej samej płci.

„Brown, większość ustawodawców Kalifornii i przywódców społeczności gejowskiej, mówi, że wyrazem nienawiści jest proponowanie gejowi alternatywy w przypadku, gdy ten zmaga się z własnymi odczuciami homoseksualnymi. Uważają, że skoro młodzi ludzie mają homoseksualne uczucia, to mogą także wyrażać swoją homoseksualną tożsamość i zachowywać się zgodnie z nią. (Tymczasem były student gej i dwóch terapeutów wystąpili przeciwko prawu twierdząc, że jest to naruszenie wolności słowa i wyznania).

Wszyscy wiemy, że homoseksualizm jest skomplikowaną sprawą i wymaga mnóstwa współczucia i delikatności. Przyznaję, że chrześcijanie nie zawsze okazywali miłość homoseksualistom. Jednak w miarę, jak rozwija się nasze prawdziwe współczucie, nigdy nie możemy pozwolić na kompromis w trzech sprawach:

Continue reading →