PoznajPana.pl

„Lecz człowiek naturalny (duszewny) nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego” (1Kor. 2:14).

Gdy patrzysz na 1List do Korynitan jakie mnóstwo duszewności tutaj się znajduje: ta mądrość słów, mądrość tego świata, te lubienia i tamte nielubienia, preferencje i podziały, i antypatie, a w końcu ich zazdrości. Nie ma żadnego dobra na tym fundamencie. Nie wnoś  życia własnej duszy do relacji z Chrystusem; nie tylko nie zgodzi się z Nim i nie przejdzie dalej, lecz pójdzie z dymem. Czy starasz się sprowadzić swoje chrześcijaństwo do tego, jak się czujesz? Otrzymasz chrześcijaństwo mieszane, składające się z rozmaitości, zupełnie nic spójnego, doskonały patchwork. Gdy już wydaje ci się, że dotarłeś do bardzo dobrego logicznego wniosku w jakiejś sprawie, pojawi się coś i wywróci to wszystko… Nigdy nie przejdziesz dalej w ten sposób. Twoja dusza jest (miejscem) rzeczywistością umysłowych ćwiczeń i konfliktów, która nigdy zgodzi się z Chrystusem.  Jeśli chodzi o wolę własnej duszy, siłę do działania, możemy czuć się bardzo mocni, że nigdy nie zostaniemy już złapani w tą pułapkę, nigdy nie pójdziemy ponownie tą ulicą! Nie trzeba wiele czasu, abyśmy się tutaj znaleźli z powrotem. Continue reading →

„My wszyscy tedy, z odsłoniętym obliczem, oglądając jak w zwierciadle chwałę Pana, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, jak to sprawia Pan, który jest Duchem” (2Kor. 3:18)

„My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu” (BT).

Wyraz „wpatrywać” jest mocny, nie jest to jakieś patrzenie, lecz „utkwienie wzroku”. To właśnie Nowy Testament ma na myśli mówiąc wpatrując/wpatrywać. My wszyscy skupiamy wzrok na Chrystusa, gdy On odzwierciedla w Swojej własnej Osobie chwałę Bożą, zaspokojenie Boże, doskonałą myśl Bożą. Dla mnie i dla ciebie istotą jest to, że musimy kontemplować Pana Jezusa w duchu i być Nim bardzo pochłonięci. Musimy mieć swoje Miejsce Najświętsze, do którego wycofujemy się z Nim.  Musimy mieć pewne miejsce święte, gdzie spędzamy z Nim czas i to nie w jakichś szczególnych, specjalnych okresach, lecz, w miarę jak podążamy, musimy starać się, aby On szedł z przodu. Patrząc na Pana Jezusa, kontemplując Go, powinniśmy być przemieniani w ten sam obraz. Duch święty będzie działał przez nasze zaangażowanie.

Stajesz się podobny do tego, czym jesteś przejęty, tego co cię zajmuje. Czyż tak nie jest? Wiesz, czym ludzie się zajmują i widzisz jak ich charakter jest zmieniany przez obsesję. Stają się podobni do tego, co jest ich pasją, są zmieniani, zmienia to ich charakter. Coś ich uchwyciło; nie mogą już myśleć o niczym innym, nie mogą mówić o niczym innym i to zmienia ich charakter. Paweł powiedział: „Dla mnie Chrystus jest życiem – będąc okupowanym przez Niego”.  Nie jest to dobre słowo, lecz mimo wszystko dobrze byłoby, gdybyśmy mieli „obsesję” na Jego punkcie, byli Nim nieustannie okupowani. Gdy wytrwale skupiamy wzrok na Nim, Duch zmienia nas w ten sam obraz.

T. Austin-Sparks from: Men Whose Eyes Have Seen The King – Chapter 4

___________________________________________________________________________________________

7 kwietnia | 9 kwietnia 

продвижение сайта

„albowiem nie otrzymałem jej od człowieka, ani mnie jej nie nauczono, lecz otrzymałem ją przez objawienie Jezusa Chrystusa” (Gal. 1:12).

Ta pewność i przekonanie, które leżały u korzeni chrześcijańskiego życia i służby Pawła były zakotwiczone w tym jednym: wszystko widział w Jezusie. Wszystko. . . w Jezusie. Jakież wyzwolenie mu to przyniosło! Jakież uwolnienie! Wielokrotnie już tutaj powiedziano, że nie było na tym świecie takiej siły, która mogłaby zmienić tego wściekłego, fanatycznego Żyda, Saula z Tarsu, w chrześcijanina i człowieka kochającego Jezusa z Nazaretu. Żadna siła na ziemi nie mogła tego dokonać, lecz widzenie Samego Jezusa w taki sposób i tak, dokonało tego, to dokonało! Został wyzwolony, był wolny! Nic dziwnego, że ze wszystkich jego pism, najbardziej gwałtowny i najbardziej ognisty jest List do Galacjan, list naszej wolności w Chrystusie i on zaczyna się tym: „Bóg objawił mi Swego Syna i to uwolniło mnie ze wszystkiego innego”.

Nie ma żadnego pożytku mówić ludziom, że to czy tamto, czy jeszcze jakieś inne rzeczy są ograniczeniami, że należy starać się rozszerzyć wychodząc poza nie. Jest to bezowocne, niekorzystne i tak naprawdę niebezpieczne podejście. Lecz, ponownie, jeśli tylko możemy przynieść Chrystusa… przedstawić im całe Jego boskie znaczenie, wielkość i wszechstronność, i Duch święty może objawić Go w ich sercach… o tak, to tego dokona. To dokona: nigdy więcej już nie będą zadowoleni z niczego co ogranicza ich do grobowych ciuchów religii. To uwolniło Paweł z judaizmu, tak jak nic innego nie było w stanie dokonać.  Ten sposób ucieczki, sposób rozszerzenia, sposób przerwania to widzieć Jezusa.  Nie dzieje się to przez naukę, ani nie osiąga w szkole. Paweł miał za sobą wszelkie szkoły religijne. Nie otrzymał tego w szkole i my również nie otrzymamy tam w zgodzie z technicznymi instrukcjami tego co chrześcijańskie czy religijne. Tu w ogóle nie chodzi o umysłowe, akademickie czy intelektualne rzeczy. Jest to praca Ducha Świętego.

T. Austin-Sparks from: Revelation of Jesus Christ – Chapter 7

________________________________________________________

6 kwietnia | 8 kwietnia

 создание продвижение раскрутка сайтов