PoznajPana.pl

James Ryle

„Ponieważ więc Chrystus cierpiał w ciele, uzbrójcie się też i wy tą myślą, gdyż kto cieleśnie cierpiał, zaniechał grzechu” (BT).

„Myślcie o swoich cierpieniach jako o kuracji odwykowej z grzesznego nawyku oczekiwania, że wszystko pójdzie po waszej myśli” (1Ptr. 4:1, parafraza The Message).

Znacie taką stary westernowy klasyk: „I beg your pardon; I never promised you a rose garden. Along with the sunshine, there’s got to come a little rain some time”. (Wybacz proszę cię, nigdy nie obiecywałem ogrodu róż. Wraz ze słońcem czasami przychodzi deszcz.)

Aż nie mogę się czasami oprzeć myśli czy czasami Jezus brał swoja zaufaną sześciostrunową gitarę i uderzał w nią, ot tak z chmury chwały dla Swoich „naming-claiming-gabbing-grabbing kids”. (nazywających, domagających, gadających, porywających dzieciaków). „Och, Halleluja!” mówimy, gdy wszystko idzie dobrze i jest wspaniale. Notowania rynkowe idą stale w górę, błogosławieństwo obfituje w każdej dziedzinie życia, nie ma problemów, zmartwień, trudności, zmagań i smutków. „Chwała Bogu za najwyższy zysk z moich inwestycji!”

Ale chwileczkę. Czy Jezus nie mówił, że na tym świecie będziemy mieli problemy. Tak, i że to On będzie z nami w tym wszystkim. Czasami Pan otwiera tyle drzwi i nasze szczęśliwe majętności i wszystko inne marnieje, i to w takich chwilach odkrywamy, gdzie rzeczywiście znajdują się nasza wiara i uczucia. Czasami smutek jest dobrą rzeczą. Geniusz dobrego smutku jest w tym, że gdy raz odetnie tłuszcz i puch pretensjonalnego i powierzchownego życia, zostajemy uwolnieni do życia w poszukiwaniu tego, co Pan chce, zamiast życia w tyranii tego, co nam się wydawało, że chcieliśmy.

сайт

James Ryle

„Miłuję Pana, gdyż wysłuchał głosu mego, błagania mego” (Ps. 116:1).

A jak ty skończyłbyś to zdanie? „Miłuję Pana, gdyż….”

Oczywiście, większość odpowie: „gdyż On pierwszy umiłował mnie”. OK, lecz teraz przejdźmy do czego, co wymaga od ciebie nieco więcej wysiłku myśli, więc jeszcze raz: „Miłuję Pana, gdyż…”.  Psalmista mówi: „gdyż, wysłuchał głosu mego, błagania mego„.  Tłumaczenie The Amplified Bible oddaje to tak: „On usłyszał i teraz słucha mojego głosu”. Inne tłumaczenia (anglojęzyczne – przyp.tłum.) radzą sobie z tym w następujący sposób: „Odpowiedziałeś na modlitwy moje” czy „Usłyszałeś moje wołanie o miłosierdzie”, jak też „usłyszałeś moje wołanie o Twoją przychylność”.  Czy, gdyby więc ktoś miał cię zapytać: „Dlaczego kochasz Pana?”, mógłbyś odpowiedzieć w tak zwięzły sposób? A może twoja miłość do Pana jest raczej niejasna? Poświęć chwilę i ułóż listę szczególnych powodów, dlaczego kochasz Pana. Może się okaże, że twoja wiara zacznie wzmacniać się a miłość pogłębiać.

A co ze mną? Ja kocham Pana, gdyż On dowodzi mi przez całe życie, stale i wciąż, że jest wierny Swojemu Słowu. Każdą obietnicę, którą uczynił, dotrzymał. Każdy kierunek, który dał, błogosławi, gdy idzę za Jego prowadzeniem. Tak, kocham Go, ponieważ jest wierny.

Zapytałem mojej żony, Belindy, jaka będzie jej odpowiedź.

„Kocham Pana, ponieważ, gdy już zaczęłam Go szukać, pokazał mi, że On Sam jest tym wszystkim, co miała nadzieję w Nim znaleźć”.

Każdy, kto kocha Pana ma określoną odpowiedź na pytanie „dlaczego”. Co więc z tobą? Jaką ty dasz odpowiedź?

раскрутка

James Ryle

„i abym na światło wywiódł tajemny plan, ukryty od wieków w Bogu, który wszystko stworzył” (Ef. 3:9).

Był mężem misji, a nawet więcej, był mężem posłanym przez Boga, wybranym i namaszczonym Duchem Bożym, aby sięgać poza własne ograniczenia i mówić ponad swoimi czasami. Miał na imię Saul z Tarsu a znamy i kochamy go jako Apostoła Pawła.  Miał podwójne obywatelstwo. Saul to jego hebrajskie imię, Paweł -greckie. Bóg wybrał go, aby stał się posłańcem Ewangelii dla pogan całego świata. We śnie czy na jawie, zdrowy czy zmęczony, w obfitości czy skrajnym ubóstwie nigdy nie zboczył z kursu swej pasji, jaką było docieranie do naszych serc. Pisał tak, aby inspirować, kształcić i wyposażać nas, abyśmy odkrywali kim jesteśmy, co trzymaliśmy i mieli dostęp do mocy, aby być i czynić. Chciał, abyśmy wraz z nim mieli „dostęp do tej tajemnicy” i nieustannie pracował nad tym i modlił się, aż do końca.

„Dlatego zginam kolana moje przed Ojcem, od którego wszelkie ojcostwo na niebie i na ziemi bierze swoje imię, by sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku, żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach waszych, a wy, wkorzenieni i ugruntowani w miłości, zdołali pojąć ze wszystkimi świętymi, jaka jest szerokość i długość, i wysokość, i głębokość, i mogli poznać miłość Chrystusową, która przewyższa wszelkie poznanie, abyście zostali wypełnieni całkowicie pełnią Bożą. Temu zaś, który według mocy działającej w nas potrafi daleko więcej uczynić ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy, temu niech będzie chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia na wieki wieków” (Ef. 3:14-21).

Przeglądając wyczerpującą modlitwę Pawła odkrywamy, że cztery wielkie błogosławieństwa, które przeżywamy, gdy jesteśmy 'mamy dostęp do tej tajemnicy”:

ŁASKA -abyśmy zostali wzmocnienia mocą przez Jego Ducha w wewnętrznym człowieku,

WIARA -aby Chrystus zamieszkał w naszych sercach przez wiarę,

MIŁOŚĆ -abyśmy, będąc zakorzenieni i ugruntowani w miłości mogli wraz ze wszystkimi świętymi mogli miłość Chrystusową, która przewyższa wszelkie poznanie,

PEŁNIA -abyśmy zostali wypełnieni całkowicie pełnią Bożą.

Ażeby nam się nie wydawało, że to wszystko mamy osiągnąć swoją własną siłą, Paweł kończy modlitwę, mówiąc: „Temu zaś, który według mocy działającej w nas potrafi daleko więcej uczynić ponad to wszystko, o co prosimy albo o czym myślimy, temu niech będzie chwała w Kościele i w Chrystusie Jezusie po wszystkie pokolenia na wieki wieków, Amen„.

Łaska; Wiara; Miłość; Pełnia

Czy tak naprawdę istnieje cokolwiek innego, czego potrzebujesz?

aracer.mobi

James Ryle

„Bo nie zważają na sprawy Pana, a ni na dzieła rąk jego, przeto zniszczy ich i nie odbuduje” (Ps. 28:5).

Biblia pyta: „Kimże jest człowiek, że o nim pamiętasz?” (Ps. 8.5). Psalmista, który zapisał to pytanie, uznał, że samo to, że tak wielki Bóg w ogóle zauważa, jest zbyt zdumiewające, a co dopiero, że pamięta o tak skromnym stworzeniu, jakim jest człowiek. Niemniej, jeszcze bardziej zdumiewające jest to, że to skromne stworzenie miało by mieć o sobie tak wysokie mniemanie, aby całkowicie lekceważyć tak wielkiego Boga!

Czy ktokolwiek może sobie to wyobrazić, że można ziewać Bogu w twarz?

Użyty tutaj hebrajski wyraz, tłumaczony jako „zważać”, oznacza „rozeznawać, spostrzegać, obserwować, zwracać uwagę, rozumieć, być inteligentnym, roztropnym”. Celowo wskazuje on na jednostkę, która bada to, co Bóg czyni, obserwuje, jak Pan to robi i stara się zrozumieć, czego można się z tego o Nim dowiedzieć.  Ci, którzy w swym życiu zachowują taką postawę i badają swój świat ze stałym szacunkiem dla spraw Pańskich i dzieł Jego rąk, otrzymują obietnicę z niebios. Będą zbudowani. Znaczy to, że Bóg będzie budował ich życie i zachowa ich nietkniętych; będzie wzmacniał, aby znosili burze, i błogosławił obfitym życiem.

Lecz człowiek, który nie zważa na dzieła Pańskie zostanie zniszczony. Hebrajski wyraz użyty tutaj znaczy: „zburzyć, przełamać, przewrócić, zniszczyć”. Właśnie taka jest strategia Szatana wobec duszy każdego człowieka. On stara się zburzyć ochronę, którą Bóg wznosi wokół twojego życia i przełamać się do wewnętrznego świata, skąd będzie mógł cię przewrócić i zniszczyć. „Złodziej przychodzi, aby kraść, zarzynać i wytracać” – powiedział Jezus. Ktokolwiek ziewa Bogu w twarz i nie szanuje dzieł Jego rąk, nieświadomie podpisuje swoje własne zniszczenie; otwiera się na inwazję i niszczącą moc grzechu, jak i całe, wynikające stąd, cierpienie, jakie można zgromadzić.

Czy mogę cię zachęcić, przyjacielu, do tego, abyś starał się, żeby Pan nie stał się Lekceważonym Bogiem? Ty jesteś zbyt wartościowa, a twoje życie ma zbyt wiele ci do zaoferowania, abyś pozwolił Szatanowi doprowadzić się do wielkiej ruiny pysznym zachowaniem lekceważenia Pana.

Na pewno wiesz, że to jest prawda.

раскрутка

James Ryle

„Zebrał w sobie odwagę i przygotował się do podróży...” (Łk. 9:51, parafraza The Message).

Są takie rzeczy, które wymagają niewielkiego wysiłku i dają nikłe wyniki. Dużo ludzi zadowala się spędzaniem swoich dni na takich trywialnych dążeniach. Czy ty poprzestaniesz na tym, aby być jednym z nich?

F. W. Boreham napisał: „Nie ma intelektualnie bardziej upajającego bodźca jak formułowanie szlachetnego celu, koncepcji nagłego postanowienia, podejmowania wielkiej decyzji”.

Przyjaciele, jesteśmy uczestnikami powołania skierowanego w górę i z pewnością stale wytężamy się w walce przeciw ciążeniu w dół rzeczy pomniejszych. „Podjąłem się wielkiego dzieła, – powiedział Nehemiasz. – Czemu miałbym zatrzymać pracę i pójść do ciebie” (Neh. 6:3). W ten sposób uciszył tych, którzy kusili go do uspokojenia jego poszukiwań.  Prawdziwe heroiczne chwile w życiu wymagają czegoś znacznie większego niż doraźne oddanie. Sam Chrystus skierował się do Jerozolimy i postanowił iść na całość w wykonaniu Bożej woli. Zebrał w sobie odwagę i przygotował się do podróży. On był, i zawsze będzie, Mężem nie do wyprowadzenia z równowagi, a my zostaliśmy powołani do postępowania Jego śladami.

Mówi się teraz o wizji, lecz wizja jest czymś znacznie większym niż dobry pomysł, który pobudza duszę do chwilowych wysiłków. Wizja jest umiejętnością widzenia czegoś, wiary w coś, odwagi, aby to wykonać i nadziei przetrwania, aż to się stanie. Pomiń jeden z tych składników i cała wizja upadnie; każdy z nich jest żywotny i niezastąpiony.  Przeznaczenie ma sposób na wezwanie naszych serc, aby powstały do powołania jakie Bóg złożył na naszym życiu. Wspiera nas również łaską kroczenia aż do przejścia całej drogi, bez względu na trudności, które nas czekają. Odwaga jest mentalną i moralną siłą do podejmowania ryzyka, wytrwałości, znoszenia niebezpieczeństw, strachu czy trudności.

Podróż, której podjęliśmy się jako uczniowie Chrystusa wymaga całej odwagi jaką posiadamy. Wymaga od nas nieugiętego i niezachwianego postanowienia, że staniemy naprzeciw wszystkiemu, co chce nas opóźnić, pokonać, zepchnąć z drogi czy odrzucić. Dzięki tej decyzji możemy mówić tym rzeczom z wiarą: „Mimo wszystko!” Odwaga jest jedną wyróżniających cech prawdziwej wiary.  Boży Duch dał nam wrodzona zdolność do stawania z hartem, cierpliwością i radością wobec napięć i stresu wierności. W taki sposób Jezus ruszył na Górę Kalwarię pewnego strasznego poranku, tam spotkał się trójcą Szatana, Grzechu i Śmierci i tam, na wysokiej górze, nasz Pan dokonał głośno rozbrzmiewającego zwycięstwa. A bądź tego pewien: zrobił to dla ciebie!

To zwycięstwo należy do ciebie. Powołuj się na nie przez wiarę i ty, podobnie jak Jezus, możesz zebrać w sobie odwagę na życiową podróż.

сайт