Author Archives: pzaremba

„Dlatego już odtąd nikogo nie znamy według ciała; a jeśli znaliśmy Chrystusa według ciała, to teraz już nie znamy” (2Kor. 5:16).

Wyraz „ciało” tak, jak tutaj jest użyty, ma ogólne i upakowane znaczenie. Nie znać Go według ciała i nie znać siebie nawzajem według ciała, naprawdę oznacza to, co powinniśmy myśleć, jeśli mamy powiedzieć że nie znamy siebie nawzajem według kryteriów naturalnych, w naturalnej rzeczywistości. Cokolwiek to może być, obejmuje wszystko. Znamy siebie nawzajem tak, jak znamy Chrystusa –  w duchowy sposób. Kontekst w jakim się to znajduje stawia nas w czysto duchowej relacji z Chrystusem w nowym stworzeniu, a zatem nasze relacje ze sobą nawzajem jako będących w Chrystusie są relacjami duchowymi. Ze względu na Chrystusa całe stworzenie jest duchową sprawą.

Prowadzi nas to do specyficznego punktu widzenie, który sięga wprost do istoty spraw. W tej rzeczywistości to co dominuje, jest miarą Chrystusa. Tutaj  wszystko jest zdominowane i kierowane przez miarę Chrystusa. Chrystus wypełnia całą tą rzeczywistość; Chrystus dominuje w duchowy sposób w całej rzeczywistości; z tej rzeczywistości nowego stworzenia wszystko, co nie jest Chrystusem jest usunięte: wszystko jest z Boga. Możemy mówić, jeśli chodzi o nas, że ten Boży świat jest Chrystusem. Cała sfera Boża jest dla nas Chrystusem. Dla nas, jako wierzących, nie ma niczego innego, co odnosiło by się do Boga, lecz wszystko Chrystusa. Nic nie jest akceptowane przez Niego, lecz przez Chrystusa, nic nie jest błogosławione przez Niego, lecz przez Chrystusa, nic nie jest używane przez Niego, lecz przez Chrystusa, nic nie jest widziane czy rozważane przez Niego, lecz przez Chrystusa. Tutaj, tym który wypełnia całą Bożą rzeczywistość, jeśli chodzi o nas, jest tylko Chrystus i wyłącznie Chrystus.

T. Austin-Sparks from: The Essential Newness of the New Creation – Chapter 3 

_________________________________________________________________

13 czerwca | 15 czerwca

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

aracer.mobi

„Każdego, kogo miłuję, karcę i smagam; potraktuj to poważnie i zmień sposób myślenia i zachowanie” (Obj. 3:19 GWT)

Jest takie wielkie pytanie, które staje zawsze naprzeciw nas  o to, dlaczego niektórzy wskakują w światło i idą dalej, a inni nie, zawsze wleką się z tyłu i wygląda na to, że nigdy nie wiedzą nic więcej. Czy należy to złożyć na Bożą wybiórczość, swego rodzaju wybór wybranych, których On ma, to jest czy On ma faworytów? Nie sądzę, żeby tak było. Myślę, że ogromna część odpowiedzi leży w tym, z czym Bóg musi się rozprawić bez względu na to czy ludzie traktują Go poważnie czy nie, czy Jego droga jest wyraźna czy nie, czy grunt już jest zajęty przez to, co dla Niego jest przeszkodą, czy nie. Nie sądzę, aby ktokolwiek nie dostał pełnego światła, które Bóg dla niego zamierza, jeśli rzeczywiście poważnie traktuje Boga. Duch Święty zna nas, On spogląda wprost do wnętrza naszego serca i wie czy jesteśmy poważni. On dokładnie widzi, co tam jest, co Jemu utrudnia pracę i jak daleko Pan może się posunąć; ponieważ Pan nie zamierza nikogo przymuszać.

Jeśli jesteśmy przejęci i zajęci sobą,  krążąc wokół siebie, koncentrując się na sobie, wtedy Duch Święty nie ma szans na działanie. Musimy dojść do samego końca siebie, a tak często stanowi to problem. Wielu ma ustabilizowany kompleks siebie i przez cały czas nieustannie krążą wokół siebie, wracają do tego samego miejsca, z którego zaczęli, a jest to runda wokół siebie i w ten sposób wyczerpują się. Nie trzeba dużo czasu, żeby zdarzył się im straszliwy wypadek, który obejmuje wszystko to, co za czym powinni stać i reprezentować dla Pana i to zwali się razem z nimi. Duch Święty nie prowadzi wyraźną drogą. Jeśli mamy iść prosto i dalej podążać, musimy zejść z drogi skupiania się na sobie. On dokładnie wie, gdzie jesteśmy czy jesteśmy tak przywiązani do siebie, że nie jesteśmy otwarci na Pana na tyle, aby w ogóle rozważać jakąś większą ilość światła. „My to wszystko już mamy, ludzie, z którymi się znamy już to mają wszystko, a my jesteśmy częścią tego!”   Wiesz, o co mi chodzi. Duch Święty nie może zrobić wiele z kimś, kto stoi na takim stanowisku; a On to wie. Jego postawa jest taka: „Nie ma żadnego pożytku, nie mogę tutaj wiele zrobić, są zbyt  związani”. Lecz, jeśli jesteśmy przygotowani na odłożenie wszystkiego na bok, wtedy Pan może ruszyć i otworzyć wyraźną drogę.

T. Austin-Sparks from: Spiritual Sight – Chapter 4 

_________________________________________________________________

12 czerwca | 14 czerwca

Posty Open Windows zostały wybrane z dzieł T. Austin-Sparksa. W niektórych przypadkach są to skróty. Wstępne wersety i towarzyszące biblijne cytaty zostały wybrane przez redaktorów witryny Austin-Sparks.net i nie zawsze występują w oryginalnym tekście. Zachęcamy do przekazywania, drukowania i dzielenia się tym przesłaniem z innymi. T.Austin-Spraks chciał, aby to co zostało otrzymane za darmo, było darmo dawane, jego przesłanie nie posiada praw autorskich. Tak więc prosimy, jeśli zdecydujesz się dzielić tym z innymi, uszanuj jego wolę i oferuje je za darmo, bez żadnych opłat i wolne od praw autorskich.

„раскрутка

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego, Tego, który jest drabiną między niebem a ziemią” (Jn 1:51, NLT).

Widzimy Chrystusa jako prawdziwe, duchowe spełnienie drabiny Jakuba, która była postawiona na ziemi a jej szczyt sięgał niebios. Później Pan powiedział o tym tak do Nataneala: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, ujrzycie niebo otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego„. Jeśli więc Pan Jezus jest ten sam to w efekcie jako owa drabina Jakuba, jest zarówno w niebie jak i na ziemi. On jest na ziemi i On jest równocześnie w niebie. W Nim niebo i ziemią są zjednoczone, sprowadzone do siebie razem i, podczas gdy On jest tutaj na tej ziemi w celu wyrażania się i działania, jest również w Niebie. Chodzi o to, że Jego Życie, Jego zasoby były sprowadzane w góry. On był w stałym kontakcie z niewyczerpanymi zasobami, takimi które nigdy nie wyczerpują się, ponieważ nie pochodziły z ziemi i nigdy nie mogły zostać dotknięte zepsuciem, co jest charakterystyczne dla wszystkiego na tej ziemi.

Continue reading →