Category Archives: Autor
Fałszywi prorocy, zagraniczni szarlatani i światowe zwiedzenie
J. Lee Grady
Tłum: B.M.
Chris Oyakhilome, popularny kaznodzieja z Afryki o wątpliwej reputacji, wzbudza międzynarodowe zaniepokojenie.
Kiedy kilka dni temu przyjechałem do Europy Wschodniej, dowiedziałem się, że rumuńscy chrześcijanie prowadzą dość ostrą duchową walkę. Wierzący tutaj walczyli przez wiele lat z komunizmem. Ale teraz, gdy są już wolni, napotykają równie złowrogą walkę z okultyzmem, nauczaniem New Age, i co najgorsze, z szarlatanami, którzy twierdzą, że są potężnymi chrześcijańskimi prorokami.
Jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci w Rumunii jest dziś Chris Oyakhilome, nigeryjski prezenter telewizyjny i uzdrowiciel, który mieszka w Afryce Południowej. Mimo, że ten gładko mówiący kaznodzieja nigdy nie był w Rumunii, jego wpływ wzrósł dzięki jego programom telewizyjnym i książkom. Tymczasem kilka naiwnych przywódców rumuńskiego kościoła odwiedziło jego bazę w Johannesburgu, a następnie powróciło do kraju, żeby przekazać jego cudowną moc zgromadzeniom.
„To, że pragnę oglądać jak wracają cuda uzdrawiania do dzisiejszego kościoła, nie znaczy, że chcę natychmiast otwierać drzwi mistyfikacjom. Diabeł może podrabiać cuda, i jeśli nie rozpoznamy tego we właściwym czasie, oszuści będą podkradać się do kościoła i uwalniać swoje doktryny ze śmiercionośnym skutkiem”.
„Moc” Oyakhilome jest dyskusyjna i rozprzestrzenia się nie tylko w Europie Wschodniej, ale też w wielu innych częściach świata, w tym w Stanach Zjednoczonych.
Ludzkie tradycje_5 Duch Prawdy w nas
Duch prawdy wewnątrz nas
John Fenn
Poprzednim razem głównie dzieliłem się niewerbalnymi sposobami komunikowania się Ojca z nami przez Ducha Świętego, skupiając się głównie na różnicach między tradycjami ludzkimi, a czystym Słowem Bożym. Ponieważ jednak nie jesteśmy nauczani słuchać i ufać temu wewnętrznemu świadectwu, chciałbym powiedzieć nieco więcej o tym, jak Duch Prawdy „mówi” do nas przez cały czas; ponieważ On jest Prawdą, a następnie skupić się ponownie na rozróżnianiu ustnej tradycji od Słowa.
Brzoskwiniowy cobbler
Barbara próbowała dwóch przepisów na brzoskwiniowy cobbler, przygotowując połowę produktów do każdego. W czasie pieczenia odczuwała jakieś dokuczliwe wrażenie w swym duchu, które rozpoznała – coś było źle z jednym z nich. Myślała nad tym, gdy ciastka się już piekły, i przejrzała ponownie przez cały proces przygotowania każdego z przepisów.
Kiedy przeglądała pierwszy przepis, wydawał się „dobrze siedzieć” w jej duchu.. miała w swym duchu pokój jeśli o ten pierwszy chodziło, a jednak to przykre uczucie, że coś jest nie tak nadal dominował w umyśle. Przejrzała drugi przepis, gdzie potrzebny był sok cytrynowy. Gdy dotarła do tej informacji, jej duch dał świadectwo, a nawet podskoczył wewnątrz niej, że właśnie tutaj było coś nie tak. Natychmiast pomyślała o tym, że nie dała połowy porcji soku cytrynowego tylko tyle, co na całe ciasto.
Gdy ciasteczka były gotowe i zaczęło się smakowanie, powiedziała: „No tak, to tylko potwierdza, że podzieliłam wszystkie porcje na pół, oprócz soku cytrynowego”. Te były rzeczywiście mocne”. (Dało się wyczuć cytrynę, lecz mnie smakowało to połączenie brzoskwini z cytryną,… co najmniej dla mnie było to jadalne, choć ja rzadko kiedy odkładam jedzenie.)
Tożsamość, a bałwochwalstwo
(Identity and Idolatry)
Kevin T. Bauder
Gdy pytasz ludzi: „Kim jesteś?” zazwyczaj najpierw odpowiadają, podając swoje imię, lecz jest to tylko etykieta. Imię nie ujawnia tożsamości osoby, która je nosi.
Jeśli będziesz uparty, „No, to jest twoje imię, ale kim jesteś?” to ludzie niezmiennie zaczynają dawać odpowiedzi, w których odnoszą się do innych ludzi, przedmiotów czy działalności. W odniesieniu do innych będą utożsamiać się jako synowie lub córki, bądź małżonkowie. W relacji do zajęć mogą powiedzieć, ci o swojej pracy i hobby. Mogą utożsamiać się jako fani jakiegoś zespołu sportowego, pisarza, czy jako ludzie oddani jakiemuś rodzajowi muzyki. Te wszystkie znaki identyfikacyjne mają jedną wspólną cechę: są zewnętrzne wobec samego człowieka. Ludzie mogą mówić, kim są tylko wskazując na rzeczy wobec nich zewnętrzne. Wiemy, kim jesteśmy tylko w wtedy, gdy odnosimy się do innych rzeczy, to osób, jakichś zajęć czy przedmiotów.
Innymi słowy: nasza tożsamość nie jest w nas samych. Po to, aby wiedzieć kim jesteśmy, musimy spojrzeć na zewnątrz. Nasz tożsamość jest kształtowana przez osoby, przedmioty, rodzaj działalności, przez to, w co angażujemy się.
Ojciec w Chrystusie w nas
Ron McGatlin
W tym artykule Bóg nie mówi do nas o jakichś teologicznych znaczeniach czy religijnej prawdzie o naszej pozycji, lecz mówi o praktycznej rzeczywistości duchowego doświadczenia teraz, w obecnym czasie. Religijne i świeckie kształcenie mogło zagłuszyć w niektórych z nas doświadczenie pełni życia w Duchu.
Budzi się świadomość rzeczywistości Ojca Boga obecnego w nas teraz. W przeszłości było takie duchowe przebudzenie rzeczywistości Chrystusa w nas przez Ducha Świętego. Teraz, w tym obecnym okresie, istnieje realne doświadczenie Ojca w Chrystusie, przebywającego w nas przez Ducha Świętego. Jest to coś znacznie więcej niż objawienie Ojca w nas przez Ducha. Jest to doświadczenie duchowej rzeczywistości życia Ojca, manifestującego się w Jego ludzie na ziemi. Celem służby Jezusa Chrystusa i punktem centralnym było i jest zabrać nas do Ojca. To z naszego Ojca emanuje wszystko. Stawanie się jedno z Ojcem Bogiem w Chrystusie przez Ducha Świętego jest najwyższą klasą życia na ziemi. Wszelka jedność na ziemi zaczyna się od stawania się jedno z Bogiem, od stawania się częścią Rodziny Bożej w praktyce codziennego życia.
John Fenn; Biuletyn-czerwiec 2012
John Fenn
To drugi newsletter, który wysyłamy w okolicach trzeciego tygodnia każdego miesiąca. Korzystam z tego sposobu przekazania proroczego słowa, wskazania kierunków modlitwy i tak dalej, ponieważ jest to rozsyłane do ludzi żyjących w ponad 30 krajach na całym świecie. .
Sprawy do modlitwy
Przez lata dzieliłem się tym, co Ojciec mówił do mnie o przyszłych wydarzeniach. Jestem podobny do strażnika z Ez. 3:17 oraz 33:6-7, stojącego na murze i ogłaszającego nadchodzące wydarzenia, które widzi. Jest w tym zarówno odpowiedzialność za modlitwę, jak i dzielenie się tym, co widzę i słyszę, i stąd ten newsletter. Mam nadzieję, że potraktujecie te rzeczy poważnie jako sprawy do modlitwy, podobnie jak ja. Jeśli temu co czytasz towarzyszy wewnętrzne świadectwo, niech tak będzie; jeśli nie to nie ma problemu, dziękuję, że przeczytałeś i zastanowiłeś się nad tym.
Ojciec często zaczyna mówić w taki sposób: „Tak, jak się rzeczy mają” lub „Jeśli nic się nie zmieni” – wszystko to jest sprawą modlitwy: Pan zaprasza do zaangażowania się w tych sprawach. Może wydawać się to dziwne, lecz prawda jest taka jest, że niebiosa inicjują najbardziej wstawienniczą modlitwę.
Jak czytamy w Liście do Rzymian 8:26-27 „nie wiemy o co i jak się powinniśmy modlić” lecz Duch Święty (przez języki) płynie z niebios spod Tronu do naszego ducha jako Rzeka Żywota, dzięki czemu modlimy się z powrotem do Ojca zgodnie z Jego doskonałą wolą i płynie to jak rzeka Żywota w górę do Niego, w ten sposób dając Mu prawo dostępu do wody żywej człowieka.
Latami powstrzymywałem się od dzielenia się większością tego, o co Ojciec kazał mi się modlić, lecz nie czuję potrzeby zatrzymywania niektórych rzeczy, będę się więc nimi dzielił na tym miejscu.
Ludzkie tradycje_4 W jaki sposób komunikuje się Duch Święty
John Fenn
Gdy słyszymy bądź czytamy nauczania, które mają być Słowem, musimy wiedzieć w jaki sposób stwierdzić czy jest to Słowo, czy też Ustna Tradycja została wyniesiona ponad to Słowo. (Dobrzy ludzie naprawdę potrafią rozpoznać doktrynę bez opinii, będącej Ustną Tradycją.) Nauczanie staje się Ustną Tradycją, jeśli wynosi się ponad objawione Słowo Boże, aby stać się doktryną.
„… lecz gdy przyjdzie On, Duch Prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę, bo nie sam od siebie mówić będzie, lecz cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i to, co ma przyjść, wam pokaże” (Jn 16:13 „pokaże” jest w j.ang.).
Oznajmi, mówi, pokaże. Tylko jeden z tych przekazów jest werbalny. Prowadzenie i pokazywanie to komunikacja przy pomocy innych środków niż słowa. Gdy ludzie pytają mnie, w jaki sposób mają rozpoznawać czy jakieś nauczanie jest, czy nie jest z Boga, myślą, że Bóg będzie mówił do nich „tak” lub „nie” jak przez jakiś głośnik w ich mózgu. (Dobre by to było!)
Bóg jest w twoim duchu, a nie umyśle. On jest Duchem, twój duch jest narodzony na nowo i ma możliwość działania w Bożym obszarze. Tak więc Pan komunikuje się z twoim duchem.