Category Archives: Autor

Wade E Taylor

We współczesnym kościele istnieją dwie grupy, które różnią się od siebie, jak Oblubienica i Córki Jerozolimskie. To ci, którzy są przygotowywani jako Oblubienica, aby byli porwani do Pana. To są Zwycięzcy, którzy wznieśli się ponad wszystkimi próbami jak zwycięzcy. Druga grupa w tej wizji to ci, którzy nie chcą być Zwycięzcami. To jest to Ciało Chrystusa, które jest zadowolone z trzymania się wspomnień swoich minionych przeżyć. Są oni w stanie widzieć Pana tylko przez tych, którzy są tak blisko Niego, że ich życie stało się lustrem, które odbija dla nich, aby mogli widzieć, Jego osobę i obecność. Ci, którzy należą do „Córek Jerozolimskich” karmią się Oblubienicą i w ogromny sposób wpływają na jej życie i marsz, zapewniając, że jest wiele rzeczy do zwyciężania.

Potem widziałem, a oto tłum wielki, które nikt nie mógł zliczyć, z każdego narodu i ze wszystkich plemion, i ludów, i języków, którzy stali przed tronem i przed Barankiem, odzianych w szaty białe, z palmami w swych rękach (Obj. 7:9). Pierwsza grupa została „posadzona pośród tronu”, śpiewając o tym, że zostali uczynieni „królami i kapłanami”. Druga grupa stoi przed tronem i ma palmy swych rękach. Ta druga grupa mówi o Córkach Jerozolimskich. Ci wołają wielkim głosem: Zbawienie jest u Boga naszego, który siedzi na tronie, i u Baranka (Obj. 7:10b)

Pamiętaj o zasadzie, która mówi, że nasze świadectwo jest wyrazem naszej relacji z Panem. Nie możemy świadczyć ponad naszym osobistym doświadczeniem w Bogu. Ta grupa jest zbawiona; są to Córki Jerozolimskie, lecz oni mówili do Oblubienicy: „A czymże więcej jest ta, niż inne”. Ich świadectwo wyraża to, że zbawienie zostało dane im za darmo, lecz nigdy z tego nie wyrośli i zdecydowali się chodzić własnymi drogami, a nie poddać swojego życia obróbce i dyscyplinie Pana, jak zrobiła to Oblubienica. Ta pierwsza grupa jest widziana pośród tronu i śpiewająca: Ty uczyniłeś z nas królów i kapłanów dla naszego Boga; będziemy panować na ziemi, Ci są Zwycięzcami. Druga grupa została ubrana w białe szaty i ma palmy w swych rękach. „Palma” mówi o zbawieniu. Pierwsza grupa jest pośród tronu i „rządzi” (Obj. 5:10); druga grupa znajduje się przed tronem i służy Mu dniem i nocą na zawsze (Obj. 7:15). Te dwa rodzaje stosunku do tronu różnią się ogromnie i odzwierciedlają różnice relacji między Oblubienicą, a Córkami Jerozolimskimi.

Ponieważ Baranek, który jest pośród trony, będzie ich pasł i prowadził do źródeł żywych wód; i otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu (Obj. 7:17). Te Córki płaczą, ponieważ zdają sobie sprawę z tego, że straciły możliwość, aby być takimi jak Oblubienica. Niemniej, Pan zetrze te łzy i zacznie ich prowadzić. Spędziły swoje życie na gromadzeniu ziemskich bogactw, lecz nie nabyły rzeczy wiecznych.

Czas, który mamy tutaj na ziemi jest najważniejszym czasem z całej wieczności. To my podejmujemy nasze decyzje co do wieczności, teraz. To dlatego Córki Jerozolimskie wylewają gorzkie łzy. Będą służyć dniem i nocą na wieki, podczas gdy zwycięska Oblubienica rządzi i panuje w obecności Pana. Paweł napisał:

prę do celu, do nagrody pochodzącego z góry powołania Bożego w Chrystusie Jezusie. (Flp 3:14, Przekład dosłowny NT).

Paweł widział różnicę miedzy tymi dwiema grupami i starał się o wyższy poziom. Obyśmy również i my szukali tego miejsca zasiadania z Chrystusem na Jego tronie.

seo оптимизация под яндекс

Wade E. Taylor

Aby lepiej zrozumieć te dwie pozycyjne relacje, które są dostępne dla tych, którzy się do nich kwalifikują, powinniśmy również zrozumieć relację do Pana tych, którzy się nie kwalifikują ani jako Oblubienica, ani Zwycięzca. Można to zobaczyć, gdy się rozważy różnice perspektyw i duchowego doświadczenia, które istnieją jeśli chodzi o pozycję Oblubienicy i Córek Jeruzalemskich, w relacji do pana. Oblubienica odnosi się do Pana i może opisać swój intymny stosunek do Niego. Przekazuje bardzo osobisty i pełny opis Jego osoby wraz z jego cechami i pragnieniami. Córki Jeruzalemskie odnoszą się do Oblubienicy. Jedyny „opis” jaki mogą podać to Oblubienica, taką jak ją wyraźnie widzą i dotykają. Jedyna „wiedza” jaką mają o Panu to ta, którą otrzymają od Oblubienicy’

Taki kontrast skutkuje bardzo wyraźną różnicą w ich relacji do Pana, w ich pozycji w relacji do Jego Tronu. W Księdze Objawienia podane są dwa opisy, które pomogą nam zrozumieć różnicę pozycji jaka istnieje między Oblubienicą, a Córkami Jerozolimskimi. Pierwszy opis może być odniesiony do Oblubienicy.

A wokoło tronu dwadzieścia cztery trony, a na tych tronach siedzących dwudziestu czterech starców, odzianych w białe szaty, a na głowach ich złote korony… Przed tronem także jakby morze szkliste podobne do kryształu; a w pośrodku, wokoło trony cztery postacie pełne oczy z przodu i z tyłu.
(Obj. 4:4, 6)

Widziana jako morze czystego szkła, co mówi o czystości, przezroczystości jej istoty, jest dwudziestoma czterema starcami i czterema żywymi istotami, którzy są posadzeni pośród Tronu. Odpowiada to obietnicy danej tym, którzy zwyciężają: A zwycięzcy dam.. .(Obj. 3:21a). Pierwszych dwunastu starszych mówi o dwunastu patriarchach Starego Testamentu. Jezus powiedział, że dwunastu apostołów zasiądzie na dwunastu tronach sądu, sądząc dwanaście plemion Izraela. Zostało im dane szczególne miejsce, jako że zakładali fundamenty nowotestamentowego Kościoła. Tych dwudziestu czterech starców razem z czterema żywymi istotami są widziani jako będący „pośrodku” i „wokół” Tronu.
Cztery żywe istoty mają po cztery twarze. Postać pierwsza podobna była do lwa, postać druga podobna była do cielca, postać trzecia miała twarz jakby człowieczą, a postać czwarta podobna była do orła w locie (Obj. 4:7). Mówi to o czterech stronach czy aspektach zrównoważonego życia zwycięzcy. Twarz „lwa” mówi o panowaniu bądź autorytecie. Następnie, twarz „cielca” mówi o ofierze bądź o potencjale do służby. Trzecia twarz „człowiecza” mówi o społeczności i komunikacji z Panem. Ostatni jest „orzeł w locie”, co reprezentuje tych, którzy zwyciężają przez wszystkie biblijne wieki i są pośród Tronu Bożego. Ta grupa Zwycięzców „śpiewa” swoje świadectwo, co oznacza ich pozycję z Panem. „
I zaśpiewali nową pieśń tej treści: Godzien jesteś wziąć księgę i zdjąć jej pieczęcie ponieważ zostałeś zabity i odkupiłeś dla Boga krwią swoją ludzi z każdego plemienia i jeżyka, i ludu, i narodu. I uczniyłeś z nich dla Boga naszego ród królewski i kapłanów, i będą królować na ziemi (Obj. 5:9 10). To świadectwo ich zakwalifikowania się do panowania na ziemi może być odniesione do obietnicy, która została dana tym, którzy zwyciężają: Zwycięzcy i temu, kto pełni aż do końca uczynki moje, dam władzę nad poganami, i będzie rządził nimi laską żelazną, i będą jak skruszone naczynia gliniane; taką władzę i Ja otrzymałem od Ojca mojego (Obj. 2:26 27)сайт

Wade E. Taylor

Trzecie wyznanie Oblubienicy w Księdze Pieśni nad pieśniami ujawnia całkowitą przemianę jaka w niej zaszła. W pierwszym wyznaniu mówi tak: Mój ci jest mój miły (2:16a), a teraz może już powiedzieć: Ja należę do do mojego miłego i ku mnie zwraca się jego pożądanie” (7:11). Doszła do miejsca, w którym nie ma juz żadnych wymagań wobec Pana. Zamiast tego, staje się całkowicie dostępna dla Niego. Został już rozwiązany problem jej życie własnego i nie stanowi więcej przeszkody czy utrudnienia w ich relacji. Oblubienica jest w bezpośredniej komunii z Oblubieńcem i dobrowolnie odpowiada na każde Jego pragnienie, jak wtedy, gdy przychodzi On i puka do drzwi jej serca, i zaprasza ją, aby była z Nim. Pójdź, mój miły, wyjdziemy w pole, noc spędzimy wśród kwiecia henny. Rankiem pójdziemy do winnic zobaczyć, czy kwietnie winna latorośl, czy otwarły się pączki, czy granaty są w pełnym kwieciu: tam ci okażę swą miłość!(7:12 13). Oblubieniec i Oblubienica stają się „jedno” w sercu i celu.

Oblubieniec bezpośrednią wieź duchową z Oblubienicą (dosł. „direct communion”) i chce reagować na każde jego pragnienie. Ich więź rozwinęła się do pięknie produktywnej wspólnoty duchowej. Może przyjść o dowolnej porze i prosić o Jego mądrość w sprawie się, którą się martwi: Mamy małą siostrzyczkę, która jeszcze nie ma piersi (duchowa niedojrzałość): Co mamy zrobić z naszą siostrą w dniu, gdy się o niej mówić będzie? (8:8). Nie musi już świadczyć, że: Synowie mojej matki rozgniewali się na mnie, kazali mi pilnować winnic, lecz nie ustrzegłam swojej własnej winnicy (1:6). Troski Oblubieńca i Oblubienicy stopiły się w jedno pragnienie i cel. Stali się jedno i razem troszczą się o tego, kto jest niedojrzały. Pan szybko odpowiada na jej pytanie i daje wyraźne wskazówki jak usłużyć tej potrzebie. Jeżeli jest murem to zbudujemy na nim srebrny gzyms, a jeżeli jest drzwiami, to obwarujemy je tarcicą cedrową (8:9). Jego odpowiedź angażuje Oblubienicę w służbie na zewnątrz; już nie pracuje ona więcej „dla Pana”. Zamiast tego, usługują razem w pięknej relacji wzajemnej współpracy.

Mur mówi o sile i stabilności w naszym przeżywaniu zbawienia, wynikającej ze zrozumienia

fundamentalnych doktryn, na których się opieramy. Gdy stają się one zrozumiałe i mamy ustabilizowane nasze życiowe doznanie, Pan będzie mógł prowadzić nas przez dalsze doświadczenia, których wynikiem będzie duchowy wzrost. To doprowadzi nas do duchowej dojrzałości, co upodobni nas do obrazu Chrystusa, żebyśmy byli podobni do Niego. Fundament, na którym nasz duchowy wzrost jest budowany jest niezwykle ważny.

Niemniej, jeśli jesteśmy niestali i podobni do wahadłowych drzwi, które otwierają się raz w jedną stroną, a za chwilę w przeciwną. To musimy uważać i strzec się dopóki nie ustabilizuje się nasze duchowe życie. Cedrowa tarcica mówi o ochronie i troskliwej opiece, do czasu aż siostra będzie mogła sama kopać w nagromadzonym życiowym gruzie i dokopać się do stałej Skały, która jest poniżej. Oblubienica ma bezpośrednio dostęp do Tronu i jest na takiej samej pozycji jak „Zwycięzca”.

Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak Ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na Jego tronie, Potem widziałem, a oto drzwi były otwarte w niebie, i głos poprzedni, który słyszałem, jakby głos trąby rozmawiającej ze mną, rzekł: Wstąp tutaj, a pokażę ci, co się ma stać potem (Obj. 3:21, 4:1).

Oblubienica nauczyła się stopniowo rozróżniać Jego obecność i szybko reagować, gdy Pan nadal przychodzi od czasu do czasu puka do drzwi jej serca. Nadchodzi czas, gdy otwarte drzwi są już otwarte na stałe i przez nie może wejść Pan i zaprosić ją: wstąp tutaj z Nim. „Zwycięzca” otwiera również drzwi znajdujące się przed nim, przez które może wejść do obecności Pana na Tronie. Objawia to fakt, że Oblubienica i Oblubieniec mogą być postrzegani jako dwie strony tej samej relacji.

aracer.mobi