Wizja dla Izraela_25.02.11

AKTUALNOŚCI Z JERUZALEMU

Informacje i intencje do modlitwy za służbę Składu Józefa i za Izrael

źRóDŁO: Vision für Israel e.V. · Tel. (D) 00 49 89-566 595 · Fax (D) 00 49 89-5464 5964

eMail: Info@VisionfuerIsrael.de · Web: www.VisionfuerIsrael.de

Piątek, 25 lutego 2011

„Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd“ Rzym.8,22.

WASZE DATKI SĄ BARDO WIELE WARTE – Proszę pomóżcie nam nadal wspomagać ofiary terroru i inne rodziny, które żyją w ubóstwie oraz ludziom starszym będącym w potrzebie. Więcej informacji uzyskacie w naszym biurze w Monachium pod tel.: 0049 89 566 595 lub na stronach internetowych http://www.visionfuerisrael.de/spenden. Z góry serdecznie dziękujemy.

CHILIJSCY GÓRNICY NA WYCIECZCE W IZRAELU – Górnicy uratowani w zeszłym roku z zasypanej kopalni rozpoczęli pielgrzymkę wdzięczności po Izraelu. 25 mężczyzn uwięzionych pod ziemią 69 dni przejdzie „drogą krzyżową” (Via Dolorosa), odwiedzą kościół narodzenia Jezusa, i inne ważne dla katolików miejsca. Wielu górników chce się ochrzcić w Jeziorze Genezaret. Jeden z górników powiedział, że pod ziemią cały czas modlili się do Jeszui; teraz cieszą się, że mogą zobaczyć kraj gdzie On żył. Wycieczkę sponsoruje ministerstwo turystyki. Przewidziane jest także wycieczka nad Morze Martwe i do ściany płaczu (Haaretz).

IZRAEL OFERUJE NOWĄ ATRAKCJĘ TURYSTYCZNĄ – ŚLADAMI MARII – Izraelskie ministerstwo turystyki rozpoczęło niedawno nową kampanię i oferuje teraz wycieczki do miejsc gdzie żyła lub przebywała Maria matka Jezusa (INN).

PO TRZĘSIENIU ZIEMI W CHRISTCHURCH – Podczas trzęsienia ziemi w Christchurch nieznane są losy trzech lub czterech Izraelitów, którzy prawdopodobnie zginęli. Potwierdziło to w środę izraelskie ministerstwo spraw zagranicznych i izraelski konsul w Nowej Zelandii. We wtorkowe popołudnie zatrzęsła się ziemia z siłą 6,3 stopnia co spowodowało zawalenie się wielu budynków i śmierć kilkudziesięciu osób. Ponad 300 osób jest jeszcze poszukiwanych. Podczas trzęsienia w Christchurch przebywało na stałe lub z wizytą prawdopodobnie 120 Izraelitów. Dotąd tylko niewielka ich część nawiązała kontakt (Reuters).

TRZĘSIENIE ZIEMI W OKOLICY KANAŁU SUESKIEGO PRZED WPŁYNIĘCIEM IRAŃSKICH OKRĘTÓW WOJENNYCH – Trzęsienie ziemi o sile 5,9 stopni Richtera nawiedziło teren koło wejścia do kanału Sueskiego o trzeciej nad ranem – kilka godzin przed przepłynięciem kanału przez okręty marynarki wojennej Iranu. Narodowy Instytut Astronomii i Geologii podało, że trzęsienie trwało 27 minut, nie wyrządziło jednak szkód. Według doniesień dwa irańskie okręty we wtorek skierowały się ku Morzu Śródziemnemu wchodząc do kanału. Iran wyjaśnia, że okręty kieruje w celach treningowych do Syrii. Izraelski minister spraw zagranicznych Avigdor Lieberman i inni politycy określili to wszystko jako prowokację. Wydawca izraelskiej gazety Haaretz Alun Benn pisał, że Egipt sygnalizował, iż nie czuje się związany strategicznym sojuszem z Izraelem przeciw Iranowi i Kair chce robić lepsze interesy z Teheranem. (INN) „Mówcie do Boga: Jak przedziwne są dzieła twoje! Wrogowie twoi schlebiają ci dla wielkiej mocy twojej“ – Psalm 66,3.

IRAŃSKI PREZYDENT: NIEPOKOJE NA BLISKIM WSCHODZIE DOSIĘGNĄ AMERYKI – W środę irański prezydent powiedział, że jest pewien że fala niepokojów na Bliskim Wschodzie rozleje się po Europie i Ameryce Północnej i doprowadzi do upadków ich rządów. Rządy te – według niego – uciskają i prześladują ludzi. Mahmud Ahmadinedżad , który sam stosował przemoc by na początku miesiąca rozgonić demonstrantów, potępił „groteskowe zastosowanie przemocy” przeciw libijskim demonstrantom. Dalej powiedział, że świat potrzebuje sprawiedliwego systemu sprawowania władzy, by zakończyć ucisk, okupację i zastraszanie ludzi. Podczas gdy on sam nie daje prawa swoim przeciwnikom wyrażania swojego sprzeciwu nalega na Kadafiego by dał posłuch żądaniom libijskiego narodu. Poza tym Achmadinedżad ostro krytykuje libijskiego przywódcę za jego siłowe rozwiązania. (AP) „Obłudniku, wyjmij najpierw belkę z oka swego, a wtedy przejrzysz, aby wyjąć źdźbło z oka brata swego” – Mateusz 7,5.

OBAMA POTĘPIA PRZEMOC W LIBII – Dopiero w tym tygodniu amerykański prezydent Barack Obama potępił wydarzenia w Libii, tym razem w niezwykłym dla Waszyngtonu ostrym tonie. Obama polecił swojej administracji by przygotowała całą skalę opcji, włącznie z możliwymi sankcjami przeciw Libii jak zamrożenie majątku i zakaz podróży do Libii oficjalnym przedstawicielom USA. Obama stwierdził, że wyśle swoją minister spraw zagranicznych Hillary Clinton na rozmowy z międzynarodowymi dyplomatami do Genewy – w celu zakończenia rozlewu krwi; po zakończeniu tych rozmów powinna zostać wysłana Kadafiemu jednoznaczna deklaracja społeczności państw na świecie. „Cierpienia i rozlew krwi jest nie do zaakceptowania” – stwierdził Obama. Tak samo nie do zaakceptowania są groźby, rozkaz użycia broni wobec pokojowych demonstrantów i inne sposoby karania libijskiego narodu. Obama dalej stwierdził: „Ta przemoc przekracza międzynarodowe normy i każdy normalny sposób postępowania. Trzeba zaprzestać przemocy”(AP).

REBELIANCI W DRODZE NA TRYPOLIS – Libijscy rebelianci według doniesień wzięli wiele miast i szykują się do ataku na Trypolis, gdzie Muamar Kadafi nadal kurczowo trzyma się władzy. Rebelianci osiągają kolejne sukcesy, chociaż mówi się, że armia masowo zabija demonstrantów. Mają być już tysiące zabitych. USA, Wielka Brytania i Turcja w środową noc trudziły się by wydostać swoich obywateli ale i obywateli innych państw – uciekinierów z Libii. Opuszczają oni kraj statkami, ponieważ lotniska są już zamknięte. (INN)

TUNEZYJSCY DEMONSTRANCI WOŁAJĄ: „ŚMIERĆ ŻYDOM“ – Demonstranci, którzy żądają zakończenia rządu tymczasowego w Tunezji wołają też: „Śmierć Żydom”. W tym tygodniu ludzie ponownie wyszli na ulice i żądali dymisji premiera Mohammeda Ghanoucchiego; postrzega się go jako część starego reżymu, który został obalony przed trzema tygodniami. To czego jednak media nie podały to fakt, że wielu demonstrantów wołało podczas marszu „Śmierć Żydom”. „To nowe zjawisko” – mówi się. „Tego do tej pory nie słyszeliśmy. Może ludzie tak myśleli ale dotąd tego nie słyszeliśmy. Teraz czują się wolni by to co mają sercu wypowiadać głośno.” Członkowie gminy żydowskiej unikają pokazywania się na ulicach. „Żydzi bardzo się boją i próbują unikać pokazywania się” (Arutz-7).

IDF KONTRATAKUJE PO OSTRZALE BERSZEBY – Ze strony tzw. arabów palestyńskich podaje się, że izraelskie lotnictwo w środę przeleciało w ataku odwetowym nad Gazą i zraniło trzech islamskich terrorystów z dżihadu. IDF potwierdził nalot. W środę w południe na Berszebę spadły trzy rakiety arabskie. Dotąd wiadomo o jednej rakiecie, która spadła na osiedle mieszkalne powodując spore straty. To jest pierwszy raz od wojny w 2009 roku, że arabska rakieta trafiła w Berszebę. Do szpitala przewieziono sześciu dorosłych i cztery dzieci, bo po ostrzale cierpią na traumę. (Haaretz)

INSTYTUCJE PA BOJKOTUJĄ USA – Organizacje, które mają powiązania z PA we Wschodniej Jerozolimie, powiadomiły w środę, że zamierzają bojkotować amerykański konsulat na miejscu. Powodem jest amerykańskie weto w poprzednim tygodniu podczas obrad rady Bezpieczeństwa ONZ dla antyizraelskiej rezolucji (INN).

NASTOLATKA BRONI SIĘ PRZED WYMUSZONYM MAŁŻEŃSTWEM I JEST ZA TO BITA – Nastolatka po raz pierwszy opowiedziała o swoich strasznych przeżyciach m.inn. o biciu i przymusowym ożenku. Jej ojciec próbował sprzedać ją za 12.000 Euro. Ta 15 latka musiała pod innym powodem uciekać z Pakistanu, gdzie zmuszono ją do zamążpójścia za 31 letniego mężczyznę. Ten miałby za to wejść w posiadanie brytyjskiego paszportu. Dziewczynka opisuje jak się bała, że umrze bo bardzo ją bito i pocięto całą skórę szklanym odłamkiem, odmówiono jej jedzenia i picia i zamknięto w piwnicy. Powodem tego był fakt, że broniła się przed małżeństwem. „Chodziło tylko o pieniądze. On dosłownie kupił mnie i moje angielskie obywatelstwo”. Szczęśliwie zdołała uciec do brytyjskiego konsulatu w w Pakistanie. Potem dotarła do swojej matki Wielkiej Brytanii, gdzie według szacunków nadał żyje 1.735 kobiet w przymusowych małżeństwach. Wychodzi się z założenia, że jedna trzecia dziewczynek wydawanych przymusowo za mąż ma poniżej 18 lat. Najmłodsza miała 13 lat. Aktywiści przeciw przymusowym małżeństwom żądają szerszego informowania społeczeństwa o problemie. (Mail Online) Jest pilnie konieczne żebyśmy modlili się w sprawie wykorzystywania muzułmańskich kobiet. Proszę módlcie się także by osoby odpowiedzialne wiedziały jak walczyć o prawa dziewczynek, które są bezradne i są niesamowicie wykorzystywane.

KOŚCIÓŁ SPRZED 1500 LAT NA WZGÓRZACH JEROZOLIMY – Na początku miesiąca archeolodzy powiadomili om odkopaniu starego kościoła sprzed 1500 lat włącznie z dobrze zachowanymi mozaikami z lwami, lisami, rybami i bażantami. Amir Ganor z urzędu starożytności powiedział, że kościół na południowo zachodnich wzgórzach Jerozolimy pochodzi z 5 do 7 stulecia po Chrystusie. Mozaika jest jedyna w swoim rodzaju, że tak dobrze zachowała swoją jakość i wymiary (Haaretz).

Dziękujemy Panu za Wasze modlitwy

Barry, Batya i zespół VfI

tłum z niem. MWN

раскрутка

Codzienne rozważania_26.02.11

Chip Brogden

„Jako nowo narodzone niemowlęta zapragnijcie nie sfałszowanego duchowego mleka, abyście przez nie wzrastali ku zbawieniu” (1Ptr 2:2).

Gdy zdajemy sobie sprawę z tego, że nie wiemy, wtedy Chrystus staje się nasza Mądrością, abyśmy wiedzieli.

Gdy jesteśmy dziećmi to łatwo nam przychodzi mówić: „wiem, w CO wierzę”. Gdy wyrastamy z dzieciństwa i zaczynamy zmagać się z głębszymi pytaniami i problemami chrześcijańskiej wiary, uczymy się mówić: „wiem DLACZEGO wierzę”. Niemniej ostatecznym doświadczeniem jest być doprowadzonym do miejsca, w którym możemy powiedzieć z przekonaniem: „wiem, KOMU wierzę”. Wiedzieć CO jest początkiem; wiedzieć DLACZEGO – to postęp; wiedzieć KTO – to dojrzałość.

aracer.mobi

Królestwo Niebios_3

John Fenn

Witajcie.

Wychodzenie z tego

Najlepszym sposobem na posegregowanie tego czym są kultura i wartości Królestwa, a czym nie są, jest porównanie, zestawienie obok siebie tego, co Słowo mówi oraz tego, co piszą autorzy Nowego Testamentu ze współczesną kulturą kościelną. Gdy już zostanie to rozdzielone, można szukać ludzi, którzy szanują wartości i kulturę Królestwa.

Weźmiemy pod uwagę pięć elementów Słowo, Uwielbienie, Modlitwę, Społeczność, Ewangelizację

Słowo

Słowo wówczas:

„I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach„.

„nie uchylałem się od zwiastowania wam wszystkiego, co pożyteczne, od nauczania was publicznie i po domach” (Paweł).

„A gdy Piotr miał wejść (do domu Korneliusza), Korneliusz wyszedł mu naprzeciw„.

„I pozostał przez całe dwa lata w wynajętym przez siebie mieszkaniu i przyjmował wszystkich, którzy do niego przychodzili, głosząc Królestwo Boże i nauczając o Panu Jezusie Chrystusie …”

„Cóż tedy, bracia? Gdy się schodzicie, jeden z was służy psalmem, inny nauką, inny objawieniem, inny językami, inny ich wykładem; wszystko to niech będzie ku zbudowaniu” (Dz. 2:42, 20:20, 10:25, 28: 30-31, 1Kor. 14:26).

Widzimy więc, że przywództwo było z ludźmi, w ich domach. Nawet po zakończeniu pisania naszego Nowego Testamentu ciągle uczono Słowa w domach a liderzy przebywali wśród ludu. Gdy schodzili się razem, każdy mógł brać udział, samo uczenie odbywało się przez dyskusje, ponieważ spotykali się w domach.

Słowo dziś: wielkie grupy ludzi zbierają się w audytoriach, gdzie z tygodnia na tydzień jedna osoba jest wyznaczana na rzecznika tego, co Bóg mówi. Jest to jednokierunkowa komunikacja z kazalnicy do ludzi, nie ma dyskusji, nie ma współudziału, żadnej możliwości zadawania pytań czy kwestionowania nauczania.

Wniosek: Widzimy, że Jezus w konsekwentny sposób nauczał ludzi w ich domach, tam, gdzie odbywa się życie, widzimy to również w całej Księdze Dziejów, jest też o tym mowa i myśl wpleciona w pozostałe listy Nowego Testamentu. Tak więc to te spotkania w domach przywódców dzielących się Słowem w małych grupach, których celem była dyskusja, tak samo jak robił to Jezus i przywódcy w Nowym Testamencie należą do kultury królestwa. Jeśli jest inaczej jest to inna kultura i inny zestaw wartości.

Uwielbienie

Uwielbienie wtedy:

„Cóż tedy, bracia? Gdy się schodzicie, jeden z was służy psalmem, inny nauką, inny objawieniem, inny językami, inny ich wykładem; ...”.

„I nie upijajcie się winem, które powoduje rozwiązłość, ale bądźcie pełni Ducha, (19) rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swoim Panu„.

„Słowo Chrystusowe niech mieszka w was obficie; we wszelkiej mądrości nauczajcie i napominajcie jedni drugich przez psalmy, hymny, pieśni duchowne, wdzięcznie śpiewając Bogu w sercach waszych” (1Kor. 14:26, Ef. 5:18-19, Kol 3:16).

Należy wspomnieć o tym, że pierwotni gospodarze tych domów byli znani Pawłowi, wiemy więc, że to do nich pisał, jak wyżej, że mają śpiewać w czasie spotkań domowych: Justus w Koryncie – Acts 18:7, Akwila & Pryscilla w Efezie – 1Kor. 16:8, 19, Flm. w Kolosach – Flm. w2

Obecnie uwielbienie odbywa się audytoriach prowadzone przez wyselekcjonowanych wokalistów i muzyków stojących przed audiencją, zamiast spotkań domowych jak opisano powyżej.

Obecnie jest tak, że to zespół uwielbienia prowadzi zgromadzenie, zamiast sytuacji, w której to adoracja zgromadzenia JEST uwielbieniem. Uwielbienie jest wyznaczonym „czasem” uwielbienia, zamiast być czymś, co wypływa z serc Bożych ludzi i kończy się wtedy, gdy oni uznają to za właściwe.

Wniosek: Kultura i wartości królestwa to ludzie uwielbiający indywidualnie, jak też w małych grupach w domach, czasami przez znane pieśni jak psalmy i hymny, czasami spontanicznie, gdy ktoś porusza się w swym duchu, bądź gdy grupa w domu jest pobudzona do spontanicznego śpiewania duchowych pieśni.

Modlitwa

Modlitwa wtedy:

„… zabrał z sobą Piotra i Jana, i Jakuba i wszedł na górę, aby się modlić„.

„ I trwali w nauce apostolskiej i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach„.

„Strzeżono tedy Piotra w więzieniu; zbór zaś modlił się nieustannie za niego do Boga… (aż do czasu uwolnienia go przez anioła) …Gdy sobie to uświadomił, udał się do domu Marii, matki Jana, którego nazywano Markiem, gdzie było wielu zgromadzonych na modlitwie„.

„ wyszliśmy za bramę nad rzekę, gdzie, jak sądziliśmy, odbywały się modlitwy,...” (Łk. 9:28, Dz. 2:42, 12: 5,12; 16:13).

Mamy dużo poleceń, aby modlić się językami, za rząd, za siebie nawzajem, za duchowych przywódców i tak dalej, lecz istotą jest tutaj wyraźnie modlitwa indywidualna i wolność w modlitwie razem w małych grupach czy to w domach, czy nad rzeką, czy każdej chwili codziennego życia.

Dziś modlitwa skupiona jest na budynku. Gdy kościół przychodzi na całonocną modlitwę, odbywa się to w budynku, gdy wstawiennicza grupa spotyka się, jest to w budynku. Programy i książki o tym, jak się modlić sprzedają się w tysiącach egzemplarzy, a grupy spotykające się w domach czy gdzieś indziej są często zniechęcane do tego.

Wniosek: System, w którym pastor jest samotnym mężem na szczycie piramidy, wykonującym swoją wolę i kontrolę nad zgromadzeniem, oznacza, że ludzie modlący się poza budynkiem muszą być kontrolowani bądź uważnie obserwowani. W kulturze Królestwa w domach spotykają się ludzie, którzy się znają i kochają nawzajem, cenią, szanują jest znacznie więcej zaufania do Chrystusa w ludziach.

Społeczności/wspólnota

Społeczności/wspólnota wtedy: społeczność tak jak jest nauczana i praktykowana w Nowym Testamencie jest święta. Od Jezusa na przyjęciu weselnym, przez posiłki w domach do domowego 'kościoła’ Nowego Testamentu społeczność jest święta.

Gdy jacyś bardziej aroganccy Koryntianie zjadali swoją, przyniesioną część żywości, zanim pozostali zeszli się do domu Justusa z innym na spotkanie kościoła, a posiłek był częścią tych spotkań Paweł powiedział: „Czy nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy zborem Bożym gardzicie i poniewieracie tymi, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Nie, za to was nie pochwalam” (1Kor. 11:22).

Społeczność była i jest częścią kultury królestwa. Jest to jedna z przyczyn „wesela Baranka”… wspólne jedzenie, spędzanie czasu na rozmowach, dzielenie się JEST święte w kulturze Królestwa.

Teraz społeczność jest rozważaniem: „Po nabożeństwie będzie społeczność” – jakby 'społeczność’ była kolejnym programem, który należy ująć w planie. Nie da się utrzymać prawdziwej społeczności w audytorium, ponieważ opiera się ona na stałych, rozwijających się i trwających relacjach.

Wniosek: Wartości i kultura Królestwa najlepiej manifestują się w domach, w miejscu pracy, na drogach szybkiego ruchu i pobocznych drogach codziennego życia, a nie po nabożeństwie w czasie wydzielonym na kawę i orzeszki ziemne.

Ewangelizacja

Ewangelizacja wówczas:

Ewangelizacja tak jak nauczał i praktykował Jezus i przywódcy była szeregiem kręgów w kręgach. Najbardziej wewnętrznym kręgiem jest rodzina, jak widzimy w przypadku Andrzeja przedstawiającego swego brata Jezusowi. Następnym kręgiem są przyjaciele/lokalna społeczność, jak to mamy w przypadku Filipa, który przedstawił Jezusowi swego przyjaciela Natanaela. Dalszym kręgiem są współpracownicy: Piotr dzieli się Jezusem ze swymi biznesowymi partnerami: Jakubem i Janem, którzy również zostawiają pracę, aby iść za Jezusem.

Dalej, kolejnym kręgiem są ci, którzy szukają Boga: to jest ci, którzy już wierzą w Boga, lecz nie w Jezusa, jak Lidia z Filipii „która czciła Boga”, lecz jeszcze nie narodziła się na nowo. Do takich ludzi szedł Paweł i dlatego w pierwszej kolejności udawał się do synagog. Szukał tych, którzy już wierzyli w Boga, lecz jeszcze nie w Jezusa. Najbardziej zewnętrznym kręgiem byli obcy, którzy są przyjaźni wobec nas, bądź, jak ich opisał Jezus, ludzie pokoju. Polecono nam, abyśmy, jeśli nasze dzielenie się Panem zostało odrzucone, poszli gdzieś indziej. (Jn. 1:40-48; Lk 5: 3-11; Mt 10: 12-15; Łk 9: 5-9; Dz. 16:14-15; 17:1-2, 10-11; 18:4-8; 19:8-9)

Teraz ewangelista to tytuł przyznawany osobie, która z jakiegoś powodu przeważnie usługuje wierzącym w audytorium, bądź bierze udział w programach „sięgania dalej” (dosł. 'outreach’) aby 'świadczyć” niewierzącym, aby przyprowadzić ich do Pana a następnie do kościoła.

Wniosek: Kultura i wartości Królestwa są skierowane na ludzi, są naturalne, organiczne. To ludzie żyjący jako świadectwo tego, co Chrystus zrobił w ich życiu, następnie na zewnątrz rodzinie, przyjaciołom, współpracownikom, szukającym Boga i otwarci na ludzi pokoju, zgodnie z nauczaniem Jezusa i poszukiwaniami Pawła.

Co teraz zrobić?

Gdy człowiek raz zda sobie sprawę z tego, że kultura Królestwa rezonuje w jego duchu bardziej niż współczesna kultura kościelna, zaczyna się przemiana. Zaczyna kopać w Słowie, następnie szukać na zewnątrz nauczania i ludzi zbliżonych w duchu. Gdy już nastąpi wyłamanie się z kultury kościelnej i przejście do kultury Królestwa należy podjąć zamierzone, celowe działa w dziedzinie relacji. Często zaczyna się od tego, że zaprasza się kogoś na kawę czy wspólny posiłek i czas modlitwy czy uwielbienia. Czasami długie posiłki pomagają w przedyskutowaniu duchowej podróży, którą przeszli i o tym, jak to się zaczęło. Możecie nie wiedzieć o tym, że macie podobne poglądy na wartości Królestwa, dopóki ze się lepiej nie poznacie.

Miej cel, bądź stanowczy. Zmień swoje priorytety tak, aby umieścić na samej górze w priorytetach królestwa ludzi, których szukasz, z którymi chcesz mieć społeczność i chcesz poznać. Proś Ojca, aby skrzyżował ich drogi z twoimi. Ta podróż staje się stylem życia!

Następnym razem dalsze porównania zasad królestwa i znajdowanie tych, którzy są „tego samego ducha”.

Część czwarta

Wiele błogosławieństw

John Fenn

Remember to use

cwowi   @   aol.com

to email me personally, thanks!

deeo

Codzienne rozważania_24.02.11

Chip Brogden

„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo.  Ono było na początku u Boga” (Jn 1:1,2)

Czytając pierwszy rozdział ewangelii Jana odkrywasz obecność Kogoś, kto „na początku” był z Bogiem i równocześnie był Bogiem. Nie będziemy próbować wyjaśniać tego, czego wyjaśnić się nie da, lecz wystarczy powiedzieć, że Słowem, które było z Bogiem i było Bogiem a ostatecznie „stało się ciałem i zamieszkało między nami” (Jn 1:14) jest Pan Jezus Chrystus.

Gdy Bóg stworzył człowieka Słowo mówi, że tchnął w niego dech życia (Rdz. 2:7). Oto  tutaj, Jan stwierdza, że Światłość (Jezus Chrystus) jest Światłością człowieka. O co chodzi? O to, że zanim cokolwiek zostało stworzone, Bóg zawczasu zdecydował, że Wszechświat, i wszystko co w nim, będzie ustanowiony, rządzony i zarządzany przez i dla Jezusa Chrystusa, a Bóg nigdy nie zmienia pierwotnych założeń i zamiarów. To tworzy podstawową zasadę Niebiańskiego Porządku , która z kolei strzeże Nieodpartego Królestwa.

— – – – – –

Share your comments:

http://InfiniteSupply.Org/february24aracer

Wchodzenie do Chwały

Couchey Kriston

Przejście kwantowe

„Enoch chodził z Bogiem, a potem go nie było; ponieważ Bóg zabrał go” (Rdz 5:24). Przygotuj się na kwantowy skok. Termin „przejście kwantowe” pochodzi z fizyki i odnosi się natychmiastowej zmiany jednego stanu energii w inny. Doszliśmy do granicznego punktu, z którego następny krok jest krokiem do chwały Bożej. Gdy wchodzimy do Jego chwały, On wchodzi w nas i objawia nam oraz przez nas istotę natury i autorytetu Bożego. Podobnie jak było z Enochem, nie będzie już więcej widać tych, którzy chodzą z Ojcem, lecz będzie widoczny Chrystus w nich.

Zmiana paradygmatu

Przenosimy się pustyni do Ziemi Obiecanej, od zbierania manny do opływania w mleko i miód, od zaspokojenia do obfitości, od prostego działania w darach do chodzenia w suwerennej Chwale. Sam Pan przychodzi, aby spocząć w chwale w Swoich synach i na nich… „Potem nagle przyjdzie do swej świątyni Pan, którego oczekujecie, to jest anioł przymierza, którego pragniecie. Zaiste, on przyjdzie – mówi Pan Zastępów” (Mal. 3:1).  My jesteśmy tą świątynią. „Chrystus we mnie” jest czymś więcej niż tylko sloganem. On przychodzi w takiej chwale, że wszystko wokół ulegnie zmianie. Zmienią się zasady. Tylko prawda się nie zmieni, lecz jej rozumienie w świetle Jego chwały będzie znacznie bardziej wyraźne.

Gdy wszystko ulegać będzie zmianie, nikt nie będzie się chlubił w Jego obecności, nie będzie już żadnego „jak zwykle”, nie będzie już więcej przyglądających się z dala czy zgadzających się biernie na wszystko. Odchodzi zarozumiałość spośród Jego ludzi, rzeczywistość nieba nawiedza Ziemię a prawa pochodzące z rzeczywistości niebios depczą prawa tego naturalnego świata. Nic nie będzie niemożliwe i nie będzie się gdzie ukryć.

Niebo i Ziemia staną się jednym.

„Przyjdź królestwo twoje, twoja wola niech się stanie jak w niebie tak i na ziemi„. To modlitwa o to, aby w sposobie wyrażania suwerenności Ojca aspekty nieba i ziemi stały się JEDNO. Królestwo Boże nie jest „miejscem” rozumianym z ziemskiej perspektywy jako miejsce i czas w przestrzeni. Jest to ten aspekt Chrystusa, który manifestuje się w ludziach i przez nich. Gdy Jezus powiedział: „Idę przygotować wam miejsce” było to „miejsce” w Nim, w rzeczywistości Ducha. Jest to „siedzenie” w okręgach niebieskich, tam gdzie jesteśmy posadzeni WŁAŚNIE TERAZ.

Jezus powiedział nam, abyśmy modlili się: „Przyjdź królestwo twoje, bądź wola twoja jak w niebie tak i na ziemi„. On już rządzi wszystkim a w niebie Jego wola jest wykonywana doskonale. On przychodzi do Swojej świątyni w pełni po to, abyśmy mogli manifestować na ziemi rzeczywistości Jego panowania w niebie. Nowe Jeruzalem (oblubienica) zstępuje z nieba, co oznacza, że pełnia czasów tych, którzy zasiadają w okręgach niebieskich, którzy są JEDNO z Nim w Duchu, całkowicie pokaże to, co już istnieje w niebie. Niebo zstępuje na ziemię i Jego wola jest wykonywana. On wyniósł nas do miejsc niebieskich, Niebo i ziemia są JEDNO, gdy manifestujemy na ziemi naszą JEDNOŚĆ z Nim w okręgach niebieskich.

Jego celem jest przybliżyć Jego królestwo (miejsce rządów Boga) ludziom, aby było w zasięgu ręki człowieka. Nie znaczy to, że On przychodzi, aby nas zabrać na inne miejsce, my JUŻ zasiadamy na tym miejscu, które dla nas przygotował. On sprawia, że to miejsce w niebie manifestuje się w rzeczywistości ziemi. On jednoczy aspekty nieba z ziemi. Wszystko wokół ma się zmienić i nić już nie będzie takie samo.

Ten ilościowy skok to manifestacja synów podobnych do obrazu ich Ojca. To jest skok ilościowy, to jest zmiana paradygmatu, to jest zmiana. To jest dzień Pański!

W Jego Miłości

Kriston Couchey

продвижение сайта

Codzienne rozważania_23.02.11

Chip Brogden

„Tymczasem Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał” (I Kor. 12:18).

Chrześcijanin powinien zdawać sobie sprawę z tego, że, czy to on czy ona, jest unikalnym członkiem Ciała Chrystusa, a nie całym Ciałem naraz. Stanowimy wiele części, które razem składają się na całość. Każdy poszczególny członek ma swój unikalny cel, funkcję i rolę. Odpowiedzialność za Bożą pracę jest podzielona wśród wielu członków.

Nie zostaliśmy powołani do tego, aby być wszystkim dla wszystkich ludzi. Bóg umieszcza każdą osobę w Ciele Chrystusa tak, jak Jemu się podoba i to On jest tym, który posyła nas. Nie wysyłamy się sami. Nie określamy tego, co chcemy robić. Nie analizujemy sytuacji naszym ograniczonym rozumem i nie podajemy rozwiązania. To Głowa decyduje o tym, co ma być wykonane a członki po prostu to wykonują.

продвижение

Codzienne rozważania_22.02.11

Brogden Chip

„Gdzie jest wiara wasza?” (Łk. 8:25ff).

Czym jest wiara? Czy jest duchową mocą? Czy jest stwórczą siłą? Czy jest jakimś specjalnym darem Bożym, czymś, co musimy sami rozwinąć? Według Biblii wiara jest to po prostu wierzenie w to, że Bóg jest Tym, kim On mówi, że jest i ufanie mu, że ON zrobi to, co mówi, że zrobi. Gdy Jezus pyta: „Gdzie wiara wasza?”, mówi: „Czyż nie ufacie Mi?”. Jestem przekonany, że mamy mnóstwo wiary. Problem jest taki, że mamy wiarę we wszystkie złe rzeczy.

Gdzie jest twoja wiara. W siebie? W innych ludzi? Czy ufasz tylko temu, co możesz zobaczyć, usłyszeć, doświadczyć, czy będziesz śmiał ufać Komuś, kogo nie możesz zobaczyć? Wiara w to, co niemożliwe powoduje, że staje się ono możliwe.

продвижение сайта